Thursday, November 16, 2017

ಸ್ವಾರ್ಥಕತೆಯೇ...or ಸಾರ್ಥಕತೆಯೋ - ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗ

ಮೊದಲ ಭಾಗ

"ರೀ ಮೇಡಂ ನಿಮಗೇನು ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿದೆಯಾ... ನೀವು ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಓದಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳು ಸರಿ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡುವುದಷ್ಟೇ ರಾಜಪ್ಪ ಅವರ ಕೆಲಸ.. ನನ್ನ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಹತ್ತಿರ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಬೇಕು.. ಅವರು ಒಪ್ಪಿದ ಮೇಲೆ ಮುಂದಿನ ಮಾತುಕತೆ.. "

ಸರ್.. ನನಗೆ.. ಸರ್ .. ಬೇಕಾಗಿತ್ತು... ಸರ್.. ನೋಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ"

ವೀಣಾಳ ಮಾತುಗಳು ಸಾಹೇಬರ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ.... ಅವರು ತನ್ನ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಚೇರಿಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೋದರು..

ಇತ್ತ ರಾಜಪ್ಪ ಬೀಡೀ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕಾಫಿಗೆ ಅಂತ ಹೊರಟ..

ಮತ್ತೆ ಅರಳೀಮರವೇ ನೆರಳಾಯಿತು ವೀಣಾಳಿಗೆ.

ಸಾಹೇಬರು ಬರ ಬರ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೋದದ್ದನ್ನು ಅರಳಿ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು ನೋಡುತ್ತಾ ಹಾಗೆ  ನೆನಪಿಗೆ
ಜಾರಿದಳು.. ಎಷ್ಟು ಸಾರಿ ಈ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಬಯ್ಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳದೆ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದ ಗುರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು..

ಮರವನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದಳು... ಎಷ್ಟೊಂದು ಎಲೆಗಳು.. ಎಷ್ಟೊಂದು ಬಣ್ಣಗಳು ... ಹಸಿರು,  ಕಡು ಹಸಿರು , ತಿಳಿ ಹಸಿರು.. ಕಂದು ಬಣ್ಣ .. ಹೀಗೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಎಲೆಗಳು. .. ಮನುಜನ ಜೀವನವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಬಂದು ಬಾಳನ್ನು ಬೆಳಗಿರುತ್ತಾರೆ.. ಒಂದೊಂದು ಕೊಂಬೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದು ಗೊಂಚಲು ಎಲೆಗಳು .. ತುಂಬು ಸಂಸಾರವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.. ಹಾಗೆಯೇ ನೆಲವನ್ನು ನೋಡಿದಳು ಅನೇಕ ಹಣ್ಣಾದ ಎಲೆಗಳು ಮರದಿಂದ ಕಳಚಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.. ಕೆಲವರು ಆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ತೊಳೆದು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ... ಹಲವರು ಅದನ್ನು ತುಳಿದುಕೊಂಡೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು..  ತಮಗೂ ಎಲೆಗಳಿಗೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ.. 

ಮತ್ತೆ ವೀಣಾಳ ಯೋಚನಾ ಸರಪಳಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿತ್ತು.. 

ಹೇಗೋ ಸಮಯಮಾಡಿಕೊಂಡು.. ತನ್ನ ಪತಿರಾಯನಿಗೆ "ಗೀತಾಳನ್ನು ನೋಡಲೇ  ಬೇಕು ತುಂಬಾ ಡಲ್ ಆಗಿದ್ದಾಳಂತೆ.. ಶನಿವಾರ ಹೋಗಿ ಭಾನುವಾರ ವಾಪಸ್ ಬರುತ್ತೇನೆ..  ನಿಮ್ಮನ್ನು ಏನೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ.. ಇದೊಂದು ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಡಿ" ಎಂದು ಅಂಗಲಾಚಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು.. ರಾಕೇಶ ವೀಣಾಳ ಕೆನ್ನೆಯನ್ನೊಮ್ಮೆ ತಟ್ಟಿ "ಅಯ್ಯೋ ವೀಣಾ ಇದಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಯಾಕೆ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯ.. ಗೀತಾ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇ.. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಸ್ನೇಹ ಕಂಡು ನನಗೆ ಎಷ್ಟೂ ಅಸೂಯೆ ಆಗಿದೆ.. ನೀನು ಮಧುಚಂದ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ಗೀತಾಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದಾಗಲೇ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.. ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರದೂ ಎಂಥಹ ಸ್ನೇಹ ಎಂದು.. ನೀ ಮದುವೆಯಾಗಿ ನನ್ನ ಜೊತೆ  ಬಂದ ಮೇಲೆ  ಅವಳು  ಒಂಟಿ ಎನ್ನುವ ಭಾವ ನಿನಗೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.. ಅವಳಿಗೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ.. ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ.. ನಾ ಶನಿವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೇನೆ .. ಆರಾಮಾಗಿ ಶನಿವಾರ ಭಾನುವಾರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದು ಬಾ.. ಭಾನುವಾರ ಸಂಜೆ ನಾನೇ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ... ಆಯ್ತಾ ಮೇಡಂ.. ಈಗಲಾದರೂ ನಕ್ಕು ಮಾಮೂಲಿ ಕೊಡುತ್ತೀರೋ ಇಲ್ಲ ಸಾಲ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೋ"

"ತುಂಬಾ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಕಣ್ರೀ.. " ಎನ್ನುತ್ತಾ ಓಡಿ ಹೋದಳು ತನ್ನ ಕೋಣೆಗೆ.. 

ರಾಕೇಶ "ಆಹಾ ಫ್ರೆಂಡ್ ಅಂದ್ರೆ  ನನ್ನನ್ನೂ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಾಳೆ.. "  ನಸು ನಗುತ್ತಾ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದ.. 

ಶನಿವಾರವನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವೀಣಾ..  ಎರಡು ದಿನ ಇರಲು ಬೇಕಾದ ಬಟ್ಟೆ, ಬರೆಗಳನ್ನು ಜೊತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದಳು.. ಗೀತಾಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ನಿಪ್ಪಟ್ಟು, ಕೋಡುಬಳೆ, ಸೆವೆನ್ ಕಪ್ ಸಿಹಿತಿಂಡಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು   ರಾಕೇಶನಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಳು..

ಗೀತಾಳ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಕಾರು ನಿಂತಿದ್ದೆ ತಡ.. ರಾಕೇಶನಿಗೆ  ಬೈ ಹೇಳಿ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಓಡಿದಳು.. ಸುದ್ದಿಯಿಲ್ಲದೆ.. ಹೇಳದೆ.. ಕೇಳದೆ ಬಂದಿದ್ದ ವೀಣಾಳನ್ನು ನೋಡಿ ಕಂಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದ ಗೀತಾ.. ಓಡಿ ಬಂದು ತಬ್ಬಿ ಹಿಡಿದಳು.. ಸುಮಾರು  ಹೊತ್ತು ಇಬ್ಬರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ಧಾರಾಕಾರವಾದ ನೀರು.. ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಂಡು.. ವೀಣಾಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದು.. "ರಾಕೇಶ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ನೋಡು.. "..

"ರಾಕೇಶ ಬನ್ನಿ ಒಳಗೆ.. " ಗೀತಾ ಒಳಗೆ ಕರೆದಾಗ.. ಸಂಕೋಚದಿಂದ ಕಾರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ರಾಕೇಶ  "ಗೀತಾ ಮೇಡಂ.. ನಾಳೆ ಸಂಜೆ ಬರ್ತೀನಿ ಈ ಮೇಡಂನಾ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗೋಕೆ.. ಆವಾಗ ಬರ್ತೀನಿ .. ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊತ್ತಾಗಿದೆ.. ಬರುವೆ.. ಬೈ ಚಿನ್ನಿ" ಎಂದು ವೀಣಾಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಬುರ್ ಅಂತ ರಾಕೇಶ ಧೂಳೆಬ್ಬಿಸುತ್ತಾ ಹೋದ

ಇನ್ನೂ ೩೮ಘಂಟೆಗಳು ನಮದೆ ಎಂದು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದರು ಗೀತಾ ಮತ್ತು ವೀಣಾ ..

"ಮೋ.. ಮೋ.. ಅದೆಷ್ಟು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡ್ತೀರಾ.. ಸಾಹೇಬ್ರು ಕರೀತಿದ್ದಾರೆ.. ಬನ್ನಿ.. ಆ..  ಆದೆ ಆದೆ.. ಆ ಕಡೆ ಕೊಠಡಿಗೆ ಹೋಗಿ .. " ವೀಣಾಳ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ನೋಡದೆ.. ಕೇಳದೆ.. ಹೇಳಬೇಕಿದ್ದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ರಾಜಪ್ಪ ಬೀಡಿ ಹತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಮರದ ನೆರಳ ಕಡೆ ಹೋದ.. .

ವೀಣಾ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಸರಿಮಾಡಿಕೊಂಡು.. ಪರ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಮೊಗವನ್ನು ನೋಡಿ ಆತ ತೋರಿಸಿದ್ದ ಕೊಠಡಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಳು..

"ಏನ್ರಿ ಮೇಡಂ.. ವಿಕ್ರಮನೇ ವಾಸಿ ಬೇತಾಳಕ್ಕೆ ಪುರುಸೊತ್ತು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ... ಬೇತಾಳ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು.. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಹೇಳಿದೊಡನೆ ಬೇತಾಳಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ.. ನೀವು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಡೆ.. ಏನ್ರಿ ನಿಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆ.. ?" ಸಾಹೇಬರ ಹಠಾತ್  ಮಾತುಗಳ ಸುರಿಮಳೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡದ ವೀಣಾ ಕೊಂಚ ಗಲಿಬಿಲಿಗೊಂಡಳು..

"ಸಾರ್ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಸಿಗುತ್ತಾ.. "

ಟಿಂಗ್ ಟಿಂಗ್ ಸಾಹೇಬರ ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ ನೀರು ಬಂತು..

ನೀರು ಕುಡಿದು .. "ಸಾರ್ ಆಗಲೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಾಹೇಬರು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಪೂರ್ತಿ ವಿವರ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ .. ನೀವು ಹೇಳು ಅಂದರೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.." ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು...

"ನೋಡಿ ಮೇಡಂ..ಅಳಬೇಡಿ.. ನೀವು ಬರೆದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಪತ್ರವನ್ನು ಆ ಸಾಹೇಬರು ಕೊಟ್ಟರು .. ನಾ ಓದಿದೆ.. ನನಗೂ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದವು.. ಇರಲಿ ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವಿವರವನ್ನು ನಾ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. ಆದರೆ ನೀವು ಇದನ್ನು ಗೋಪ್ಯವಾಗಿ ಇಡಬೇಕು .. ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು .. ಹೇಳೊಲ್ಲ ಅಂತ ಒಂದು ಮುಚ್ಚಳಿಕೆ ಕೊಡಬೇಕು .. ಮತ್ತು ಆ ವಿವರದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಹತ್ತಿರ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಸಹಾಯ (ಹಣ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ರೀತಿಯ) ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು.. ನೂರು ಛಾಪಾ ಕಾಗದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ.. ಅದರಲ್ಲಿ ಏನೂ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂದು ರೈಟರ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ... ಅದರ ಪ್ರಕಾರ ಕಾಗದ ಪತ್ರವಾದ ಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ನೀವು ಕೇಳುವ ವಿವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. ನೋಡಿ ಮೇಡಂ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ  ವಿವರ ಕೊಡುವುದು ಕಷ್ಟ.. ನಾ ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟವನ್ನು, ದುಃಖವನ್ನು ನೋಡಲಾಗದೆ, ಮತ್ತೆ ಛಲಬಿಡದ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮನಂತೆ ಈ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹಲವಾರು ವಾರಗಳಿಂದ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನನ್ನ ಗಮನಕ್ಕೆತಂದಿದ್ದಾರೆ .. . ನನ್ನ ಅಧಿಕಾರದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ..ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲಿದೆ.. ದಯಮಾಡಿ ಅಳಬೇಡಿ.. ನಿಮ್ಮ ಒಳ್ಳೆಯ  ಕೆಲಸಕ್ಕೆ, ಒಳ್ಳೆಯ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಖಂಡಿತ ದೇವರು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.. ಸರಿ ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮೀಟಿಂಗ್ ಇದೆ.. ನೀವು ಛಾಪಾ ಕಾಗದ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧಮಾಡಿಕೊಂಡು  ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬನ್ನಿ.. ಆಯ್ತಾ.. ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ.. .. ರೀ ಕೆಂಪಣ್ಣ.. ಈ ಮೇಡಂಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ.. ಮತ್ತು ಏನೂ ಬರೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೀನಿ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿ... ಮೇಡಂ ಕಣ್ಣೀರು ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ.. ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಅಳೋದು ನೋಡಲಾಗೋದಿಲ್ಲ.. ಸರಿ ನಾ ಬರ್ತೀನಿ.. " ಎಂದು ವೀಣಾಳ ಮೊಗವನ್ನು ನೋಡಿ.. ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ ಅನ್ನುವ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ.. ಹೊರಟು ಹೋದರು..

ವೀಣಾಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ನೀರು ಹರಿಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.. ಅವಳ ದುಪ್ಪಟ್ಟ ಒದ್ದೆ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು..

ಕೆಂಪಣ್ಣ  ಜೋರಾಗಿ "ಲೋ ಮರಿ.. ಎರಡು ಕಾಫಿ ತಗೊಂಡು ಬಾರೋ.. ಮೇಡಂ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಕೂತುಕೊಳ್ಳಿ.. ಅಳಬೇಡಿ.. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲ ಇದ್ದದ್ದೇ .. ಇಂದು ಅವರು ನಾಳೆ ನಾವು.. ಅಳಬೇಡಿ.. ಲೋ ಮರಿ ಬಂದ್ಯೇನೋ.. "

"ಸರ್ ನಾ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯೋಲ್ಲ.. ಕಾಫಿ ಬೇಡ... ಆ ಕಾಗದ ಪಾತ್ರಗಳೇನೋ ಹೇಳಿ.. ಸಿದ್ಧ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತೀನಿ.. ಮತ್ತೆ ಸಾಹೇಬರು ಬರುವಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಿಲ್ಲಾ ಅಂದರೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.. "

"ಹಾಗೆಲ್ಲ ಏನೂ ಆಗೋಲ್ಲ.. ನೋಡಿ ನೂರಿಪ್ಪತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಆ ಹುಡುಗನ ಹತ್ತಿರ ಕೊಡಿ.. ಕಾಫಿ ಮತ್ತು ಛಾಪಾ ಕಾಗದ ತಂದು ಕೊಡುತ್ತಾನೆ.."  ಬೆಂದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಳು ಹಿರಿಯುವುದು ಅಂದರೆ ಇದೆ ಅಲ್ಲವೇ.. ದುಃಖತಪ್ತಳಾಗಿದ್ದವಳಿಂದ ಕಾಫಿಗೆ ವಸೂಲಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಂಪಣ್ಣ.. ವೀಣಾ ಏನೂ ಮಾತಾಡದೆ ನೂರಾ ಐವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟಳು..

"ಮರಿ ಮಿಕ್ಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ಸಿಗರೇಟ್ ತಗೊಂಡು ಬಾ.. "

ವೀಣಾ  ಮನದಲ್ಲಿ ನಕ್ಕಳು .. ಆದರೆ ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ನಗೆಯ ಹೂವು ಬತ್ತಿ ಹೋಗಿತ್ತು..

ಶೀಟಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ.. ಆ ಹುಡುಗ ಕಾಗದ ಮತ್ತು ಕಾಫಿ, ಸಿಗರೇಟ್ ಕೆಂಪಣ್ಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು.. ಆವ ಕೊಟ್ಟ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಟಿಪ್ಸನ್ನು ಜೇಬಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಲಿಯುತ್ತಾ "ಲಾಭ" ಎಂದು ತುಸು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಹೋದ..

ವೀಣಾ ಆ ಹುಡುಗ ಹೋದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತಳು ..

ಕೆಂಪಣ್ಣ .. ವೀಣಾಳಿಂದ ದುಡ್ಡು ಕಿತ್ತಿದ್ದರೂ... ಕಾಗದ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಟಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ.. ವೀಣಾಳ ಸಹಿ ಪಡೆಯಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಪಡೆದು.. "ಮೇಡಂ.. ನೋಡಿ ಈ  ಪತ್ರವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಾಹೇಬರ ಕೊಠಡಿಯೊಳಗೆ ಕೂತಿರಿ.. ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಧ ಘಂಟೆಯೊಳಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ .. "

"ತುಂಬಾ  ಉಪಯೋಗವಾಯಿತು ಸರ್.. ಥ್ಯಾಂಕ್ ಯು ಸರ್" ಎಂದು ಎದ್ದಳು..

