Monday, April 3, 2017

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ .... ಭಾಗ - ೩ (ಅಂತಿಮ)

ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು - ಭಾಗ ೧
ಇನ್ನೇನು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು - ಭಾಗ ೨

ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗ....

ರಾಜೇಶ ಸೀನಪ್ಪನ ಅವಸ್ಥೆ ಕಂಡು.. "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊಡಲೇನು"

ಸಾಹೇಬರ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ.. ಹಾ ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಏನೂ ಮಾತಾಡ್ತ  ಇದ್ದೀರಿ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಬೇಡ.. ಈ ಶಿವನ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಹೇಳಿಬಿಡಿ..  ಸಾಕು.. "

ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ.. ರಂಗ.. ಸೀದಾ ಜೀಪನ್ನು ಗಣೇಶನ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ..

ಜೀಪು ಸರ್ರ್ ಅಂತ ರಾಜೇಶನ ಮನೆಯ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು.. !

ಮತ್ತೆ ಸೀನಪ್ಪ ತಲೆಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಈ ಬಾರಿ ತಲೆ ಬುರುಡೆ ಚುರ್ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಸಾಹೇಬ್ರು ಹೇಳಿದ್ದು.. ಹೋಟೆಲು ನಂತರ ಮನೆ.. ಆದರೆ ಜೀಪು ತಿರುಗಿದ್ದು ಸಾಹೇಬ್ರ ಮನೆ.. ಏನೋ ಇದೆ.. ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು.. ಮೆಲ್ಲಗೆ ತನಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳುವಂತೆ "ಆಲ್ ಈಸ್ ವೆಲ್" ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡ.. !

ರಾಜೇಶನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಜೀಪು.. ಮೆಲ್ಲಗೆ ರಂಗ, ಗಣೇಶ, ಸೀನಪ್ಪ ಇಳಿದರು.. 

ಜೀಪಿನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಮನೆಯ ಕೆಲಸದವ ತನ್ನ ದಂತ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ.. !

ಮತ್ತೆ ಹುಲ್ಲುಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತ ರಾಜೇಶ.. ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದ.. ಕೆಲಸದವನಿಗೆ ಕಾಫಿ ಸಿಗರೇಟು ತರುವಂತೆ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ.. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುವ ಕತೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಕೂರುವ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಸೀನಪ್ಪ, ರಂಗ ಮತ್ತು ಗಣೇಶ ರಾಜೇಶನನ್ನೇ ಎವೆ ಮಿಟುಕಿಸದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತರು..  

"ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.. ಸತ್ತವ "ಶಿವ"... ಯಜಮಾನರ ಮಗಳು "ರಂಜಿನಿ".. ಗಣೇಶ.. ಎರಡನೇ ಕಾಗದ ನೋಡು.." ಗಣೇಶ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಾಗದ ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಿದ.. "ಶಿವರಂಜಿನಿ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ನಿಧಿ" ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು.. ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಾಲುಗಳು . ಎಲ್ಲವೂ ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ.. ಒಂದೇ ನೋಟಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಓದಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಒಗಟಿನಂತೆ ಇತ್ತು.. !

ಗಣೇಶನ ಹುಬ್ಬು ಒಂದೆರಡು ಮಿಮಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿತು.. "ಗಣೇಶ.. ಅಲ್ಲಿ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ರಂಗ ಬರೆದ ಆಲ್ವಾ.. ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರೀತಾನೆ..ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಈ ಎರಡನೇ ಕಾಗದಲ್ಲಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಮೊದಲನೇ ಕಾಗದದ ವಿಷಯದ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾ.. ಜೋರಾಗಿ ಓದು... ರಂಗ.. ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ಫೋಟೋ ತೆಗೆದೇ ಆಲ್ವಾ.. ಈಗ ಅದನ್ನೇ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರಿ"  

ರಂಗನಿಗೆ ಅರೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲು ಈ ಕೇಸಿಗೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ತಿಳಿದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಖುಷಿಯಾಯಿತು.. ಮೊಬೈಲಿಗೆ ಒಂದು ಸಿಹಿಮುತ್ತನ್ನು ಕೊಟ್ಟು.. ತಾ ತೆಗೆದಿದ್ದ ಫೋಟೋನ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು ಹಾಡನ್ನು ಸಾಹೇಬರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಬರೆದ.. ರಾಜೇಶ ಹಚ್ಚಿದ್ದ ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊನೆ ಉಸಿರು ಎಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಕಡೆ ದಂ ಎಳೆದು ಸಿಗರೇಟನ್ನು ಆಶ್ ಟ್ರೇ ಒಳಗೆ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದ.. !