"ಮೇಡಂ.. ನೂರು ಕೊಡಿ.. ಕಾಗದ ಪಾತ್ರ ಸಿದ್ಧ ಮಾಡಿದೆನಲ್ಲ.. ಕಾಫಿಗೆ ಕೊಡಿ.. " ಹಲ್ಲುಗಿಂಚಿದ..

ಮರುಮಾತಾಡದೆ ನೂರರ ಎರಡು ನೋಟು ಕೊಟ್ಟು "ನಮಸ್ಕಾರ" ಎಂದು ಹೊರಟಳು ಸಾಹೇಬರ ಕೋಣೆಗೆ

"ಮೇಡಂ ಮತ್ತೆ ಏನಾದರೂ ತೊಂದರೆ ಆದರೆ ನಾ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೀನಿ.. ಆಗ ಏನೂ ಕೊಡೋದು ಬೇಡ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟ  ಇತ್ತು.. ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ದುಡ್ಡು ಕೇಳಿದೆ.. ಬೇಜಾರು ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡಿ.. ನಿಮ್ಮ ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುಲಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀನಿ ಎಂದು ಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.. ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ಎಲ್ಲದೂ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುತ್ತದೆ.. "

ಕೆಂಪಣ್ಣ ಹೇಳಿದ ಮಾತಿಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಕ್ಕಾದ ವೀಣಾ.. ಒಂದು ಹೂನಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಸಾಹೇಬರ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದಳು..

ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಳು.. ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಓಡಾಟ ಅಂತಿಮ ಘಟ್ಟ ಮುಟ್ಟುವತ್ತ ಸಾಗಿತ್ತು.. ಹಾಗೆ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದಳು..

ಗೀತಾಳ ಖುಷಿ ಹೇಳತೀರದು.. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಹಾ ಒಹೋ ಎನ್ನುವಂತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ.. ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದ ಮನೆ.. ಗೀತಾ ವೀಣಾಳನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದಳು..

"ಏನಾಯಿತೆ.. ಗೀತು.. ನಾ ಇದ್ದೀನಿ  ನಿನ್ನ ಜೊತೆ.. ಗಾಬರಿಯಾಗಬೇಡ.. ನಾಳೆ ಸಂಜೆ ತನಕ ಇಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇನೆ.. ಯಾತಕ್ಕೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ .. ನೀ ಅತ್ತರೆ ನನಗೂ ಅಳು ಬರುತ್ತದೆ.. ದಯಮಾಡಿ ಏನಾಯಿತು ಹೇಳು.. "

"ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಮಾತು ಕತೆ ನಡೀತಾ ಇದೆ.. ಆ ಹುಡುಗ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಲವಂತ.. ಜಾತಕ ದೋಷದ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಯಾರೂ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಆ ಹುಡುಗ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.. ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದ್ದಾರೆ.. ಆ ಹುಡುಗ ನಿನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.. ಇನ್ನೇನು ನಿನಗೆ ಗುನುಗು.. ಎಂದು ಬಯ್ತಾ ಇದಾರೆ.. ಏನೂ ಮಾಡೋದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಯಾಕೋ ಆ ಹುಡುಗ ಬೇಡ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ ಕಣೆ.. "

"ಹೌದಾ.. ಸರಿ ನಾ ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪನೊಡನೆ ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ.. ಏನೂ ಯೋಚಿಸಬೇಡ.. ನಾ ಇದ್ದೇನೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ.. ಎಲ್ಲಾ ಸರಿ ಹೋದಮೇಲೆಯೇ ನಾ ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗೋದು.. ಅಂದರೆ ನಾಳೆ ಸಂಜೆ ರಾಕೇಶ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣ ಸರಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.. ಯೋಚಿಸಬೇಡ... ಸರಿ ಈಗ ಒಮ್ಮೆ ನಗು.. ನೆಡಿ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಹೋಗಿ ಬರೋಣ.. "

ಇಬ್ಬರೂ ಕೈ ಕೈ ಹಿಡಿದು.. ಹೊರಗೆ ಹೊರಟರು.. ಗೀತಾ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಿನಿಂದಲೇ.. "ಅಮ್ಮ ವೀಣಾ ಜೊತೆ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿಬರುತ್ತೇನೆ.. ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬರುತ್ತೇವೆ.. " ಅನುಮತಿಗೂ ಕಾಯದೆ ಇಬ್ಬರೂ ಆಗಲೇ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು..

"ಮೇಡಂ.. ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆ.. ಹೋಗತ್ತ.. ರೀ ಕೆಂಪಣ್ಣ.. ಏನ್ರಿ ಇವರ ಕತೆ. .. ಇದ್ಯಾಕೆ ಈ ಪಾಟಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತೆ ಈ ವಮ್ಮ.. ರೀ ಮೇಡಂ.. ಏಳ್ರಿ.... "

ಸಾಹೇಬರ ಖಡಕ್ ಧ್ವನಿಗೆ  ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದು ಗಾಬರಿಯಿಂದ "ಸರ್ ಹೇಳಿ ಸಾರ್.. ಸುಸ್ತಾಗಿತ್ತು... ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬಂತು.. ಕ್ಷಮಿಸಿ ಸಾರ್.. "

"ಇರಲಿ ಬಿಡಿ ಮೇಡಂ.. .. ಕೂತುಕೊಳ್ಳಿ.. ಕೆಂಪಣ್ಣ ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ್ರಾ.. ಎಲ್ಲಾ ಕಾಗದ ಪತ್ರವಾಯಿತೇ.. "

"ಹೌದು ಸರ್.. . ತಗೊಳ್ಳಿ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಕಾಗದ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ .. "

"ಸರಿ ಸರಿ.. ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿ.. ಒಮ್ಮೆ ನೋಡುವೆ.. "

ಮತ್ತೆ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಳು..

"ರೀ ಕೆಂಪಣ್ಣ.. ಬನ್ರೀ ಇಲ್ಲಿ.. ಎಲ್ಲಾ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ರ.. " ಕೆಂಪಣ್ಣ ತಲೆಯಾಡಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದ್ರು.. "ಎಲ್ಲಾ ಓಕೇ ಸರ್"

"ಓಕೆ ನೀವು ಹೋಗ್ರಿ.. ಮೇಡಂ ಬನ್ನಿ ಇಲ್ಲಿ.. ಇಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಮಾಡಿ.. "

"ಒಂದು ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಹೊರಗೆ ಕೂತಿರಿ.. ವಿವರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. "

ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಒಂದು ಯುಗದಂತೆ ಕಳೆಯಿತು... ಅಳಬಾರದು ಮತ್ತು ಸಾಹೇಬರು ಕರೆಯುವ ತನಕ ಒಳಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗ ಬಾರದು ಎಂದು ಧೃಡ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿ ಹೊರಗೆ ಕೂತಳು..

ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಮುಗಿದು.. ಇನ್ನೊಂದು  ಘಂಟೆ ಆಗಿತ್ತು .. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿದ್ದ ವೀಣಾಳಿಗೆ ಸಾಹೇಬರ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಘಂಟೆ ಮೊಳಗಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಕೆಂಪಣ್ಣನೇ ಮತ್ತೆ ಕೂಗಿದ..

ಲಗುಬಗೆಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಹೋದ ವೀಣಾಳಿಗೆ.. ಸಾಹೇಬರು ಒಂದು ಕವರ್ ಕೊಟ್ಟು.. "ನೋಡಿ ವೀಣಾ ಮೇಡಂ.. ನನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಷ್ಟು ಪಟ್ಟು ವಿವರ ಸಿದ್ಧ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ.. ನನ್ನ  ಮರ್ಯಾದೆ ಗೌರವ ಉಳಿಸೋದು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ.. ಶುಭವಾಗಲಿ ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ.. "

"ಸರ್.. ಏನೂ ಹೇಳಬೇಕೋ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.. ತುಂಬಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸರ್.. ಎಂದು ಸಾಹೇಬರ ಮೇಜಿನ ಆ ಬದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹಠಾತ್ ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು..

ಹಠಾತ್ ಈ ಘಟನೆ ನೆಡೆದಿದ್ದರಿಂದ ಸಾಹೇಬರಿಗೆ ಏನೂ ಹೇಳಲೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ .. ಮೆಲ್ಲನೆ ವೀಣಾಳನ್ನು ಹಿಡಿದೆತ್ತಿ.. ಹಾಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಬಾರದು.. "ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ ನಿಮ್ಮ ಉತ್ಸಾಹ, ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುವ ನಿಮ್ಮ ಇಂಗಿತವೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ.."

ಕೊಟ್ಟ ಕವರನ್ನು ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನೊಳಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಧನ್ಯವಾದ ಹೇಳಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದಳು..

ಮುಂದಿನ ಗುರಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು... ರಾಕೇಶನಿಗೆ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂದೇಶ ಕಳಿಸಿದಳು.. ಅತ್ತ ಕಡೆಯಿಂದ  "ಸೂಪರ್ ಚಿನ್ನಿ" ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಬಂತು.

ಗರಿಗೆದರಿದ ಉತ್ಸಾಹ.. ಹಲವಾರು ವಾರಗಳಿಂದ ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಂದು ಪ್ರತಿಫಲ ಸಿಕ್ಕಿದ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ವೀಣಾಳ ಮನಸ್ಸು ಹತ್ತಿಯ ಹಾಗೆ ಹಗುರವಾಗಿತ್ತು..

ಗಾಡಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು.. ಕವರನ್ನು ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದು.. ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟು.. ಆಗಸವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ " "ಥ್ಯಾಂಕ್ ಯು" ಎಂದು ತನ್ನ ಮುಂದಿನ ಗುರಿಯತ್ತ ಹೊರಟಳು.. 

Sunday, October 8, 2017

ಕಗ್ಗ ರಸಧಾರೆಯ ನಾಲ್ಕನೇ (ಹಾಗೂ ಕೊನೆಯ) ಸಂಪುಟ!!!

"ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಿಂತಿದ್ದ ಅಜ್ಜ, ತಮ್ಮ ವಾಕಿಂಗ್ ಸ್ಟಿಕ್ಕಿನ ತುದಿಯಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕುಟ್ಟಿ.. ಸರಿ ಮಗೂ.. ನನ್ನ್ನ ಶುಭಾಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ರವಿಗೆ ನಿನ್ನ ಬರಹದ ಮೂಲಕ ತಲುಪಿಸು.. ನನ್ನ ಜನುಮದಿನಕ್ಕೂ ಅವನ ಜನುಮದಿನಕ್ಕೂ ನಾಲ್ಕು ದಿನಗಳ ಅಂತರ.. ಹಾಗೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಪುಸ್ತಕ ಕಗ್ಗ ರಸಧಾರೆ ಕೂಡ ಬೇಗ ಬರಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಬಿಡು. ನಾ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ.. ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಪುಸ್ತಕದ ಬಿಡುಗಡೆ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಾರಿ ಆ ಸಮಾರಂಭದ ವಿವರಗಳನ್ನು ನಾನೇ ನೀಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ರವಿಗೆ ಹೇಳಿಬಿಡು.. "

ಕಗ್ಗ ರಸಧಾರೆಯ ಮೊದಲ ಸಂಪುಟ!!!

ಕಗ್ಗ ರಸಧಾರೆಯ ಎರಡನೇ ಸಂಪುಟ!!!

ಕಗ್ಗ ರಸಧಾರೆಯ ಮೂರನೇ ಸಂಪುಟ!!!

ಗುರುಗಳು  ಶ್ರೀ ರವಿ ಅವರ ಜನುಮದಿನಕ್ಕೆ  ಶುಭಾಷಯ ಸಲ್ಲಿಸುವಾಗ ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಯಿತು.. ಅಜ್ಜನನ್ನು ಕರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ.. ಈ ಪಾಟಿ ದಿನಗಳೂ ಆದ ಮೇಲೆ ಅಜ್ಜನನ್ನ ಕರೆಯುವುದು ಹೇಗೆ.. ಕರೆದರೆ ಬರುವರೇ...  ಏನಪ್ಪಾ ಮಾಡೋದು.. ಮಕ್ಕಳು ಕಾಗದವನ್ನು ಮುದುರಿದರೆ ಉಂಟಾಗುವ ನೆರಿಗೆಯಂತೆ..  ನನ್ನ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ರಸ್ತೆಗಳಾದವು.. "ಸಕಲ ಗ್ರಹಗಳ ಬಲ ನೀನೆ ಸರಸಿಜಾಕ್ಷ" ಎಂದು ನೆನೆದು ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತೆ ಬ್ಯುಗಲ್ ರಾಕಿನ ಒಂದು ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕೂತೆ..

"ಇಹ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದ  ಮೇಲೆ ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು
ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದಮೇಲೆ ಕರ್ಮದ ಅನುಸಾರ ಜಗಕೆ ಬರಲೇಬೇಕು
ಸಾವಿಲ್ಲದ ಮನೆಯ ಸಾಸಿವೆ ಎಲ್ಲಿದೆ
ಹೊಗೆಯಿಲ್ಲದ ಬೆಂಕಿಯೆಲ್ಲಿದೆ.. ಪುನರಪಿ ಜನನಂ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ।

ಸುತ್ತಾ ತಿರುಗಿದೆ.. ಬ್ಯುಗಲ್ ರಾಕಿನಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜ ಕೂತಲ್ಲಿಯೇ ಕೂತಿದ್ದರು.. ಧ್ವನಿ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ನಾ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ತೆಗೆದು ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಓಡಿದೆ ..

"ಅಜ್ಜ ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.. ದಯಮಾಡಿ ಕ್ಷಮಿಸಿ.. ಬರಲು ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ.. ಕಾರ... "

ನನ್ನ ಮಾತು ಪೂರ್ತಿ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ.. "ಮಗು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.. ಅದಕ್ಕೆ ಆ ಮೇಲಿನ ಕಗ್ಗ ಹೇಳಿದ್ದು.. ಮಗು ರವಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಸಂಪುಟ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಆಯ್ತು ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.. ನಾನೇ ಇದಕ್ಕೆ ವೀಕ್ಷಕ ವಿವರಣೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.. (ನಿನಗೆ ನೆನಪಿಲ್ಲವೇ.. ರವಿಯ ಜನುಮದಿನದ ವೇಳೆ ಮೂರು ಸಂಪುಟ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗಿತ್ತು.. ನಾಲ್ಕನೇ ಸಂಪುಟದ ವಿವರಗಳನ್ನು ನಾನೇ ನೀಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.. ಸರಿ ಶುರಮಾಡು ..  ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಆಮೇಲೆ ಮಾತಾಡೋಣ"
ಚಂದದ ಆಹ್ವಾನ ಪತ್ರಿಕೆ 

"ಸರಿ ಅಜ್ಜ"

ಶುರುವಾಯಿತು ಅಜ್ಜನ ಲಹರಿ.. ನಾ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದ ವೇಗಕ್ಕೆ ಸಾಟಿಯಾಗಿ  ಬರೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದೆ.. ಅಜ್ಜನ ಆಶೀರ್ವಾದ ಇದ್ದ ಮೇಲೆ ಇದು ಅಸಾಧ್ಯವೇ.. ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯ ಅಲ್ಲವೇ

                                                                         *****

ಪುಟ ಪುಟಗಳು ಪಟವಾಗಿರಲು
ಪಟವು ಬಾನಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿರಲು
ಮನವು ಆಗಸದಿ ಆ ಪಟವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡಲು
ಬದುಕಿಗೆ ಸಾರ್ಥಕಥೆ ಉಂಟು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ।

ಅಜ್ಜ ಶುರುಮಾಡಿದರು..

"ಮೆಲ್ಲನೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಶುರುಮಾಡಿದ ಕಾಯಕವೊಂದು ಝರಿ ತೊರೆಯಾಗಿ ನದಿಯಾಗಿ ಕಣಿವೆಯಿಂದ ಕಡಲಿಗೆ ಹರಿಯುವಂತೆ ಮೊದಲನೇ ಮುಕ್ತಕ ಶುರುಮಾಡಿದ್ದ ರವಿ.. ೯೪೫ ನೇ ಮುಕ್ತಕಕ್ಕೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಬರೆಯಲು ಬಂದಾಗ ಗೌರಿಶಂಕರ ಹತ್ತಿದಷ್ಟೇ ಸಂತಸ ಸಂಭ್ರಮ .. "

"ಹೌದು ಅಜ್ಜಯ್ಯ"

"ಸರಿ ಬರೆದದ್ದು ಆಯಿತು. ಮುಖಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಯಿತು.. ಅದನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ದಾಟಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಅವರ ತವಕಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿತ್ತು ಹತ್ತಾರು ಕೈಗಳು.. .. ಆ ಹತ್ತಾರು ಕೈಗಳು ನೂರಾರು ಕರಗಳನ್ನು ಕರೆತಂದಿದ್ದು ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಸಹೃದಯರ ಮಿಡಿಯುವ ಮನಸ್ಸು.. "

"ಹೂಂ" (ಅಜ್ಜಯ್ಯ ವಿವರಣೆ ಕೊಡುವಾಗ.. ಹೂಗುಟ್ಟುತ್ತಾ ಇರಬೇಕು ಇಲ್ಲವೇ ವಾಕಿಂಗ್ ಸ್ಟಿಕ್ ಇಂದ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು ಒಂದು ಏಟು... :-)

ಒಂದು ಕರ ಬರೆಯುತ್ತೆ
ಇನ್ನೊಂದು ಕರ ಹಾಳೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತೆ
ಈ ಕರಗಳು ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯವನು ಮೊಬೈಲ್ ಮೂಲಕ ಸಾಗಿಸುವ
ಬೆರಳುಗಳ ಮಾಯೆ ಅರಿಯದಾಗಿದೆ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ।

"ಸರಿಯಾಗಿದೆ ಅಜ್ಜಯ್ಯ ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು"

"ಆನಂದ ಎಲ್ಲಿದೇ ಎಂದು ತಿಳಿದೇ
ಓದುವುದರಲ್ಲಿಯೇ
ಬರೆಯುವುದರಲ್ಲಿಯೇ
ಓದಿ ಬರೆದು ಜಪ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮಕುತಿಮ್ಮ ।"

"ಎನ್ನುವ ಶ್ರೀ ಜಪಾನಂದಾಸ್ವಾಮಿಗಳ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.. ರವಿಯವರ ಮಾನಸ ಸಹೋದರಿ ಶಕುಂತಲ ಅಯ್ಯರ್ ಅವರ ಉತ್ತಮ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿದ್ದು ಡಾ. ಲತಾ ದಾಮ್ಲೆಯವರ ಗಾಯನ..  "

"ವನದ ಸೌಂದರ್ಯ  ಸುಮದೊಳಗೆ ನಲಿಯುವಾಗ
ಸುಮದ  ಕಂಪು ವನದಲ್ಲಿ ಹರಡಿದಾಗ
ಸಿಗುವ ಅನುಭವ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗದು
ಅದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲವೇ ವನಸುಮದೊಳೆನ್ನ  ವಿಕಸಿಸು ಎಂದಿದ್ದು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ।"

"ದೀಪವ ಬೆಳಗುತ್ತಾ ಮನದೊಳಗಿರುವ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಕಗ್ಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಸಂಪುಟವನ್ನು ಲೋಕಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದರು.. "

"ಮನದಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾವಗಳಿಗೆ ಪದಗಳು ಸಾತ್ ನೀಡಿತು
ಕನ್ನಡ, ಹಳಗನ್ನಡ, ಹೊಸಗನ್ನಡ, ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯೆನ್ನದೆ
ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಪದಗಳು ಕಗ್ಗಗಳಾದವು
ಒಂದರಿಂದ ಬೆಳೆದದ್ದು ಒಂಬತ್ತುನೂರ ನಲವತ್ತೈದಕ್ಕೆ ಮುಟ್ಟಿತು ಮಂಕುತಿಮ್ಮ।"

"ಕಗ್ಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಆರಂಭಕ್ಕೆ ನಾ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಶ್ರೀ ಜಿಪಿ ರಾಜರತ್ನಂ ಅವರು.. ಅಥವಾ ಜಿಪಿ ರಾಜರತ್ನಂ ಮಾತಾಡಿದ್ದು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ.. ಅಥವಾ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡೆವು.. "

"ಶ್ರೀ ಜಪಾನಂದಸ್ವಾಮಿಗಳ ಮಾತು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಾಕುವಂತಿತ್ತು .. ಮಾತಾಡುವಾಗ ಅವರು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವು ವಾಕ್ಯಗಳು ಎಲ್ಲರ ಮನದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.. ಇದು ಉಪನ್ಯಾಸವೂ ಅಲ್ಲ.. ಭಾಷಣವೂ ಅಲ್ಲ.. ಗುರುಕುಲ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುವ ಒಂದಷ್ಟು ಘಳಿಗೆಗಳಾಗಿತ್ತು.. "

"ಕಗ್ಗದ ಭಟ್ಟರೆಂದೇ ಹೆಸರಾದ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಭಟ್ಟರ ಕೆಲವು ಕಗ್ಗದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳು ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಆ ದಿನಗಳಿಗೆ  ಕರೆದೊಯ್ದವು.. "

"ನಗುಮೊಗದ ಶ್ರೀ ಹಂ. ಪಾ. ನಾಗರಾಜಯ್ಯ ತಮ್ಮ ಹಾಸ್ಯಮಿಶ್ರಿತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆದರು.. ಕಗ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಾಡಿದ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಾಕಿದವು.. ತಾಯಿ ಶಾರದೆಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾ ಸೃಷ್ಠಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲವು ಸಾಲಿನ ಪದಗಳು ಈ ಪಾಟಿ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ್ದು ಹೆಮ್ಮೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಆ ತಾಯಿ ಶಾರದೆಗೆ ನಾ ನಮಿಸಿದೆ ... "

"ಸರಕಾರೀ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿರುವ ಶ್ರೀ ಕೆ ವಿ ದಯಾನಂದ್ ಅವರು ಈ ಮುಕ್ತಕಗಳನ್ನು ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಸರಕಾರಿ ವೆಬ್ಸೈಟ್ ನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲು ಅನು ಮಾಡಿಕೊಡುವೆ ಎಂದರು.. ಈ ಮೊಬೈಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಶುರುವಾದರೆ ಅದು ಹರಡುವ ಪ್ರಮಾಣ ಅಗಾಧ.. ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವಂತೆ ನಾ ಆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.. "ಲೋ.. ಬರಿ ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆಯೋ, ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯೋ ಅಥವಾ  ನಿದ್ದೆ ಗಿದ್ದೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟೆಯ.. "

ಅವಿರತವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಜ್ಜಯ್ಯನ ಕೊನೆ ಮಾತು ಚುರುಕು ಮುಟ್ಟಿಸಿತು.. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ನಾ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.. ಆದರೆ ಅವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೈಗಳು ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪಿನ ಕೀಲಿ ಮಣೆಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ದಾಖಲಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ..

"ಅಜ್ಜಯ್ಯ ನೋಡಿ.. ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಒಂದು ಪದ ಬಿಡದೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. "

ಅಜ್ಜಯ್ಯ ತನ್ನ ಕೋಲಿನಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಒಂದು ಪೆಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟರು.. "ಲೋ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ಕಡೆ ವಾಕ್ಯ ನೋಡು"

ನಾ ನೋಡಿದೆ.. ಗಹಗಹಿಸಿ ನಕ್ಕೆ.. "ಅಜ್ಜಯ್ಯ ಅಜ್ಜಯ್ಯ ಅಜ್ಜಯ್ಯ"

"ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಬರೆಯುವೆಯಾ
ಬರೆದದ್ದನ್ನು ಓದುವೆಯಾ
ಕಗ್ಗದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿವರ ಮಾತ್ರ ಬರಿ
ಅದು ಬಿಟ್ಟು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಬರಿಯಬೇಡವೋ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ।"

"ಸರಿ ಅಜ್ಜ.. ಕಡೆಯ ಸಾಲನ್ನು ಅಳಿಸಿ ಹಾಕುವೆ"

"ಗಾಯಕಿಯ ಮತ್ತು ವಿದುಷಿಯಾಗಿರುವ ಶ್ರೀಮತಿ ಆಶಾ ಜಗದೀಶ್ ಅವರ ಕೆಲವು ಮುಕ್ತಕಗಳ ಗಾಯನ.. ಮಾತುಗಳು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೊಳಪನ್ನು ತಂದವು.. "

"ಬಂದಿದ್ದ ಜನಸಾಗರ ಒಂದಷ್ಟು ಅಲುಗಾಡದೇ ಇಡೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಆನಂದಿಸಿದ್ದು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.. ಮೂರು ತಾಸುಗಳು ಮೂರು ನಿಮಿಷಗಳಂತೆ ಸಾಗಿತ್ತು.. "
ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲ ಇವರನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಲು 

"ಇದು ಬರಿ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಬಿಡುಗಡೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾತ್ರ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಈ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಈ ತಾಂತ್ರಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಉಪಹಾರದಿಂದ ಊಟದ ಸಮಯದ ತನಕ ಎಲ್ಲರೂ ಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದು.. ತಮ್ಮ ಅನೇಕ ಮಿತ್ರರನ್ನು, ಸಹೋದರಿ, ಸಹೋದರರು, ಗುರುಗಳನ್ನು ಕಂಡು ನಲಿದ ದಿನವಾಗಿತ್ತು.. "

"ನೋಡಪ್ಪ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದವರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ನೆನಪಿನ ಪುಸ್ತಕರೂಪದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೌರವ ಸೂಚಿಸಿದ ನನ್ನ ಶಿಶು ರವಿ ತಿರುಮಲೈಗೆ ನನ್ನ ಶುಭ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು.. ಇವರ ಈ ಸಾಹಸದಿಂದ ನನಗೆ ಆದ ಅನುಕೂಲ ಏನು ಗೊತ್ತೇ.. ನನ್ನ ಜೀವನದ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತ. ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ತಂದ ನನ್ನ ಮುಂದಿನ  ಪೀಳಿಗೆಯ ಕುಡಿಯ ಮಾತುಗಳು ಇಷ್ಟವಾದವು ಎಂದು ಹೇಳಲೇಬೇಕಿಲ್ಲ"

"ನನಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ತಂದು ಕೊಡು.. ನಾ ಹೋರಡುತ್ತೇನೆ.. "

"ಅಜ್ಜಯ್ಯ ನಿಮಗಾಗಿ ಆಗಲೇ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ರವಿ ತಿರುಮಲೈ ಅವರು ಮೀಸಲಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.. ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ.. "

"ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಹಗಲು ಇರಲು ಎನ್ನದೆ ರವಿಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ಶ್ರಮಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು"

"ಸರಿ ಮಗು ನಾ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ.. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಈ ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಆಗುತ್ತಿರಲಿ.. ಕಗ್ಗದ ಪರಿಮಳ ಹರಡುತ್ತಲಿರಲಿ.. "

ಅಜ್ಜಯ್ಯ ಕೋಲೂರಿಕೊಂಡು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬ್ಯುಗಲ್ ರಾಕಿನ ಒಳಗೆ ನೀರಿನ ಟ್ಯಾಂಕ್ ಬಳಿಯ ಅವರ ಮೂರ್ತಿಯ ಒಳಗೆ ಹೋದರು.. ನಾ ಕಣ್ಣೊರೆಸಿಕೊಂಡು ಅಜ್ಜಯ್ಯನ ಪಾದದ ಧೂಳನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡೆ..

*****

ತಾವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಈ ನಾಲ್ಕನೇ ಸಂಪುಟದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ!! !

ಅಂದಿನ ಸಮಾರಂಭದ ಒಂದೆರಡು ತುಣುಕುಗಳು ನಿಮಗಾಗಿ..




*******
ಗುರುಗಳೇ.. ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಆಗಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಅಜ್ಜಯ್ಯ ಮನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅಕ್ಷರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ತಂದು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ..

ಬಡವನಗೀತೆಯಾಗಿ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕೃತಿಯಾಗಿರುವ ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗಗಳಿಗೆ ಜನರು ಸ್ಪಂದಿಸಿರುವ ರೀತಿಯೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶಂಸೆ.. ಮತ್ತು ಬಹುಮಾನ..

ಆ ಪೀಠ ಈ ಪೀಠ ಎಂದೇಕೆ ಮಾತಾಡುವೆ
ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಸಿಗದ ಪೀಠವುಂಟೆ
ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಅಟ್ಟುವ
ಆ ಪೀಠವೇ ಜ್ಞಾನ ಪೀಠವಾಗಿದೆ ಮಂಕುತಿಮ್ಮ।


ಓಂ ನಮೋ ಕಗ್ಗ ಮಂಕುತಿಮ್ಮಾಯ ನಮಃ!

Thursday, October 5, 2017

ಸ್ವಾರ್ಥಕತೆಯೇ...or ಸಾರ್ಥಕತೆಯೋ

ಅನೇಕ  ಬಾರಿ  ಸುತ್ತಿ ಸುತ್ತಿ ಚಪ್ಪಲಿ ಸವೆದು ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಛಲ ಬಿಡದ ವಿಕ್ರಮನಂತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋದಳು ವೀಣಾ... 

ಸರ್ ತುಂಬಾ ದಿನಗಳಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಆಫೀಸಿಗೆ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ದಯಮಾಡಿ ನಾ ಕೇಳಿದ ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡಿ.. ?

ಆ ಸರಕಾರೀ ಆಫೀಸಿನ ಜವಾನ.. "ನೆಡಿಯಮ್ಮ ಎಷ್ಟು ಸಾರಿ ಹೇಳೋದು..  ಆಗೋಲ್ಲ.. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಲು ಆಗೋಲ್ಲ... ಮಾಹಿತೀನೂ ಇಲ್ಲ..ಏನೂ ಇಲ್ಲ...  ಹೋಗಮ್ಮ.. 

ನಿರಾಶೆ ಮೊಗ ಹೊತ್ತ ವೀಣಾ... ಮತ್ತೆ ಆಫೀಸಿನ ಎದುರು ಇದ್ದ ಅರಳಿ ಮರದ ಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಳು.. ಸೂರ್ಯ ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳವನ್ನು ಹಂಡೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ .. ಬೆವರಿನ ಸ್ನಾನವೇ ಆಗಿತ್ತು.. ಹೊದ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದ ದುಪ್ಪಟದಿಂದ ಮೊಗವನ್ನು ಒರೆಸಿಕೊಂಡು  ತನ್ನ ಹ್ಯಾಂಡ್ ಬ್ಯಾಗಿಂದ ಕನ್ನಡಿ ತೆಗೆದು.. ಹಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕುಂಕುಮ ಇರುವುದನ್ನು ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡಳು.. 

ಆ ಅರಳಿ ಮರದ ತಂಪು ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ.. ಸುಯ್ ಎಂದು ಬೀಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಗಾಳಿಗೆ ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆ ಹತ್ತಲು ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು.. ಬೆಳಗಿಂದ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಿರು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿದ್ದು.. ಊಟವಿಲ್ಲದೆ ಬಸವಳಿದಿದ್ದ ದೇಹ.. ತುಸು ತಂಪುಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿದಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಯ್ ಎನಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ... ಹಾಗೆ ಮರಕ್ಕೆ ಒರಗಿ ಕುಳಿತ ವೀಣಾಳ ಮನಸ್ಸು ನೆನಪುಗಳು ರೈಲುಬಂಡಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತು... 

ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಮೊಗವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡ ವೀಣಾ ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಟ್ಟು ಕೊಂಡಳು.. ಅಪರೂಪದ ಸುಂದರಿ..  ಕಡು ಕಪ್ಪಾದ ನೀಳಗೂದಲು, ಹಾಲಿನ ಬಟ್ಟಲಲ್ಲಿ ಕರೀ ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಹಾಕಿದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳು.. ಯಾರನ್ನೇ ಆದರೂ ಒಮ್ಮೆಗೆ  ಸೆಳೆಯಬಲ್ಲ ಕಣ್ಣುಗಳು.. ನೀಳವಾದ ಸಂಪಿಗೆಯಂತಹ ನಾಸಿಕ... ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪುವ ಮೂಗು ಬೊಟ್ಟು.. ಕೆನೆ ಹಾಲಿನ ಬಣ್ಣ.. ಎತ್ತರದ ಮೈಮಾಟ.. ಅನುಪಮಾ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು ವೀಣಾ.. ಸೌಂದರ್ಯದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರ ಇರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ನಾಣ್ಣುಡಿಯನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡುವಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವೀಣಾಳದು.. !