ಮೆಲ್ಲಗೆ ಉಸಿರು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ರಾಜೇಶ ಇನ್ನು ಸೀನಪ್ಪನ ತಲೆ ಕೆರೆದು ಕೆರೆದು ಹುಣ್ಣಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಈ ಕೇಸಿನ ಅಂತರಂಗಕ್ಕೆ ನುಗಿದ.. 

ಗಣೇಶ.. ನಾ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗು... 

ಹೆಣ್ಣಿಗೆಂದು ಅಂದ ಕೊಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಗಂಡಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಇಟ್ಟನು
(ಶಿವ ಆ ಊರಿನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಕುಳನ ಮಗ.. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಸುರಸುಂದರಾಂಗ.. ಆದರೆ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಬೆರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆವ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ತಾಳ್ಮೆ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯೂ ಕೂಡ ಅವನಲ್ಲಿರುವ ಹಣದ ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಗುಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಿರಿವಂತ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕಥೆ ಕವನ ಬರೆಯುದು ಅವನ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು.. ಕಾಡಿನ ಸೊಬಗು, ಮೋಡಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆ, ದಿನಕರನ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ದಿನದ ಮುಕ್ತಾಯದ ವೇಳೆ ರಂಗಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಂಬರ ಇವೆಲ್ಲಾ ಅವನ ಕವಿಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಇತ್ತ ರಂಜಿನಿ.. ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯ ಕಿರಿ ಮಗಳು.. ತುಂಟ ಸ್ವಭಾವ.. ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದ ಹುಡುಗಿ.. ಗಣೇಶನ ಹೋಟೆಲಿನ ಹತ್ತಿರವೇ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು.. 

ಹೀಗಿದ್ದಾಗ.. ನಾಚಿಕೆ ಸ್ವಭಾದವ  ಹುಡುಗ ಶಿವ.. ಕೀಟಲೆ ಸ್ವಭಾವದ ಹುಡುಗಿ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ.. ತಾರುಣ್ಯದ ಕನಸುಗಳು.. ಹೃದಯದ ವಿಷಯ.. ಹೀಗೆ ನಾನಾಕಾರಣಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿರವಾದರು. ಆದರೆ  ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅವನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕವನ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.. "ರೀ ರಂಜಿನಿ... ನೀವು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಅಂತ ಹೇಳಿದಾಗ.. ನನಗೆ  ಹೇಳಲು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ.. " ಆಹಾ ಇಂತಹ ಮರ್ಯಾದೆ ತುಂಬಿದ ಸಂಭೋದನೆ.. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ.. ಗಣೇಶನ ಹತ್ತಿರ ಇವರಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅರಿವಾಗಿದ್ದು.. ಅದಕ್ಕೆ ಗಣೇಶ ಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು.. "

ಮತ್ತೊಂದು ಸಿಗರೇಟ್ ಎರಡು ತುಟಿಗಳ ಮದ್ಯೆ ತೂರಾಡುತ್ತಿತ್ತು ..

ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಮರದಲಿಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಕುಂಬಳಕಾಯಿ ಬಳ್ಳಿಲಿಟ್ಟನು
ಪ್ರೀತಿ  ಎಂಬ ನೆಲ್ಲಿಕಾಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಶಿವ.. ದಿನವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಮಮತೆ ಮತ್ತು ಮಂದಹಾಸವೆಂಬ ನೀರನ್ನು ಹುಯ್ದು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ.. ರಂಜಿನಿಯೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆ.. ಇವನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಗುಡಿಯಲಿರುವ ದೀಪದಂತೆ ಶಿವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.... ನೆಲ್ಲಿಯ ಕಾಯಿಯ ಹಾಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ.. ಅನುದಿನವೂ ಕುಂಬಳಕಾಯಿಯ ತರಹ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತ್ತು.. ಅನುದಿನವೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾದರೂ ಕೂಡ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕಾಮ ಎಂಬ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.. !