ಎಂತಹ ಸ್ನೇಹ ನನ್ನದು.. ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆಯುವ ಮನಸ್ಸು.. ತನಗೆ ಅಪಾರ ಸ್ನೇಹ ಬಳಗವನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.. ಸ್ನೇಹ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ವೀಣಾ ಎಂದರೆ.. ಉತ್ಸಾಹದ ಚಿಲುಮೆ ಎಂದೇ ಹೆಸರಾಗಿದ್ದಳು.. ಯಾವುದೇ  ಇರಲಿ, ಪ್ರವಾಸವಿರಲಿ, ಸಿನಿಮಾ, ಶಾಪಿಂಗ್ ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ಆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ವೀಣಾ ಇರಲೇಬೇಕಿತ್ತು.. ಹಾಗಾಗಿ  ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಾಗಿದ್ದಳು ವೀಣಾ.. 

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ತನ್ನ ಮೊಗವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಳು... 

ಈ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲವೇ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಹುಡುಗರ ಹಿಂದೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದದು... ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಇಲ್ಲದ ಇವಳಿಗೆ.. ಹುಡುಗರ ಹಿಂಡು ಇದ್ದರೂ.. ಇವಳು ಮಾತ್ರ ತಾವರೆ ಎಲೆಯ ಮೇಲಿನ ನೀರಿನ ಹನಿಯಂತೆ ಇದ್ದಳು.. ಆದರೆ ಯಾರನ್ನೂ ಅವಮಾನ ಮಾಡುವುದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಬಯ್ಯುವುದಾಗಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬದಲಿಗೆ.. ಗೆಳೆಯ.. ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಇವೆಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.. ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಯಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಎಲ್ಲಾ ಇಲ್ಲದೆ ಪರಿಶುದ್ಧ ಸ್ನೇಹದ ಹಸ್ತ ಕೊಡುವುದಾದರೆ ಸರಿ .. ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ.. ನನ್ನ  ದಾರಿ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ದಾರಿ ನಿನಗೆ ಎಂದು ನಯವಾಗಿಯೇ ಹೇಳುತಿದ್ದಳು.. 

ಹೀಗಾಗಿ ಅವಳು ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗದ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದಳು ಆದರೂ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾದ ಪ್ರಾಣ ಸ್ನೇಹಿತಯಾಗಿದ್ದಳು... ಅವಳ ಪರಮಾಪ್ತ ಗೆಳತೀ ಗೀತಾ.... ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಪ್ರಾಣ ಎರಡು ದೇಹ ಎಂಬಂತೆ ಇದ್ದರು.. 

ಕಾಲೇಜು ವ್ಯಾಸಂಗದಲ್ಲಿ ಗೀತಾ-ವೀಣಾ ಒಂದೇ ಮುಖದ ಎರಡು ನಾಣ್ಯಗಳಾಗಿದ್ದರು.. ಅಂತಹ ಅದ್ಭುತ ದೋಸ್ತಿ ಅವರಿಬ್ಬರದು... 

ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಇವೆಲ್ಲಾ ಬರಿ ಪುಸ್ತಕದ ಬದನೇಕಾಯಿ ಎಂಬ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಇತ್ತು.. ಹಾಗಾಗಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಬೆರೆಯುವ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸಹಪಾಠಿಗಳು ಇಂದಿಗೂ ದೂರವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ... 

ಕಾಲೇಜು ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಯುವ ಸಮಯ.. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ಹುಡುಗನನ್ನು ನೋಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದರು.. ವೀಣಾ ಮತ್ತು ಗೀತಾಳ ಕುಟುಂಬ ಹತ್ತಿರವಾಗಿತ್ತು.. ಹಾಗಾಗಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಒಮ್ಮೆಲೇ ನೋಡಿದರೆ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮದುವೆ ಮಾಡುವ ಯೋಚನೆಯು ಇತ್ತು :-)

ಸಾಧಾರಣ ಕುಟುಂಬದ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದ ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಇದ್ದ ಆಸ್ತಿ ಎಂದರೆ ಸೌಂದರ್ಯ.. ಒಬ್ಬರನ್ನು  ಒಬ್ಬರು ಮೀರಿಸುವ ಸೌಂದರ್ಯ... 

ವೀಣಾಳ ಹಾಲಿನ ಬಿಳುಪು.. ಗೀತಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಕೃಷ್ಣ ವರ್ಣದವಳಾಗಿದ್ದರೂ ಆಕರ್ಷಕ ಸೌಂದರ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಳು.. ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.. "ನಾ ಗಂಡಾಗಿದ್ದರೆ ನಿನ್ನೆ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಕಣೆ'

ವೀಣಾಳ ಮದುವೆ ಮೊದಲು ನಿಶ್ಚಯವಾಯಿತು.. ಗಂಡು ರಾಕೇಶ್ ಬೆಂಗಳೂರಿನ HAL ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಆಗಿದ್ದ... ಹೇಳಿಮಾಡಿಸಿದಂತಹ ಜೋಡಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಗೀತಾ ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ಒದ್ದಾಡಿ ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸೆಳೆದಿದ್ದಳು.. ಮತ್ತು ಮದುವೆಗೆ ವೀಣಾಳ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಬಲಗೈಯಾಗಿದ್ದಳು.. ಹೂವಿನ ಸರದಂತೆ ಹಗುರವಾಗಿ ಮದುವೆ ವೀಣಾ ಮತ್ತು ಗೀತಾಳ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದ ಒಂದೇ ವಾರಕ್ಕೆ ಮುಗಿದಿತ್ತು.. 

ರಾಕೇಶ್ ಮತ್ತು ವೀಣಾ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಮಧು ಚಂದ್ರಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದ್ದರು.. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಗೀತಾಳಿಗೆ ಒಂಟಿತನ ಕಾಡಲು ಹತ್ತಿತು... ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳತಿ ಮದುವೆಯ ನಂತರ ತನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಾಳೆ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಆತಂಕ ಅವಳನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿತು... 

ಗೀತಾಳ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಯೋಗ್ಯ ವರನಿಗೆ ಹುಡುಕಾಟ ಇನ್ನೂ ಕ್ಷಿಪ್ರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗತೊಡಗಿತ್ತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಗೀತಾಳ ಸದ್ದಿಲ್ಲದ ಚಲನವಲನ ಅವಳನ್ನು ಬೇಗ ಮದುವೆ ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಇಂಬುಕೊಟ್ಟಿತ್ತು... 

ಗೀತಾ ಒಂಟಿತನಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದದ್ದು ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿದಿತ್ತು.. ಇನ್ನೂ ಫಲಿತಾಂಶ ಬರುವ ತನಕ ಏನೂ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲ... ಕರಕುಶಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನ ಕಲಿತಿದ್ದ ಗೀತಾಳಿಗೆ ಅದೇ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿತ್ತು.  ಕಾಗದದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ಆಕೃತಿ, ರಂಗೋಲಿಗಳು, ಪೇಂಟಿಂಗ್, ಮಡಿಕೆ ಕುಡಿಕೆಗಳ ಮೇಲೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸುವುದು, ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಹಾಳೆಗಳ ಮೇಲೆ.. ಹೀಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಕಸವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೂ ರಸವನ್ನಾಗಿ ಅದನ್ನೇ ಒಂದು ಕಲಾಕೃತಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವ ತಾಕತ್ತು ಅವಳಿಗಿತ್ತು.. 

ಅದೇ ಅವಳಿಗೆ ಜೊತೆಗಾರನಾಗಿ ಬಂದಿತ್ತು ಅಂದರೆ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ..

ವೀಣಾ ಮಧುಚಂದ್ರದಿಂದ ಬಂದ ಮೇಲೆ.. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ  ಗಮನ ಹರಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದಳು .. ರಾಕೇಶನದು ತುಂಬು ಕುಟುಂಬ.. ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಹದಿನೈದು ಮಂದಿ ಇದ್ದ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬ ಆಗಿತ್ತು.. ರಾಕೇಶ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ.. ಅವರ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಅಂದರೆ ಅಜ್ಜ ಅಜ್ಜಿ.. ರಾಕೇಶನ ಇಬ್ಬರು ತಂಗಿಯರು ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮಂದಿರು, ತಂದೆಯ ತಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿಂದ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಬೆಳೆದು ಮನೆಗೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಳು ಮಗ..

ತುಂಬು ಮನೆಯ ಈ ಕುಟುಂಬದ ಸಡಗರದಲ್ಲಿ  ವೀಣಾಳಿಗೆ ಗೀತಾಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಗೀತಾಳೆ ಸಂದೇಶ ಕಲಿಸಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದದು ರಾತ್ರಿ ಮಲಗುವ ಮುನ್ನವೇ.. ಓದಿ ಅದಕ್ಕೆ ನಾಳೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡೋಣ.. ಬೇಡ ಬೇಡ ಮಾತಾಡಿಯೇ ಬಿಡೋಣ ನಾಳೆ ದಿನ.. ಎನ್ನುತ್ತಾ ಮಲಗಿದವಳಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮರುದಿನ ರಾತ್ರಿಯೇ ಗೀತಾಳ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದದು... ಹೀಗೆ ಸ್ಮೃತಿ ಪಟಲದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸಂಪರ್ಕ ಮಾಡದೆ ಅಂತರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಗೀತಾಳಿಗೆ ವೀಣಾಳ ಪುರುಸೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಚಟುವಟಿಕೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.. ಯಾಕೆಂದರೆ ಒಮ್ಮೆ ವೀಣಾಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದಾಗ ವೀಣಾಳ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಅವಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರು.. ತವರಿಗೆ ಬರೋದೇ ಕಷ್ಟ  ಬಂದರೂ ನೆಂಟರ  ತರಹ ಬರುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು  ಹೇಳಿದ್ದರು.. ಹಾಗಾಗಿ ಕಥೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ತನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆತಿಯನ್ನು ಬಯ್ದುಕೊಳ್ಳದೆ ಅವಳ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೆನೆದು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದಳು... 

"ಮೋ.. ಮೋ.. ಅಮ್ಮ.. ಮೇಡಂ.. ರೀ.. ಈ ವಮ್ಮ ಏನೂ ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಕೂತು ಗೊರಕೆ ಹೊಡಿತಾ ಇದೆ.. ಮೊ ಏಳಮ್ಮ ... "

ಈ ಮಾತುಗಳು ಯಾರೋ ತನ್ನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನಿಸಿತು.. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಸಿನಿಮಾ ಪರದೆ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು.. 

"ಸಾಹೇಬ್ರು ಕರೀತಿದ್ದಾರೆ ಬನ್ರೀ"

ಸಾಹೇಬರ ಕಚೇರಿಗೆ... ದಡ ದಡ ಎಂದು ಓಡಿದಳು... 

"ನಿಧಾನ ಕಣಮ್ಮ... ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಚಪ್ಪಡಿ ಸಡಿಲವಾಗಿದೆ"  ಆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ದನಿ ಕಿವಿಗೆ ಬಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ ದೇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತು.. ಆದರೆ ವೀಣಾಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ... 

"ಸರ್ ಒಳಗೆ ಬರಬಹುದಾ?" ದನಿಯತ್ತ ತಿರುಗಿದ ಸಾಹೇಬರು... "ಬನ್ರೀ.. ನೀವೇ ಆಲ್ವಾ ವೀಣಾ ಅಂದರೆ.. ಹಾ ಹೇಳಿ ಏನು ಸಮಾಚಾರ .. ನೋಡಿ ನನ್ನ ಸಾಹೇಬರು ಮೀಟಿಂಗ್ ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ.. ನಿಮಗೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಕೊಡ್ತೀನಿ.. ಅದೇನು ಮಾಹಿತಿ ಬೇಕು ಪಟಕ್ ಅಂತ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ಹೇಳಿ"

"ಸರ್.. ನಾನು ಗುರುಪ್ರಸಾದ್ ನಿರ್ದೇಶನದ ಎದ್ದೇಳು ಮಂಜುನಾಥ ಚಿತ್ರ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.. "

"ರೀ ಮೇಡಂ .. ಕಥೆ ಬೇಡ.. ಸೀದಾ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬನ್ನಿ"

"ಸರ್.. ಇದನ್ನ ಹೇಳಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿಮಗೆ ವಿಷಯ ಅರ್ಥವಾಗೋದು.. ನೀವು ನನಗೆ ೬೦೦ ಸೆಕೆಂಡ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ.. ಈಗಾಗಲೇ ೫೦ ಸೆಕೆಂಡ್ಸ್ ಆಗಿ ಹೋಗಿದೆ.. ನಾ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಮುಗಿಸ್ತೀನಿ"

"ಸರಿ.. ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.. ಹಾ ಬೇಗ ಹೇಳಿ .. ಹೆಚ್ಚು  ಸಮಯವಿಲ್ಲ"

"ಸರ್ ಆ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದ ನಿರ್ದೇಶಕ.. ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.. ಅಣ್ಣಾವ್ರು  ೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದಮೇಲೆ .. ಅವರ ಕಣ್ಣನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಹಾಕಿದರಂತೆ.. ಅವರ ವಿಳಾಸವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಆ ಅಭಿಮಾನಿ ದೇವರುಗಳ ಅಭಿಮಾನಿಯನ್ನು  ಕಂಡು ಬರುವ ಕಥೆ" 

"ಹೌದು ಅದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೀನಿ .. ಅಂದರೆ ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀನಿ.. ಅದಕ್ಕೂ ನಿಮಗೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ ..  ?.. ಬೇಗ ಹೇಳಿ ಮೇಡಂ ಸಮಯವಿಲ್ಲ"

"ಸರ್ ಮುನ್ನೂರು ಸೆಕೆಂಡ್ಸ್ ಆಗಿದೆ.. ಇನ್ನೂ ಮುನ್ನೂರು ಸೆಕೆಂಡ್ಸ್ ಇದೆ.. "

"ಹಾ ಸರಿ ಸರಿ"

"ಸರ್ ಇದೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳ ದೇಹದ ಮುಖ್ಯ ಅಂಗಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನು ಯಾರ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಳವಡಿಸಿದ್ದಾರೋ ಅವರ ವಿಳಾಸ ಬೇಕಿತ್ತು ಸರ್.. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಅಂಗಗಳನ್ನು ದಾನ ಕೊಟ್ಟ ಹಾಗೂ ಪಡೆದ   ವೆಬ್ ಸೈಟ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಓದಿದ್ದೆ.. ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ಆ ವಿವರ ಬೇಕು.. ಸರ್ ಇಷ್ಟೇ ನನ್ನ ಕೋರಿಕೆ.. ನೋಡಿ ಸರ್ ನನ್ನ ಕೋರಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ವಿವರ ಈ ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿದೆ.. ಅಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ ಒದಗಿಸಿದರೆ ಸಾಕು.. ನೋಡಿ ಸರ್ ಸರಿಯಾಗಿ ನೀವು ಕೊಟ್ಟ ೬೦೦ ಸೆಕೆಂಡ್ಸ್ ಒಳಗಡೆಯೇ ಮುಗಿಸಿದ್ದೇನೆ.... "

"ರೀ ರಾಜಪ್ಪ.. ನೋಡ್ರಿ.. ಈ ಮೇಡಂ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು.. ಒಮ್ಮೆ ಓದಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳು ಇವೆಯೇ ಎಂದು ಹೇಳಿ.. ಮೇಡಂ ನಾನು ಒಂದು ಮೀಟಿಂಗಿಗೆ ಹೋಗಲೇ ಬೇಕು.. ನಿಮಗೆ ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.. ಇವರು ರಾಜಪ್ಪ ನಿಮ್ಮ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.. "

"ಸರ್ ನಾ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಕಾಯಬೇಕು.. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ.. ನೀವು ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ.. ನಾ ರಾಜಪ್ಪ ಸರ್ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ"

"ರೀ ಮೇಡಂ ನಿಮಗೇನು ತಲೆ ಕೆಟ್ಟಿದೆಯಾ... ನೀವು ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಓದಿ ಎಲ್ಲಾ ವಿವರಗಳು ಸರಿ ಇದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡುವುದಷ್ಟೇ ರಾಜಪ್ಪ ಅವರ ಕೆಲಸ.. ನನ್ನ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಹತ್ತಿರ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಬೇಕು.. ಅವರು ಒಪ್ಪಿದ ಮೇಲೆ ಮುಂದಿನ ಮಾತುಕತೆ.. "

ಸರ್.. ನನಗೆ.. ಸರ್ .. ಬೇಕಾಗಿತ್ತು... ಸರ್.. ನೋಡಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ"

ವೀಣಾಳ ಮಾತುಗಳು ಸಾಹೇಬರ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ.... ಅವರು ತನ್ನ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಚೇರಿಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಹೋದರು.. 

ಇತ್ತ ರಾಜಪ್ಪ ಬೀಡೀ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕಾಫಿಗೆ ಅಂತ ಹೊರಟ.. 

ಮತ್ತೆ ಅರಳೀಮರವೇ ನೆರಳಾಯಿತು ವೀಣಾಳಿಗೆ... 

Monday, September 18, 2017

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ ......................ಮುಂದುವರೆದಿದೆ - ಮೂರನೇ ಭಾಗ

ಪ್ರಥಮಂ... ಮೊದಲನೇ ಭಾಗ
ದ್ವೀತೀಯಕಂ... ಎರಡನೇ ಭಾಗ

ಮುಂದೆ... ಮುಂದೆ... ಐದು ದಿನದ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಕಪಾಟನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಕೀಲಿ ಕೈ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿತ್ತು... ಅದು ಕೈಗೆ ಬಂದ ಕ್ಷಣ.

"ತುಲಾ  ಮಾಸೇತು ಕಾವೇರಿ" ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಅಲಾರಾಂ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫ ಕ್ಕೆ ಕೂಗುತಿತ್ತು.. ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟೆ.. ಮಲಗುವಾಗ ಕತ್ತಲು ತುಂಬಿದ್ದ ಕೋಣೆಗೆ ಆಗಲೇ ಯಾರೋ ದಿನಕರನನ್ನು ತಂದು ಬಿಟ್ಟಹಾಗೆ.. ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.. ಗಾಬರಿಯಾಯಿತು ಒಮ್ಮೆಲೇ..... ತಡವಾಯಿತೇನೋ ಅಂತ.. ಕಾರಣ.. ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬರುವವರಿದ್ದರು..

ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಎದ್ದೆ.. ಐದು ಘಂಟೆ.. ತತ್ ತೆರಿಕೆ... ಬರಿ ಇನ್ನೂ ಐದು ಘಂಟೆ... ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಮಲಗಿ.. ನಂತರ ಲಗುಬಗೆಯಿಂದ ಹೊರಡಲು ತಯಾರಾದೆ.. ಇಷ್ಟವಾದ ತಿಳಿ ನೀಲಿ ಅಂಗಿ.. .. ಮನಸ್ಸು ತಂಪಾಗಿತ್ತು.. ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಆಯಾಸ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು...

ಹೋಟೆಲಿನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತೇ.. ಅವರ  ಮುಖ ಪರಿಚಯವಿರಲಿಲ್ಲ... ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ನೋಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಸರಿ ಬರುವ ಕಾರುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ .. ಇವರಿರಬಹುದೇ... ಅವರಿರಬಹುದೇ... ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಒಂದು ಬಿ ಎಂ ಡಬ್ಲ್ಯೂ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು.... ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳಿತು.. ಶ್ರೀ ಇವರೇ ಕಣೋ..

ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದವರು ಹಾಯ್ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಅಂದ್ರು... ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದಿತ್ತು.. ಇಂದು ಕೂಡ...

ಸುಯ್ ಅಂತ ಕಾರು ನಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿತು.. ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷ..

ಮೊದಲ  ಬಾರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಸಂಭ್ರಮ.. ನವ ವಧುವಿನ ನಾಚಿಕೆ, ಸಂಕೋಚ.. ಹೆಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು.. ಬಲಗಾಲಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಹೋದೆ.. ಅನೇಕ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಭೇಟಿ.. ಬರಿ  ಇ-ಮೇಲ್ ನಲ್ಲೆ ಇದ್ದ ಪರಿಚಯ... ಮುಖತಃ ಭೇಟಿ.. ನನ್ನನ್ನು ಅವರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಒಯ್ದಿತ್ತು...

ಅಂದು ಸೋಮವಾರ.. ನನ್ನ  ಕೆಲಸಗಳು ತುಂಬಾ ಇದ್ದವು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲವೂ ಸರಾಗವಾಗಿ ನೆಡೆಯಿತು... ಸಂಜೆ.. ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋದೆ.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುತ್ತಾಟ ಎಂದು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ..

ಟ್ರಾಮ್ ಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.. ಹೈವೇ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು.. ಬರಿ ಚಲನ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದ ರಸ್ತೆಗಳು ಈಗ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ.. ರಸ್ತೆಯ ಅಂಚಿನ ತನಕ ಟಾರು... ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ  ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು.. ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಖುಷಿ..

ದಿನಕರ ವಿಶ್ರಮಿಸುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ... ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದು ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಗೃಹಪ್ರವೇಶ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಸವಿತಾ ಶೀತಲ್ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಿದರು..

ಮಾರನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೋಟೆಲಿನ ಮುಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು..

ಅರೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ್.. ಹೇಗಿದೆ ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್.. ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ... ಬೇಸಿಗೆಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ.. ತಾಪಮಾನ ೩೫ ಇತ್ತು.. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ತಾಪಮಾನವೇ.. ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ.. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದಟ್ಟಣೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ.. ಮಿಕ್ಕವೂ ಮಾಮೂಲಿ ಅನಿಸಿತ್ತು.. ಬದಲಾವಣೆ ಎಂದರೆ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣ.. ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿದೆ.. ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತುಸು ಜಾಗ ಪಡೆಯಲು ಬಹುಶಃ ಈ ಮಾತುಗಳು ಸಾಕಾಗಿದ್ದವು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.. ನಾನು ಎಲ್ಲರೊಳು ಒಂದಾಗಿದ್ದೆ.. ಅವರು ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದರು..

ಟ್ರೈನಿಂಗ್  ಮಜವಾಗಿತ್ತು.. ನಾನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು .. ಭಾಷೆ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗಿತ್ತು .. ನಮ್ಮ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆ ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗಲು ತುಸು ಕಷ್ಟ..ಇರಲಿ .. ಇದೆಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲಿ..

ಸಂಜೆ ಕಾಸೆಲ್ ನಗರದ ಕೇಂದ್ರ ಭಾಗಕ್ಕೆ ನಾನು ಮತ್ತು ಹಂಗೇರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದೆ.. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಓಡಾಡುವ ಬಸ್ಸು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಟ್ರಾಮ್.. ಟ್ರೈನ್.. ಕಾರು ಬಸ್ಸುಗಳು.. ನಗರದ ಪರಿಚಯ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು.. ಒಂದು ಅರಮನೆ.. ಉದ್ಯಾನವನ.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುತ್ತಾಟ.. ಚಿತ್ರಗಳು.. ಜರ್ಮನಿಯ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು..
ಇಲ್ಲಿ ಹೊಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ ಚಾಲೂ ಅಂತ ಅರ್ಥ 
ಮಾರನೇ ದಿನ.. ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ.. ಸಂಜೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.. ಏನೂ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ತಣಿಸಿದ್ದು ಡಾಕ್ಯೂಮೆಂಟಾ ೨೦೧೭ ಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ..
ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದಲೇ ಮಾಡಿದ ಮಹಲು 

ಡಾಕ್ಯೂಮೆಂಟಾ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಕಾಸೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯುತ್ತೆ .. ನೂರು ದಿನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇದು.. ನಿಷೇದ ಮಾಡಿದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸುವ ಈ ಡೊಕ್ಯೂಮೆಂಟಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.. ಈ ಬಾರಿ ಗ್ರೀಕ್ ದೇಶದ ಅಥೆನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ನಂತರ ಕಾಸೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ನೆಡೆದಿತ್ತು..
ಕಂಬದ ಹತ್ತಿರದ ನೋಟ 

ಇನ್ನೊಂದು ನೋಟ 
ಈ ಡಾಕ್ಯೂಮೆಂಟಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಮಗೆ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಅಮೇರಿಕಾದ ಗೈಡ್..  ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.. ನಾಲ್ಕು ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅನೇಕ ವಸ್ತು ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.. ನನಗೆ ಒಂದು ಬಗೆಯ ವಿಭಿನ್ನ ಆದರೆ ಮಿಶ್ರ ಅನುಭವ ನೀಡಿತು.. ಅದರ ಕೆಲವು  ಚಿತ್ರಗಳು ನಿಮಗಾಗಿ ..
ವಿಡಿಯೋ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು.. ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ 

ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ನಮಗೆ 

ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಒಳಗಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು 

ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಒಳಗಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು 

ಪ್ರದರ್ಶನ.. ಇದರೊಳಗೆ  ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ .. 

ಪ್ರದರ್ಶನ.. ಇದರೊಳಗೆ  ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ .. 

ಸಂಜೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು.. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡಾಗಿತ್ತು ನಾವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಾಗ .. ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಬಂದು ಮಲಗಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತು .. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಲಾರಾಂ ಕೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ತನಕ ಸೊಗಸಾದ ನಿದ್ದೆ ..

ಮರುದಿನ.. ಗ್ಲೋಬಲ್ ಸಪ್ಪ್ಲೈಯೆರ್ ಮೀಟ್ ಅಥವಾ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಮಾರಾಟಗಾರರ ಸಮಾವೇಶ.. ಹಲವಾರು ಮಾರಾಟಗಾರರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ದಿಗ್ಗಜರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ತೆಗಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು.. ಸಂತಸ ಕೊಟ್ಟಿತು.. ಇಡೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆದರೂ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಅದರ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು..

ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ.. ನಾ ಶುದ್ಧ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಮೊದಲು ಅವರು ತಿಂದು ಧೃಢ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಂತರ ನನಗೆ ತಿನ್ನಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು .. ನಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀನಿ ಅನ್ನುವ ಅನುಭವ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಈ ರೀತಿಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಂದ..  :-)

ಸಂಜೆ ಇನ್ನೊಂದು ಧಮಾಕ ಕಾದಿತ್ತು.. ಕಾಸೆಲ್ ನಗರದ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು.. ಹರ್ಕ್ಯುಲಸ್ ಎನ್ನುವ ಈ ಜಾಗ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.. ಮತ್ತು ನಾ  ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮಂಗನಾಗಿದ್ದು.. ತಂಪಾಗಿದ್ದ ಜಾಗ.. ಮೋಡಗಳು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಲು ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ವಾತಾವರಣ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತೆಗೆದೇ... ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿದೆ.. ಕ್ಲಿಕ್ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ .. ಬ್ಯಾಟರಿ ತೊಂದರೆಯೇ ಎಂದು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದೆ.. ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಜೂಮ್ ನೋಡಿದೆ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು... ಯಾಕೋ ಅನುಮಾನ ಬಂದು... ಮೆಮೊರಿ ಕಾರ್ಡ್ ನೋಡಿದೆ.. ಅದು ಅಲ್ಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ತೆಗೆದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ  ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹಿಡಿಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಭಯಂಕರ ಮಂಗಾಟ.. :-(
ಈ  ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಹೋದಾಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತು
ಮೆಮೊರಿ ಕಾರ್ಡ್ ಇಲ್ಲ ಅಂತ 

ಸುಂದರ ನೋಟ 

ಕಾಸೆಲ್  ನಗರದ ಸುಂದರ ನೋಟ 







ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದೇ.. ಆದರೂ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಬೇಸರ ತುಂಬಾ ಕಾಡಿತ್ತು.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕರೆ ಮನೆಗೆ.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಾತು ಕತೆ.. ಮಡದಿ ಮಗಳು ಖುಷಿ ನಾನೂ ಖುಷಿ..

ಈ ಪ್ರದೇಶ ಕಾಸೆಲ್ ನಗರದಲ್ಲಿಯೇ ಎತ್ತರವಾದ ಪ್ರವಾಸಿ ಸ್ಥಳ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಈ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.. ನಾವು ಹೋದಾಗ ಹರ್ಕ್ಯುಲೆಸ್ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸುತ್ತಾ ದುರಸ್ತಿ ಕೆಲಸ ನೆಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು...ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರತಿಮೆ ಅದು..

ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಕೆಳಗೆ ಬಂದರೆ.. ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೂರ್ತಿಗಳು.. ಮತ್ತೆ ನೀರು ಹರಿದು ಹೋಗಲು ಮಾಡಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ..
ನೀರಿನ ಆಟವನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಹೇಳಿದರು.. ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಬುಡದಿಂದ.. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ದೂರ ನೀರಿನ ಹಾದಿಗೆ ಜಲಪಾತದ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ.. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಬಯಕೆ ಇದೆ :-)

ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಕಚಪಚ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ.. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ರೇಗಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆದೆವು.. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು
ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು ನಗರದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ.. ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳು ಸುಯ್ ಅಂತ ಓಡಿ ಹೋಯಿತು..

ಆಗ ನನ್ನಿಷ್ಟದ ಮಳೆ.. ತನ್ನ ಚಮತ್ಕಾರವನ್ನು ತೋರಿಸಿತು.. ನಾ ಹೋದ ದಿನದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.. ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ನೀ ಒಬ್ಬನೇ ಬರಲಿಲ್ಲ.. ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕರೆದು ತಂದಿದ್ದೀಯ.. ನಮಗೆ ಸೆಕೆ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.. ನೀ ಮಾತ್ರ ಆರಾಮಾಯಾಗಿ ಇದ್ದೀಯ ಎಂದು :-)...

ಅವರ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಾನು ಅಂದಿನ ಮಳೆ ಬಂದು.. ಆ ಭೂ ಪ್ರದೇಶ ತಂಪಾದ ಮೇಲೆ ಮಾರನೇ ದಿನ ನಾ ಹೇಳಿದೆ.. ಹೌದು ನಾ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕರೆತಂದಿದ್ದೆ.. ಈಗ ನಾ ವಾಪಾಸ್ ಹೋಗುವಾಗ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ಎಂದೇ..  ಸೂಪರ್ ಶ್ರೀ ಅಂದರು...

ಶುಕ್ರವಾರ.. ಸಂಜೆ ಕಾಸೆಲ್ ಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು.. ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರಾದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ.. ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನೆಲ್ಲ ಪೂರೈಸಿದೆ.. ಸಂಜೆ ಕಾಸೆಲ್ ಬಿಡುವಾಗ.. ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಗಿತ್ತು.. ಮೊದಲ ಭೇಟಿಗೆ ಕಾಸೆಲ್ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಗೆದ್ದಿತ್ತು.. !

ಸಂಜೆ ಜೆ ಎಂ ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನ ಟ್ರೈನಿಗೆ ಹೋರಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ಅಂದೇ.. ಅವ ನೀ ಅಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಕರೆ ಮಾಡು.. ನಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ.. ಎಂದಾ..

ವಾಪಾಸ್ ಬರುವಾಗ ಟ್ರೈನ್ ಹತ್ತಿದೆ.. ಅದು ದೂರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ರೈನ್.. ೨೦೦ ಕಿಮಿ ದಾಟುತ್ತಿತ್ತು.. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ೨೫೦ - ೨೭೦ ದಾಟುತ್ತಿತ್ತು.. ಕೂರಲು ಸ್ಥಳವಿದ್ದರೂ.. ನಿಂತುಕೊಂಡೆ ಬಂದೆ.. ೨೦೦ ಕಿಮೀಗಳು ಒಂದೂವರೆ ತಾಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವ ಈ ಪಯಣವನ್ನು ನಿಂತುಕೊಂಡೆ ಆಸ್ವಾದಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.. !!!

ಟಿಂಗ್ ಟಾಂಗ್.. ಟಿಂಗ್ ಟಾಂಗ್... ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಾ ಇಳಿಯುವ ಸ್ಥಳ ಬರಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಫಲಕವೂ ಕೂಡ ಆ ವಿವರವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು... !!!

ಮುಂದೆ.. ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನ ಜೊತೆ ಸುಮಾರು ೬೦-೭೦ ಘಂಟೆಗಳ ಸುಮಧುರ ಸಮಯ..

ಕ್ರೀಕ್ ಕ್ರೀಕ್.. ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ಬಂತು.. ....!!!

Saturday, September 2, 2017

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ ......................ಮುಂದುವರೆದಿದೆ - ಎರಡನೇ ಭಾಗ

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ... ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಿ ವಿಮಾನ ಜರ್ ಅಂತ ಶುರುವಾಯಿತು.. !!! (ಮೊದಲ ಭಾಗ ಈ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲಿದೆ)

ಒಳಗೆ ಕೂತಿದ್ದೆ.. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಸಹಪಯಣಿಗರು  ಬಂದು ಕೂತರು.. ನಾ ಮಧ್ಯೆ.. ನೋಡಿದರೆ.. ಇಬ್ಬರೂ ಹುಡುಗಿಯರೇ.. ನಾ ಗಗನಸಖಿಯ ಬಳಿ ಸೀಟು ಬದಲು ಮಾಡೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡೆ.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನ ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು... ಅವಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತ.. ಮನಸ್ಸು ನಿರಾಳವಾಯಿತು.. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ.. ಗಗನಸಖಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಚಾದರ್ ಹೊದ್ದು ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದಳು.. ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ನಿರಾಳವಾಯಿತು.. !!!

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ.. ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರುಗುಟ್ಟುತ್ತಾ ಇತ್ತು.. ಚಿಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದವು ಅಲ್ಲವೇ.. ಅವಕ್ಕೂ ಊಟ ಬೇಕಿತ್ತು :-).. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಪಯಣ.. ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದು.. ಟಿವಿ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.. ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ರಿಮೋಟ್ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.. ಅಥವಾ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಬರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ..

ಉಪಹಾರ.. ಮುಗಿಯಿತು.. ಕಾಫಿ ಕಪ್ ಕೈಗೆ ತಗೊಂಡೆ.. ನಸು ಬೆಳಕು.. ನನಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೀನಿ ಎನ್ನುವ ಖುಷಿ.. ಯಾಕೋ ಕಣ್ಣು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹರಿಯಿತು.. ಆ ಹುಡುಗಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವೋಡ್ಕಾ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು.. ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಕಾಫಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿತು.. ಮತ್ತೆ ಆ ಕಡೆ ನೋಡಲಿಲ್ಲ (ಮಹಿಳೆಯರು.. ಕುಡಿಯಬಾರದು.. ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎನ್ನುವ ಭಾವವಲ್ಲ .. ಹಿಂದಿನ ಕಂಪೆನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ.. ಪಾರ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲಿನ ದೃಶ್ಯಗಳಾಗಿತ್ತು.. ಆ ಕ್ಷಣ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಗೆ ಜರ್ ಅಂಥಾ ಇಳಿಯಿತು ಅಷ್ಟೇ)

ವಿಮಾನ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ, ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿದೆ.. ಹವಾಮಾನ, ಮುಗಿಲಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾರಾಡುವ ದೃಶ್ಯ.. ಎದುರು ಇದ್ದ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಂತೆ..
ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ.. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಮಯವೆಷ್ಟು.. ನಾ ಇಳಿಯುವ ಮೊದಲ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಸಮಯವೆಷ್ಟು.. ಹವಾಮಾನ ಹೇಗಿದೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಾ.. ನನ್ನ ಕೈಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ..

ಮತ್ತೆ ಊಟ ಬಂತು.. ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಹೊರ ಬರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.. ತಡೆ ಹಿಡಿದೆ..... ಈಗ ವಿಮಾನ ದೋಹಾದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ.. ಸಮಯ ಇಷ್ಟು.... ಮುಂದಿನ ಪಯಣ ಶುಭಕರವಾಗಿರಲಿ ಎನ್ನುವ ಹಾರೈಕೆಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು..

ನಾ ನನ್ನ ಕೈಚೀಲ ಹಿಡಿದು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ.. ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳು ಕಾಯಬೇಕಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಅದು ಟಕ್ ಅಂತ ಓಡುತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿತ್ತು..ಕಾರಣ .. ವಿದೇಶದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.. ಮನಸ್ಸು ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿತ್ತು ..

ನಾ ಆರಾಮಾಗಿ ಇರೋಣ.. ಬಿಲ್ಡ್ ಅಪ್ ಬೇಡ ಅಂತ... ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀನ್ಸ್, ಟೀ ಶರ್ಟ್.. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಚಳಿಯ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯೊಬ್ಬಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಜರ್ಕಿನ್.. ಕಾಲಲ್ಲಿ ಫ್ಲೋಟರ್ (ಸ್ಲಿಪ್ಪರ್) ಇತ್ತು.. ಎಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ ಇರಬೇಕಿತ್ತೋ ಅಷ್ಟುಸರಳವಾಗಿದ್ದೆ .. ಬೇಡದ ಅಹಂ ತಲೆಗೆ ಇರಬಾರದು ಅನ್ನುವ ಉದ್ದೇಶ ಮಾತ್ರ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಇತ್ತು..

ದೋಹಾ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ  ಇಳಿದು.. ವೈಫೈ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೇಲೆ.. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದೆ.. ಅವತ್ತು ಸವಿತಾ ಮತ್ತು ಶೀತಲ್.. ಒಂದು ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು .. ಬಂಧು ಬಾಂಧವರ ಭೇಟಿ.. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು ಅಂತ ಶೀತಲ್ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿದ್ದಳು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಸಮಾಚಾರ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಿತು.. ಜರ್ಮನಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು..
ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಕಲೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು 

ನಿಲ್ದಾಣದ ಒಂದು ಕಿರು ನೋಟ 

ದೋಹಾದ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿನ ವಿನ್ಯಾಸ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡ್ತಾ ಇತ್ತು.. ಒಂದೆರಡು  ಸೆರೆ ಹಿಡಿದೆ .. ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಚಿತ್ರ ಇಷ್ಟಆಯಿತು .. ಈ ಚಿತ್ರದ  ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ..

ಯಾಕೋ ಕಾಣೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು..  ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತೇ?

ಒಂದು ಬದಿಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಗೆ ಹೋಗಲು.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಟ್ರಾಮ್ .. ಅದು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ (ಸರಿಯಾದ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ಟ್ರಾಮ್ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೀನಿ)

ಹೊಸ ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು..

ದೋಹಾದಿಂದ ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್  (Frankfurt) ಗೆ ಹೋಗುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ.. ರಿಮೋಟ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಆರಾಮಾಗಿತ್ತು.. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹುಡುಗರು... ಮನಸ್ಸು ರಿಲಾಕ್ಸ್ ಆಯಿತು..

"ಅಬ್ ತಕ್ ಚಪ್ಪನ್" ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದೆ.. ನನ್ನ ಚಾರಣ ಸ್ನೇಹಿತ ಯಶದೀಪ್ ಸಂತ್ .. ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ.. ಶ್ರೀ ನೀನು ಈ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಬೇಕು ಅಂತ.. ಬಯಸದೆ ಬಂದ ಭಾಗ್ಯ.. ಸಿನಿಮಾ ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು.. ನಾನಾ ಪಾಟೇಕರ್ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಾರೆ.. ಸೀರಿಯಸ್ ಸಿನಿಮಾ.. ಇಷ್ಟವಾಯಿತು...

ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ಬಂತು ಅಂತ ಸಂದೇಶ.. ಅಬ್ಬಾ ಅಂತೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೂರು ಘಂಟೆಯಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದ ಪಯಣ.. ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು..

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಅದುಮಿ.. ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದೆ.. ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಮನಸ್ಸೆಳೆಯಿತು... ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲಿಗಳಾಗಿ.. ವಾಹ್ ಅದ್ಭುತ ವಾಕ್ಯ... !
ಕುತೂಹಲವೇ ಜೀವನ ಅಲ್ಲವೇ.. ನಾಳೆ ಎಂದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ!!! 
ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಸಿಮ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾಗಿ  ನಿಲ್ದಾಣದ ವೈಫೈ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಜೆ ಎಂ ಗೆ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.. (ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇದ್ದಾನೆ.. ಈ ವಿಷಯ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಇರಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತ್ತು  :-)

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು.. ನನ್ನ ಜರ್ಮನಿಯ ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿತ್ತ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗೆ ಈ-ಮೇಲ್ ಮಾಡಿದೆ.. ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಮರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿದರು.. ಎಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬರಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.. .. ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು.. ಒಂದು ಜರ್ಮನಿ ಸಿಮ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದ ಸಂಪರ್ಕ ಪಡೆದೆ..

ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ
"ರುಚಿ" ಎನ್ನುವ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಗಿ.. ಪುಷ್ಕಳವಾದ ವೆಜ್-ಬಿರಿಯಾನಿ ತಿಂದ ಮೇಲೆ.. ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಸುಮ್ಮನಾದವು.. ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ಇಂದ ಕಾಸೆಲ್ ಎನ್ನುವ ಜಾಗ ೧೯೬ಕಿಮಿ ದೂರ ಇತ್ತು.... ಇಂಟೆರ್ ಸಿಟಿ ಟ್ರೈನ್ ಹತ್ತಿದೆ..

ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಜೆ ಎಂನನ್ನು ತಬ್ಬಿದೆ...  ಮತ್ತೆ ಶುಕ್ರವಾರ ಸಿಗ್ತೀನಿ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟು ಟ್ರೈನ್ ಹತ್ತಿದೆ.. ನಮ್ಮ ಕಂಪೆನಿಯವರೇ ತಯಾರು ಮಾಡುವ ಗ್ಯಾಂಗ್-ವೆ ರೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದು ನೋಡಿ... ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಸವರಿ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟೆ .. ಟ್ರೈನ್ ಒಂದು ಬೋಗಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಬೋಗಿಗೆ ಸೇರಿಸುವುದೇ ಈ ಗ್ಯಾಂಗ್-ವೆ  ... ಮಗುವಿನ ಕುತೂಹಲ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು.. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದೆ.. ಖುಷಿ ಪಟ್ಟೆ.. ಮುಟ್ಟಿದೆ.. ಅದರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದೆ..
ಸುಂದರ ಭೂ ಪ್ರದೇಶ

ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯ... ಸಂಜೆ ಆರು ಘಂಟೆ 

ಗ್ಯಾಂಗ್-ವೆ 

೨೦೦ ಕಿಮಿ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ರೈಲಿನ ಒಳಗೆ 
ಟ್ರೈನ್ ೨೦೦ ಕಿಮಿ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಈ  ವೇಗ ನನಗೆ ಹೊಸದು.. ಗರ ಗರ ಅಂತ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಸುತ್ತಲ ಪ್ರದೇಶ ರಮಣೀಯವಾಗಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಯ ಸುಮಾರು ಐದು ಘಂಟೆ.. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ.. ಹೌದು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ದಿನಗಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿರುತ್ತವೆ.. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತರ ತನಕ  ಬೆಳಕು ಇರುತ್ತೆ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗೆಲ್ಲ ದಿನಕರ ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ..
ಕಾಸೆಲ್ ನಗರದ ನೋಟ 


ನಾ ಉಳಿದಿದ್ದ ಹೋಟೆಲ್ 
ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದ ಹೋಟೆಲ್ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಸಂಜೆ ಏಳು ಘಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು.. ಜೆ ಎಂ ಕರೆ ಮಾಡಿದ.. ತಲುಪಿದ ಕ್ಷೇಮ ಸಮಾಚಾರಕ್ಕೆ.. ನಾ ಆರಾಮಾಗಿ ಬಂದದ್ದು ಕೇಳಿ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟ...

ನನ್ನ ಲಗ್ಗೇಜ್ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು.. ಮೋರೆ ತೊಳೆದು.. ಹೋಟೆಲಿನ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುತ್ತು ಹೊಡೆದು ಬಂದೆ
ಸಂಜೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುತ್ತು 

ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದು ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಆಗಲೇ  ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ಆಗಿತ್ತು... ಸವಿತಾ ಮತ್ತು ಶೀತಲ್ ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು.. ತಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು.. ವಿಡಿಯೋ ಕರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಂತಸ ತಂದಿತ್ತು.. ಹೋಟೆಲಿನ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗಿನ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಹೇಳಿದೆ.. ಇನ್ನೂ ಕತ್ತಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು.. ಅವರಿಗೆ ಖುಷಿ.. ನನಗೂ ಅವರು ಖುಷಿಯಾಗಿರುವುದ ಕಂಡು ಮನಸ್ಸು ನಿರಾಳವಾಯಿತು..

ಇಬ್ಬರದೂ ಒಂದೇ ಮಾತು.. "ಜೋಪಾನ ಹುಷಾರಾಗಿರಿ.. ಹುಷಾರಾಗಿ ಬನ್ನಿ"

ಅವರಿಗೆ ಶುಭರಾತ್ರಿ ಹೇಳಿ.. ಒಂದು ಸೇಬು ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿಂದು.. ಮಲಗಿದೆ..

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಭೇಟಿ.. ಅವರೊಡನೆ ಕೆಲಸ.. ನಾ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಉದ್ದೇಶ.. ಎಲ್ಲವೂ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂತು.. ಅದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದೆ.. ಮೆತ್ತನೆಹಾಸಿಗೆ .. ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು... ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಂದ ಪಯಣದ ಆಯಾಸ (????) ಎಲ್ಲವೂ ನಿದ್ರಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಬರ ಸೆಳೆದು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು...
ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಕುತೂಹಲಿಯಾಗಿ!!!
ಮುಂದೆ... ಮುಂದೆ... ಐದು ದಿನದ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಕಪಾಟನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಕೀಲಿ ಕೈ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿತ್ತು... ಅದು ಕೈಗೆ ಬಂದ ಕ್ಷಣ... !!!!

Sunday, August 27, 2017

ಬರೆಯುವೆ ನಿನಗಾಗಿ..ಹೃದಯದೇ ಹಿತವಾಗಿ..... ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾ

ಜೀವನದ ತಿರುವು... ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ... ಈಗ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದೆ
ಕಳೆದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ  . ರಾಜೀವ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ.. ಗೀತಾ ಸಿಗುತ್ತಾಳೆ .. ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ಸಿಕ್ಕ ಖುಷಿ ಒಂದು ಕಡೆ.. ಐ ಲವ್ ಯು ಎಂದು ಗೀತಾ ಹೇಳಿದಾಗ ಆಕಾಶವೇ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಅನುಭವ .. ಇತ್ತ ಗೀತಾ ರಾಜೀವನನ್ನು  ಹುಡುಕಲು ... ಸಹಾಯ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು... ಆ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ.. ರಾಜೀವ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ.. 

ಮುಂದಕ್ಕೆ... 

ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜೀವನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯ ವಿವರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮುತ್ತು ನೀಡಿದ ಗೀತಾ.. ರಾಜೀವನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಒಂದು ಸಿಹಿ ಮುತ್ತು ನೀಡಿ... ಬಾ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡೋಣ ಅಂದಳು.. 

ರಾಜೀವನಿಗೆ ಕೆಲಸವಿತ್ತು.. ಆದರೆ..ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದ.. ಸ್ಥಳದ ಪರಿಚಯವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಗೀತಾಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು.. "ನೀ ಏನು ಇಲ್ಲಿ.. ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ.. ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ.. ನನ್ನ ವಿವರ ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ತು .. ?" ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ  ಜಲಪಾತವೇ ಹರಿಸಿದ.. 

"ರಾಜೀವ ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಥೆ... ಸಾವಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ.."

 ರಾಜೀವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕಚೇರಿಗೆ   ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು ... ಆದರೆ ಬಹು ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಜೀವದ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬಿಡಲು ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿಲ್ಲ.. "ಗೀತಾ.. ನಾ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದೀನಿ.. ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡು.. "

"ರಾಜೀವ. .. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.. ನಿನ್ನ ಕೆಲಸಗಳು.. ನಾನು ಅದೇ ಸೆಮಿನಾರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀನಿ... ನಾನು ನೀನು ಒಂದೇ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಇರೋದು.. ಯೋಚಿಸಬೇಡ.. ನಾ ನಿನ್ನ ಬೇತಾಳದ ನೆರಳಿನಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೀನಿ.. ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಬೇಕು ಅಂದರೆ ಕೊಡುವೆ.. ಆದರೆ ಅದರ  ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ" ಎಂದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದಳು.. 

ರಾಜೀವನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ೭೨ ದಾಟಿ ಎಷ್ಟು ನಿಮಿಷಗಳಾಗಿತ್ತು.. 

ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಬಂತು.. ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಬಂದರು.. .. ದಣಿದಿದ್ದ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೋಣೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.. ಇಬ್ಬರಿಗೂ.. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಗೆಳೆತನ.. ಆ ಸಿಹಿ ನೆನಪು.. ದಣಿವು.. ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ.. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆ ಬರದೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹೊರಳಾಡಿ ನಂತರ ನಿದ್ದೆ ಭೂತದಂತೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು!

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಒಬ್ಬರ ಮುಖ ಒಬ್ಬರು ನೋಡುವ ತವಕ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು... ಸೆಮಿನಾರಿಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಬಂದು.. ತಿಂಡಿ ತಿಂದು.. ಕಾಫೀ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತರು.. 

ಎರಡು ದಿನದ ಸೆಮಿನಾರು.. ಐದು ದಿನಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದು... ಸಮಯಸಿಕ್ಕಾಗ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಿಲನ.. ತುಸು ತುಸು ಮಾತು..... ಐದು ದಿನಗಳು ಭಾರವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು.. ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ತನ್ನ ಆಫೀಸ್ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಜೊತೆ ತಿರುಗಾಟ, ಊಟ.. ಇದ್ದದರಿಂದ.. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಖಾಸಗಿ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಿರಲೇ ಇಲ್ಲ.. 

ಐದು ದಿನಗಳು ಉಸ್ಸಪ್ಪ ಅಂತ ಮುಗಿಯಿತು.. ಅಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಸೆಮಿನಾರಿಗೆ ಬಂದವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟರು.. ಇವರಿಬ್ಬರೂ.. ಎರಡು ದಿನ ಇದ್ದು ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರು.. ಹಾಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಆಫೀಸಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಸಿ.. 

ಅಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಇಬ್ಬರೂ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಗುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.. 

ದಿನಕರ.. ಅಂದು ತುಸು ಬೇಗನೆ ಹೊರಬಂದಿದ್ದ.. ಅಥವಾ..  ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಯ ಬೇಗ ಓಡಲೆಂದು ಮುಂಜಾನೆ ಬೇಗ ಆಯಿತೋ.. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನಲು ಟೇಬಲಿಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತರು.. 

ರಾಜೀವನಿಗೆ ಕುತೂಹಲ ತಡೆಯಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಅವನ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಬೇಕಿತ್ತು.. ಇತ್ತ ಗೀತಾ ಕೂಡ ಅನ್ಯಮನಸ್ಕಳಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಳು.. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಾಜೀವನ ಜೊತೆ ಕೂರುತ್ತೇನೆ.. ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು.. 

ಆ ಶುಭಘಳಿಗೆ ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತು.. 

ಬೆಳಗಿನ ಚುಮುಚುಮು ಚಳಿ, ಹೋಟೆಲಿನ ಕಿಟಕಿಗಳಿಂದ ತಣ್ಣಗೆ ತೂರಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ದೀಪಗಳು.. ತನಗಿಷ್ಟವಾದ ಕಡು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿದಾರ್ ಧರಿಸಿದ್ದ ಗೀತಾ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.. .. ಒಂದು ನಗೆಯನ್ನು ಬೀರಿ.. ರಾಜೀವನಿಗೆ ಹಸ್ತಲಾಘವ ಕೊಟ್ಟು.. ಅವನ ರೇಷ್ಮೆಯಂತೆ ತಲೆಗೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಕೈಯಾಡಿಸಿ ತನ್ನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಳು.. 

ರಾಜೀವ ಆ ಸರಳ ಅನುಮಪ ಸುಂದರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ.. ಮೈ ಮರೆತಿದ್ದ ..  ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ಭುವಿಗೆ ಗೀತಾಳೆ ಕರೆತರಬೇಕಾಯಿತು.. 

"ಗೀತಾ.. ನನ್ನ ಕುತೂಹಲದ ಆಣೆಕಟ್ಟು ಒಡೆದು ಹೋಗಿದೆ.. ದಯಮಾಡಿ ಇದರಿಂದ ಮುಕ್ತಿಕೊಡು"

"ರಾಜೀವ.. .. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.. ಆಮೇಲೆ.. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ.. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರಿವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.. ಮೊದಲು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕರೆಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿಬಿಡೋಣ.. ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪನೆ ಆಗಿ ಹೋಗಲಿ.. ತಿಂಡಿ ತಿಂದ ಮೇಲೆ.. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಗಣಪನ ಗುಡಿ ಇದೆ.. ಅಲ್ಲಿ ನಮಿಸಿ .. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳೋಣ.. ಏನಂತೀಯಾ"

"ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಂದೆ ಮಾತು.. ಸರಿ ಆಗಲಿ.. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂ.... "

"ಸರಿ ಸರಿ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ನೀ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ ಕೇಳಿದ ಮರುದಿನದಿಂದ.. ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಲು ಶುರುಆಗಿತ್ತು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.. ನೀ ಮರುದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.. ಆ ನಂತರ ನಿನ್ನ ದಾರಿ ನನ್ನ ದಾರಿ ಬದಲಾಯಿತು.. ಪದವಿ ಪಡೆಯಲು ನೀ ಅದೇ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದೆ.. ನಾ ಬೇರೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋದೆ.. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಭದ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯಲ್ಲಿ ಕೂತು.. ಆ ನೆನಪು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾಹೋಯಿತು .. "

ರಾಜೀವನ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾಗಿತ್ತು

"ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿದೆ .. ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗೆ.. ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇತ್ತು.. ಆದರೆ ಈ ಹೈ ಟೆಕ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬೇಕು.. ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ.. ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾತಾಡಲು ಕಲಿಸುವ ಕ್ಲಾಸ್, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ.. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರ ಸಹಾಯದಿಂದ.. ಈ ಫೇಸ್ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಪ್ಪ್ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು.. ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟಕವಿತೆಗಳು , ಶುಭನುಡಿಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನನ್ನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಿಕ್ಕರು.. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮ ತಂಗಿಯರಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ.. ತಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಆಯಿತು.. ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮದುವೆಯಾದ.. ತಂಗಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗನನ್ನು ನೋಡಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನನ್ನದೇ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು.. ನಾ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದೆ... ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡಿ.. ಆದರೆ ಮೂವತ್ತೈದು ದಾಟಿದ್ದ ವಯಸ್ಸು.. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿತ್ತು.. "

ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಗೀತಾಳನ್ನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜೀವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹನಿ ಮೋಡಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.. ಗೀತಾ ಇದನ್ನು ಕಂಡು.. ರಾಜೀವನ ಕೈಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅದುಮಿ ..ಬಾಗಿ ಕೈಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಿಹಿ ಮುತ್ತು ನೀಡಿದಳು.. 

"ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಅಲ್ಲಿಂದ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯೇ ಬೇರೆಯಾಯಿತು.. ಸದಾ ಕೆಲಸ.. ಊರು ಊರು ತಿರೋಗೋದು.. ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕ ವಲಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.. ಅನೇಕ ಗೆಳೆಯರು ಗೆಳತಿಯರು ಸಿಕ್ಕರೂ.. ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿತ್ತು.. ಹೀಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಕಚೇರಿಗೆ ರಜೆ ಇತ್ತು.. ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಖಾತೆ  ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ .. ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಹಾಕಿದೆ.. ಒಂದು ರಾಶಿ ಖಾತೆಗಳು ಬಂದವು.. ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನೋಡಿದೆ.. ಯಾವುದುನೀನಲ್ಲ .. ಆಗ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಹುಚ್ಚು ಅತಿಯಾಯಿತು... ಕಾಲೇಜಿನ ಗುಂಪು.. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ.. ಆ ಗುಂಪು ಈ ಗುಂಪು ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಡಕಾಡಿದೆ.. ಒಂದು ಆರು ತಿಂಗಳಾಗಿತ್ತು.. ಯಾವುದೇ ಸುಳಿವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.. "

ರಾಜೀವನ ಎದೆ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.. ಒಂದು ಮಾತು ಆಡಿರಲಿಲ್ಲ .. ಗೀತಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ

"ಮುಂದೆ.. ಗೂಗಲ್, ಲಿಂಕ್ಡ್ ಇನ್ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಹುಡುಕುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನೆರವಾದವು.. ಆಗ ಒಂದು ದಿನ.. ಲಿಂಕ್ಡ್ ಇನ್ ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಮನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಒಬ್ಬರು ಇದ್ದರು.. ಸರಿ ಅವರಿಗೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಿದೆ.. ಅವರಿಗೂ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ವಿವರ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನೀ ಓದಿದ್ದ ಕಾಲೇಜು.. ನಿನ್ನ ಆಸಕ್ತಿ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತುಸು ಹೇಳಿದರು.. ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ.. ನೀ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಇತ್ತೀಚಿಗಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟು.. ಬೇರೆ ಕಂಪನಿ ಸೇರಿದ್ದೀಯೆಂದು.. ಆದರೆ ಅದರ ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.. ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿ ಆಸರೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ.. ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು.. "

ರಾಜೀವನಿಗೆ ತಡೆಯಲಾಗದೆ .. ಗೀತಾಳ ಕೈಯನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದ..  ಇದರ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲಿ ಹೋಟೆಲಿನವ.. ತಮ್ಮ ಟೇಬಲಿನತ್ತ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ.. ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಸನ್ನೆಮಾಡಿದ .. ಆಮೇಲೆ ಬಾ ಎಂದು.. ಇದನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ ಗೀತಾ ಒಂದು ಮೋಹಕನಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.. 

"ಮುಂದೆ ಹೇಳು ಗೀತಾ"

ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಯವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.. ನಮ್ಮ Human Resource ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದೆ.. ಅವಳು ನನಗೆ ಬಹಳ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಳು.. ಮೊದಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಳು ಕೂಡ .. ನನ್ನ ಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ.. ಇದೊಂದು ಅವಕಾಶ ನಿನಗೆ ಕಣೆ ಗೀತಾ ಎಂದಿದ್ದಳು.. ಆಮೇಲೆ ಶುರುವಾಯಿತು.. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಟೆ.. ಮೊದಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು.. ನಿನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು.. ನಾ ಆ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪೆನಿಯವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ.. ಮೊದಲು ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.. ಆಮೇಲೆ ಮುಂದುವರಿಸೋದೋ ...ಬೇಡವೋ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು... "

ರಾಜೀವ ನಸು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ.. "ನೀನು ಸುಂದರಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.. ಬುದ್ದಿವಂತೆ ಕೂಡ.. ನನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆಯ.. ?"

ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕಳು ಗೀತಾ .. ಅದು ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತು.. ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಮಂದಿ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಹೋಟೆಲಿನವರು ಇವಳ ಗಟ್ಟಿ ನಗುವಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರೂ ಇವರತ್ತ ನೋಡಿದರು.. "ಸಾರಿ" ಎಂದು ಕೈಯೆತ್ತಿ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡು.. 

"ಮುದ್ದು.. ನಿನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ.. ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಅಷ್ಟೇ"

"ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗಿ ನೀನು... ಮುಂದೆ"

"ನಿನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು .. ಅದರ ಕಾರಣವೂ ತಿಳಿಯಿತು.. ನನ್ನದೇ ಕಥೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ.. ನಾವಿಬ್ಬರು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಹೂವಿನ ನಾಯಕಿ ಸುಹಾಸಿನಿ ತರಹ.. ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿದ್ದೆವು.. ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ವಿಚಾರವೆಲ್ಲ ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು .. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾವು ಲವ್ವು ಪವ್ವು ಅಂತ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದಿಲ್ಲ.. ಸೊ .. ನಾವಿಬ್ಬರು ಜನುಮದ ಜೋಡಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ.. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಲು ಹೇಳಿದೆ.. "

"ಉಫ್.". ರಾಜೀವ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಾ

"ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.. ಮೂವರು ತಂಗಿಯರ ಮದುವೆ.. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಆರೋಗ್ಯ.. ಮನೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಸಾಲಭಾದೆ.. ನಿನ್ನ ಒಬ್ಬನೇ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಮನೆ ಸಾಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಸಾಲದ ಶೂಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು. .. ನಿನ್ನ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆ.. ಅಭ್ಯಾಸಗಳು.. ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು.. ನಿನ್ನ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯ.. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಗಳು ಮಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು.. ಯಾವಾಗೋ ಒಮ್ಮೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಅದು ಚಳಿಗಾಲ ಮತ್ತು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ.. ನಿನ್ನ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ.. ನಿನ್ನ ಅನುಸರಿಸಿ.. ನಿನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರದೂ ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಹಲವಾರು ಸೆಮಿನಾರುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೇ.. ನೀ ಜನರ ಜೊತೆ ಬೆರೆಯುವ ರೀತಿ.. ಅಹಂ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಮಾತಾಡುವ ಬಗೆ.. ನಿನ್ನ ಕೈಕೆಳಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚಲನವಲನ ನನಗೆ ನೀನೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಜೋಡಿ ಅನ್ನಿಸಿತು.. "

"ಬಲು ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ ಕಣೆ ನೀನು.. ಶಭಾಷ್ ಮೇರೇ ಶೇರ್.. ಗೀತಾ ಒಂದು ಆಸೆ ಕಣೆ.. ನಿನ್ನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.. "

"ಅಯ್ಯೋ ಹುಡುಗ.. ನಾ ನಿನ್ನವಳು.. ನೀ ನನ್ನವನು.. " ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ ತಡ.. ತನ್ನ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ರಾಜೀವನ ಬಳಿ ಬಂದು.. ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿ ಕೆನ್ನೆಗೊಂದು ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟಳು... 

"ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದ ನಾ ಅಹಲ್ಯೆಯೋ .. ಅಥವಾ ನನಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದ ನೀನು ಶಬರಿಯೋ .. .. ಗೀತಾ ಇದಕ್ಕೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀಯಾ"

"ಮುದ್ದು ಮರಿ ರಾಜೀವ.. 
ಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಗೆ ಅರಳುವ ಕಮಲ ನಾನು 
ಆ ಸೂರ್ಯ ನೀನು
ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿಗೆ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾ ಕಾದಿದ್ದು ಇಷ್ಟು ವರುಷ 
ನಾ ಅಹಲ್ಯೆಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ 
ನಾ ಶಬರಿಯ ಹಾಗೆ ಕಾದಿದ್ದೆ
ನೀ ಶ್ರೀರಾಮನಂತೆ ನನ್ನ ಬಾಳಿನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದೆ 
ಅಹಲ್ಯೆ ಶಬರಿ ಜೀವನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆದರು 
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಬದುಕು ಹಸಿರಾಗಿದೆ ಕಣೋ ಹುಡುಗ . "

ರಾಜೀವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ .. ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ.. "ಹುಡುಗಿ.. ನನ್ನ ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬರುವ ಹುಡುಗಿ ಹೇಗೋ ಏನೋ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕವಿತ್ತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮಗಳಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೊಸೆ ಬೇಕಿತ್ತು... ಅದನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ.. ಆ ದೇವರಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಲಾಂ.. " ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ತನ್ನ  ಗೀತಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡ.. 

"ಗೀತಾ.. ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸ ತಿಂಡಿ.. ದೇವರ ದರ್ಶನ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಈ ಶುಭ ವಾರ್ತೆ ತಿಳಿಸೋದು.. ಏನಂತೀಯಾ "

ರಾಜೀವ.. ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸ ಎರಡೇ.. ತಿಂಡಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ದರ್ಶನ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಆಗಲೇ ಒಪ್ಪಿಯಾಯಿತು.. ಅವರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸಂದೇಶ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ.. 

ನೀ ಬರಿ ಸುಂದರಿಯಲ್ಲ.. ಕಿಲಾಡಿ ಕಣೆ.. 

ರಾಜೀವನ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗ್ ಟೋನ್ "ಹೊಸಬಾಳಿಗೆ ನೀ ಜೊತೆಯಾದೆ.. ಹೊಸ ಆನಂದ ನೀ ಇಂದು ತಂದೆ.." ಕೂಗುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಗೀತಾ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದವಳೇ ಹೇಳಿದಳು "ನಾ ನಿನ್ನ ಬಿಡಲಾರೆ"

Friday, August 4, 2017

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ ......................ಮೊದಲನೇ ಭಾಗ


ಒಂದು ನಾಣ್ಯ ಹಿಡಿದು ಚಿಮ್ಮಿದಾಗ.. ರಾಜ, ರಾಣಿ ಯಾವುದು ಬೇಕಾದರೂ ಬೀಳಬಹುದು.. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದ ಗೆರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ..

ಒಂದು ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ.. ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ... ಊಟವಾಗಿತ್ತು.. ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪುರುಸೊತ್ತು ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ.. ಆದರೆ.. ಆ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಬಂದಿತ್ತು ಮೊಬೈಲಿಗೆ.. 

"ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗತ್ತೆ.. ಹೋಗ್ತೀಯ".. ನಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಎರಡನೇ ಯೋಚನೆ ಅನ್ನೋದೇ ಇಲ್ಲ.. "ಓಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುವೆ ಅಂದೇ"

ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಯಿತು.. ರೋಲರ್ ಕೋಸ್ಟರ್ ರೈಡ್... 

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ.. ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ಆಗಲೇ ಬೇಕು ಎಂದರೆ.. ಎಲ್ಲಾ ಸಲಕರಣೆಗಳು, ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾ ಸಹಕರಿಸುತ್ತದೆ.. 

ಆ ವಾರ ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು.. 

ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪರವಾನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಹೊರಡಲು ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಕಡೆ ಹೊತ್ತಿನ ತನಕ ಕಾಯಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು.. 

ಆಫೀಸಿನ ಮಾಮೂಲಿ  ಕೆಲಸಗಳು, ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಾದ ವಿಷಯಗಳ ಸಿದ್ಧತೆ, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚುಕ್ಕಿಗಳ ತರಹ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ನಿಂತಿದ್ದವು... ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಕೆಲಸ ನಾ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸಮಯ.. ನನ್ನ ಬಲಗೈನಲ್ಲಿದ್ದ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಮೀರಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು... 

ಮಡದಿ, ಮಗಳು ನನಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.. ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕು.. ಏನೇನೂ ತರಬೇಕು.. ತಲೆ ಗೂಡಾಗಿತ್ತು ..  ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಒಂದಷ್ಟು ಅಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ತಿರುಗಿದೆ.. ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಬಂದವು.. 

ಎಲ್ಲಾ ಬಂದವು.. ಊಹುಂ.. ಇನ್ನೂ ಇತ್ತು.. ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲಾ ಕೊನೇ ಕ್ಷಣದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು.. ನಾ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆ ನೆಡೆಸಿದ್ದೆ.. .. 

ಅಂದು ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಎಡಬಿಡದೆ ಓಡಾಟ.. ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಬೇಕಿತ್ತು.. ಅದು ಮುಗಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಶಾಲಾದಿನಗಳ ಗೆಳತೀ ಕಂ ಸಹೋದರಿ ದೇವತೆಯ ಹಾಗೆ ಬಂದು... ನೀನು ಏನೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ .. ನಿನಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟವಾದ ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ ತಂದಿದ್ದೀನಿ.. ಪ್ಲೀಸ್ ಬೇಡ ಅನ್ನಬೇಡ.. ಎಂದಾಗ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪ.. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ.. ಆ ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ ಇಡೀ ದಿನ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತ್ತು.. ಮತ್ತೆ ನಾ ತಿಂದದ್ದು ರಾತ್ರಿ ೧೧ಕ್ಕೆ.. ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಗೆ ಹೋಗಲು ಕಾರು ಬಂದಿತ್ತು.. ಆ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಡದಿ ಮಗಳು ಬಲವಂತಮಾಡಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದರು.. ನೀವು ಬೇಗ ಊಟ ಮಾಡಿ ಹೊರಡಿ.. ನಾವು ಆಮೇಲೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.. ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿದ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಸರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಎಂದರು.. 

ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಶಾಲಾದಿನಗಳ ಸೋದರಿ.. MTR ಸಿದ್ಧ ತಿನಿಸುಗಳ ಪೊಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಳು.. ಆ ದಿನ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಾದಿದ್ದು ಅವಳು ಕೊಟ್ಟ ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ.. ಹಾಗೆಯೇ ಜರ್ಮನಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಒಂದು ವಾರ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ್ದು ಅವಳು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದ MTR ಪೊಟ್ಟಣಗಳು :-)

ಮಡದಿ ಸವಿತಾ ಮನದೊಳಗೆ ಖುಷಿ.. ಆದರೆ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಖುಷಿ ವಿಷಯ ಎಂದರೆ.. ನಾ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೊರ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು.. ಮಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ವಾರ ಇರಬೇಕಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕ... 

ಅಮ್ಮ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟರು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದಭಾಷ್ಪ.. ಅವರ ಹೋರಾಟದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವರ ಅನ್ನಿಸಿತು.. ಅಮ್ಮನ ಆ ಆನಂದಭಾಷ್ಪದ ಮುಂದೆ ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ವಿಷಯಗಳು, ವಸ್ತುಗಳು ತೃಣ ಸಮಾನ.. ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು "ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಾ.. ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಕಣೋ.. ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ ಖುಷಿ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ" ಅಂದಾಗ ಕಣ್ಣುಗಳು ಜೋಗದ ಜಲಪಾತ.. ಆದರೆ ತಡೆದುಕೊಂಡೆ.. !!!

ಅಕ್ಕ ಆನಂದದಿಂದ ಹರಸಿದಳು, ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಹಾರೈಸಿದರು... ತಮ್ಮ ತನ್ನ ಮಾಮೂಲಿ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬಾ ಎಂದದ್ದು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಪರ್ಸಿನ ತೂಕ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ.. 

ಸರಿ.. ಆದಷ್ಟು ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡಬಾರದೆಂದು.. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಧೃಡ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಮನಸ್ಸು ಮಂಜಿನ ಹಾಗೆ ತಣ್ಣಗೆ ಇತ್ತು.. 

ಮಗಳಿಗೆ ಮಡದಿಗೆ ಒಂದು ಅಪ್ಪುಗೆ ಕೊಟ್ಟು.. ಹೊರಟೆ.. ಇಬ್ಬರೂ ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದೇ ಮಾತು.. ಹುಷಾರಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ.. ಅಲ್ಲಿ ಅದು ತನ್ನಿ ಇದು ತನ್ನಿ ಎನ್ನುವ ಬೇಡಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. 

ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಸುಂದರ ನಗೆ ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟರು.. 

ವಾಹನ ಚಾಲಕ ನನಗೆ ತುಸು ಪರಿಚಯದವರಾಗಿದ್ದರು.. ಅದು ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು.. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಮೇಲೆಯೇ.. ಮುಂದಿನ ೪೫ ನಿಮಿಷಗಳು ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಿತು... ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ.. ವಾಹನ ಚಾಲಕ ನನಗೆ ಶುಭ ಕೋರಿ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದರು.. 

ಏನು ಹೇಳಲಿ.. ಮನಸ್ಸು ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾಗೆ ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು.. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದೆ.. ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ.. ಚೆಕ್ ಇನ್ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ.. ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಧಘಂಟೆ ವಿಮಾನದ ನನ್ನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುತ್ತೇನೆ.. 

ಸವಿತಾ ಖುಷಿಯಿಂದ ನಕ್ಕಳು.. ಮಗಳು ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಳು.. ಅಪ್ಪ ವಿಮಾನ ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ಕರೆಮಾಡಿ ಎಂದಳು.. 

ಇತ್ತ ಕಡೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಮೂರು ಮುಕ್ಕಾಲು ತನಕ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದ.. ನೀ ವಿಮಾನದೊಳಗೆ ಹೋದಾಗ ಕರೆಮಾಡು, ಆಮೇಲೆ ನಾ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ.. ಅವನು ನಾಲ್ಕೈದು ಬಾರಿ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆಹೋಗಿಬಂದಿದ್ದ .. ಅವನು ಕೊಟ್ಟ ಸಲಹೆಗಳು, ಸೂಚನೆಗಳು ನನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದವು.... ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಆತಂಕ, ಕಳವಳವಿಲ್ಲದೆ ವಿಮಾನದೊಳಗೆ ಕೂತೆ.. 

ಸುಂದರವಾದ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಆಸನಗಳು, ಪ್ರತಿ ಸೀಟಿನಲ್ಲೂ ಟಿವಿ, ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ, ಆಗಾಗ ಬಂದು ಊಟ ತಿಂಡಿ ಕಾಫಿ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ನಗುಮೊಗದ ಗಗನಸಖಿಯರು... !!!

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ... ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಿ ವಿಮಾನ ಜರ್ ಅಂತ ಶುರುವಾಯಿತು.. !!!

Sunday, June 25, 2017

ಬರೆಯುವೆ ನಿನಗಾಗಿ..ಹೃದಯದೇ ಹಿತವಾಗಿ..


ತಣ್ಣನೆ ಗಾಳಿ.. ಮಸುಕು ಮಸುಕು ಪ್ರದೇಶ.. ಚುಮು ಚುಮು ಎನ್ನಿಸುವ ಮೈ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡುವಂತಹ ಚಳಿ.. ಅಲ್ಲೊಂದು ಚಹಾದ ಅಂಗಡಿ.. ಅದರ ಸುತ್ತಾ ಮುತ್ತಾ ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿ.. ಸಿಗರೇಟ್, ಬೀಡಿಗಳ ಧೂಮ.. ಕಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ವಾಹನಗಳ ಬೆಳಕು.. 

ಇದರ ಮದ್ಯೆ ಎಫ್ ಎಂ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಗ ಚಿತ್ರದ ಅದ್ಭುತ ಹಾಡು ಪಿಬಿಎಸ್ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ... !
"ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಈ ಮಾತಲಿ ಏನೇನೂ ತುಂಬಿದೆ.. "

ರಾಜೀವ್ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ.. ಅದು ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ನಾಗರೀಕತೆ, ಆಧುನಿಕತೆಗೆ ಕೊರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೂ ಹೊಸ ಜಾಗ.. ಹೊಸ ಜನ.. ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಚಿಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅರಳಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. 

ಆದದ್ದು ಆಗಲಿ.. ಬಂದದ್ದು ಬರಲಿ.. ಜಗತ್ತು ಇರುವಾಗ ಅದರ ಗತ್ತನ್ನು ನೋಡಿ ಬಿಡೋಣ ಎನ್ನುವ ಉತ್ಸಾಹ ಅವನದ್ದು.. 
ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಳಿದ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ದೃಶ್ಯಗಳು.. 

ಚಳಿ ಹೌದು ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಉತ್ಸಾಹ ಆ ಚಳಿಯನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಒಂದು ಕಿಂಗ್ ಸಿಗರೇಟ್ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು.. ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಕಾಫಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು.. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಲಗೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದ ಬೆಂಚಿನ  ಮೇಲೆ.. ಆರಾಮಾಗಿ ಹೊಗೆ ಬಿಡುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದ.. 

ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯೋಚನೆಗಳು.. ಜೀವನದ ಗುರಿಗಳು, ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳು.. ತನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದ್ದ ಕೆಲವು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು.. ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ ನಿಕೋಟಿನ್ ಅಂಶ.. ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಫೀನ್ ಅಂಶ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು.. (ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇವನೆ ಹಾನಿಕರ ಎಂದು ಅರಿವಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಮಾತ್ರ ... ಅದೂ ಸಹಿಸಲಾರದ ಚಳಿ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅಥವಾ ಸಿಗರೇಟ್ ಬೇಕು ಅನಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ.. ಹವ್ಯಾಸವೂ ಅಲ್ಲಾ.. ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಅಲ್ಲದ ಮಧ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.. .. ಈ ಲೇಖನ ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ :-) )

ಇದೆ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ, ಸಿಗರೇಟ್ ತನ್ನ ಉಷ್ಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿಸ್ತೇಜವಾಗಿದ್ದು ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಕುಡಿದಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಕಪ್ ಆ ಚಳಿಗೆ ಮುದುಡಿ ಬಾಡಿತ್ತು .. 

"ಅರೆ ರಾಜೀವ್.. ಹೇಗಿದ್ದೀರಾ?"

ಬಂಗಾರದ ವರ್ಣದ ಸೂರ್ಯ.. ತನ್ನ ಕಚೇರಿಗೆ ಮರಳುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು... ಅಂಬರವೆಲ್ಲಾ ರಂಗು ರಂಗಿನ ಚಿತ್ತಾರ.. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು..ಆ ಇಂಪಾದ ಧ್ವನಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಧುರತೆಯನ್ನು ತುಂಬಿತ್ತು.. 

ಮೆಲ್ಲಗೆ ಆ ಇನಿದನಿಯ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿದಾಗ.. ಆ ದಿನಕರನ ಕಿರಣಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ದನಿಯ ಒಡತಿಯ ಮೊಗಾರವಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆಲುವಿನ ಗಣಿಯನ್ನು ತುಂಬಿತ್ತು.. ಮೊದಲೇ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರತೆಯನ್ನು ಬೀರಲು ಆ ಭಾಸ್ಕರ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. 

ರಾಜೀವ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಆ ಸುಂದರಿಯ ಮೊಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.. ಅವಳ ಸುಕೋಮಲ ಕೈಗಳು ಇವನ ಕೈಯನ್ನು ಸೇರಿ ಹಸ್ತಲಾಘವ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಆ ಸ್ಪರ್ಶದ ಅನುಭವವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಬದಲಿಗೆ ಆ ಸುಂದರಿಯ ಮುಗ್ಧ ಸ್ನಿಗ್ಧ ಚೆಲುವು ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು..

ಅವಳ ಕರದ ಸ್ಪರ್ಶ ಖುಷಿ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು..ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಮಾತು ಹೊರಡುತ್ತಿಲ್ಲಾ....

"ರಾಜೀವ್ ಹೇಗಿದ್ದೀರಾ?" ಮತ್ತದೇ ಕೋಗಿಲೆ ಗಾನ..

ಕೈ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು..ಮತ್ತೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ ರಾಜೀವ..ಆ ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು‌ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನಸಾರೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು...

"ಅರೇ...ಗೀತಾ ನೀನು...ನನಗೆ ನಂಬೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲಾ...ಅರೇ ವಾಹ್....ತುಂಬಾ ಖು...ನಂ....ಏನ್...so happ...".

ಯಾವ ಪದವೂ ಪೂರ್ಣ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲಾ..

ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು..
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನ ಎರಡು ಕರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು.."ರಾಜೀವ..ಮೊದಲು ನೀರು‌ ಕುಡಿ..ನಂತರ ಆ ಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ‌ ಕಾಫಿ‌ಕುಡಿದು ಮಾತಾಡೋಣ....ಹಾ..ಆಮೇಲೆ ಒಂದು‌ ಮಾತು ನಿನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು..!"..

ರಾಜೀವನ‌ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ತಾರಕಕ್ಕೆ....

ಕಾಫೀ ಆಯಿತು..ನಿಪ್ಪಟ್ಟು ಆಯಿತು..ಬೆಣ್ಣೆ ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಆಯಿತು....

ಗೀತಾ ತನ್ನ ಬದುಕು, ತನ್ನ ಮನೆ, ಮನೆತನ, ಕೆಲಸ, ದೇಶ, ಭಾಷೆ, ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನಾಯಸವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು...ರಾಜೀವನ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು ಆದರೆ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.......

"ಹೇ..ರಾಜೀವ..ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇದೆಯಾ.."

"ಹಾ ..ಹೇಳು..ಹೇಳು"

"ನಿನಗಾಗಿ‌ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದೇ ಕಣೋ..ಕಾಲೇಜುದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೀ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ ಕೇಳಿದಾಗ..ನಾ ನಾಳೆ ಅಂದೆ..ನೀ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲಾ..ಆಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷೆ..ನಾ ಎಲ್ಲೋ ನೀ ಎಲ್ಲೋ..ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ ಇನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿ‌ ಇದೆ...ನೀ ಸಿಗುತ್ತೀಯಾ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ‌ ಇತ್ತು..."

"ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು‌ ಹಳೆ ವಿಷಯ ಯಾಕೆ..ನೀ‌ ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ..?"

" ಆರಾಮ ಇದ್ದೀನಿ ಕಣೋ..ನೀನು‌ ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ...ಮದುವೆ ಆಯ್ತಾ..ಮಕ್ಕಳು"

ಕೊಂಚ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾದ ರಾಜೀವ..ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು...

"ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು..ಮತ್ತೆ ನಾ ಹೇಳಬೇಕಂಬ ವಿಷಯ..."

ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾದ

"ಹಾ ಹೇಳು..,ಗೀತಾ"..ಆ ಗೀತಾ ಎನ್ನುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಮಮತೆ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು....

"ಲವ್ ಯೂ ರಾಜೀವ.....ಉಳಿದ ಬದುಕನ್ನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಕಳಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ..."

ರಾಜೀವ ಮಾತಿಲ್ಲಾ...ಏನು ಹೇಳ ಬೇಕೆಂಬ ಗೊಂದಲ...

ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೈ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾಗೆ ತಬ್ಬಿದಳು ರಾಜೀವನನ್ನು...ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ರಾಜೀವನ  ಜೀವನದ
ಇತಿಹಾಸ ಇದ್ದ ಮಾಹಿತಿ ಪತ್ರ ಇತ್ತು...ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಮೊಬೈಲಿಗೆ ಒಂದು ಕಿರು ಮುತ್ತನ್ನು ನೀಡಿದಳು....:-)