ಆಕಾಶ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಪಾತಾಳಾ ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟನು

ಇಬ್ಬರ ಜಾತಿ ಅಂತಸ್ತು.. ಹಣ.. ಸಂಪತ್ತು ಯಾವುದು ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು.. ಎರಡು ಮನೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಅವರೇ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಮದುವೆ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನಚಿತ್ತವುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು.. 

ಹೂವು ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು
ಜಗಳವಾಡೋ ಬುದ್ದಿ ಕೊಟ್ಟು

ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ.. ರಂಜನಿಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಅಕ್ಕನ ಮಗ ಸಂಜೀವ್ .. ಇದಕ್ಕೆ ಕೊಳ್ಳಿ ಇಡುವಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದ.. ! ಶಿವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಹುಡುಗಿಯ ಸಂಬಂಧ ಇದೆ.. ಆವ ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ.. ಒಂದಾಗಿದ್ದ ಎರಡು ಹೃದಯಗಳ ಮದ್ಯೆ ಹುಳಿಹಿಂಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡತೊಡಗಿದ್ದ.. ಹುಷಾರಿಲ್ಲದ ಶಿವ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರದಿದ್ದಾಗ .. ಸಂಜೀವ ಹೇಳಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅಚಾನಕ್ ಶಿವ ಕಾಣದೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಕಾಕತಾಳೀಯವಾದರೂ ಶಂಕೆಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸು  ಪ್ರತಿ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕದ್ದಕೂ ಶಂಖ ಊದಲು ತೊಡಗಿತ್ತು.. 

ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಸೇರಿಕೊಂಡು
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ 
ಹುಷಾರಾದ ಮೇಲೆ.. ರಂಜಿನಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ತವಕದಿಂದ ಶಿವ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ.. ಮೊದಲಿದ್ದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಇರದದ್ದನ್ನು ಕಂಡು.. ಮನದೊಳಗೆ ಶಿವ ನೊಂದು ಕೊಂಡ.. ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲವೋ ಏನೋ.. ತಾನು ಅವಳಿಗೆ ಬೇಡವಾದೆನೋ ಏನೋ.. ಹೀಗೆ ತನ್ನೊಳಗೆ  ಒಂದು ಗೆದ್ದಲಿನ ಗೂಡನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಸಂದೇಹವಲ್ಲ ಆದರೆ.. ಪೂರ್ತಿ ಸಮಾಧಾನವೂ ಅಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಶಿವ... ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಮಾತಾಡದೆ ಮುಸುಕಿನ ಗುದ್ದಾಟವನ್ನು ಕಂಡು ಸಂಜೀವ ಮನದೊಳಗೆ ಖುಷಿಪಡುತ್ತಿದ್ದ.. 

ನಡುವೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು 
ದೋಣಿ ಅಂತೇ ತೇಲಿ ಬಿಟ್ಟು
ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಕಂದಕ ಅಗಲವಾಗುತ್ತಾ ಹೋದ ಹಾಗೆ.. ಆ ಕಂದಕದಲ್ಲಿ ಸಂಜೀವ ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮದ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಪ್ತ ನದಿಯ ಹಾಗೆ ಕಂದಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ.. ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬ ದೋಣಿಯನ್ನು ರಂಜನಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕತೊಡಗಿದ.. !

ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಾಗಿ ತಲೆಯ
ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿರೆಂದು ಹೇಳಿ
ಶಿವನಿಗೆ.. ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನೆಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು.. ತಲೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡ.. ಗಡ್ಡ ಬೆಳೆಸಿದ.. ದೇವದಾಸನಂತಾದ.. ಆದರೂ ರಂಜನಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲಿನ ಸಂದೇಹ.. ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಕರ್ಪೂರದ ಹಾಗೆ ಕರಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.. ಒಮ್ಮೆ ಶಿವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಬಳಿ ರಂಜನಿಯನ್ನು ತಡೆದು ಕೇಳಿದ.. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ.. ನನ್ನದೇನು ತಪ್ಪು.. ಹೇಳು ಹೇಳು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ.. ಆಕೆ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಶಿವನನ್ನು ದುರುಗುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನೋಡಿ "ಥೂ" ಎಂದು ಉಗಿದು ಹೋಗಿದ್ದಳು.. ಇದು ಶಿವನಿಗೆ ತಡೆಯದಾಯಿತು.. ಮಾರನೇದಿನ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಾಗ.. ರಂಜಿನಿ ನಿನ್ನಂತವನನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸೋದೇ ತಪ್ಪು.. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಈಗ ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.. ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿಸಬೇಡ.. ತೊಲಗಿ ಹೋಗು ಎಂದು ಬಯ್ದಿದ್ದಳು ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿಗೆ ಕೇಳುವ ಹಾಗೆ.. ಗಣೇಶ ಪೇಟೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ತರಕಾರಿ, ದಿನಸಿ ಮತ್ತಿತ್ತರ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಬಸ್ಯಾನಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ.. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ.. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗಿತ್ತು ಅವನಿಗೆ.. ಒಳ್ಳೆಯ ಜೋಡಿ ಹೀಗಾಯಿತಲ್ಲ ಎಂದು!


ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟನು 
ಒಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಕತ್ತಲು.. ಸ್ಪೆಷಲ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಇದ್ದದರಿಂದ ರಂಜನಿ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಬರುವುದು ತಡವಾಗಿತ್ತು .. ಶಿವ ಇವತ್ತು ಏನಾದರೂ ಸರಿ .. ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಆ ಮರದ ಹತ್ತಿರವೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ.. ಕತ್ತಲಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಭಯವೇನು ಎಂದರಿಯದ ಶಿವನಿಗೆ.. ರಂಜನಿ ಮಾತ್ರ ಮನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ್ದಳು.. 

ಕಡೆ ಬಸ್ಸಿಳಿದು ರಂಜನಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು.. ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ಮನೆಯಿದ್ದರಿಂದ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಪರಿಚಯವಿದ್ದುರಿಂದ ಭಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ.. 

"ರಂಜಿನಿ" ಕರೆದದ್ದು ಕೇಳಿ ತಿರುಗಿದಳು .. ಕತ್ತಲು.. ಮೊಬೈಲ್ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ಅದು ಶಿವನೇ ಎಂದು.. ನಿಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋದಳು.. ರಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಶಿವ... ಅದೇ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಶಿವ ರಂಜನಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದು... ರಂಜಿನಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕುಶಿಯಾದರೂ.. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಂಜೀವ ತಲೆಗೆ ತುಂಬಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳು ಶಿವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.. 

ರಂಜಿನಿ.. ನೋಡಿ.. ನೀವಂದುಕೊಂಡ  ಹಾಗಲ್ಲ... ಹೋಟೆಲಿನ ಗಣೇಶ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ.. ಸಂಜೀವ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲದ್ದು ಹೇಳಿದ್ದು.. ನೋಡಿ ನಾ ನಿಮ್ಮನ್ನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.. ನೀವು ಸಿಕ್ಕರೆ ಸರಿ.. ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ ಜನುಮದಲ್ಲೇ ನನಗೆ ವಿವಾಹವಿಲ್ಲ.. ಇನ್ನೊಂದು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನಾ ನೋಡಿಲ್ಲ, ನೋಡೋಲ್ಲಾ, ನೋಡೋದು ಇಲ್ಲಾ.. ಇದು ನನ್ನ ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಮೇಲಾಣೆ.. "

ರಂಜನಿ ಹಗುರಾದಳು.. ಆದರೂ ಸಂಜೀವನ ಮಾತುಗಳು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದವು.. "ನೋಡಿ ಶಿವ ಏನೂ ಹೇಳಬೇಕೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಸಂಜೀವನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಮೂವರು ಮಾತಾಡಿ ಬಗೆ ಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.. ಆಮೇಲೆ ನೋಡೋಣ.. " 

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ರಂಜಿನಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊಬೈಲ್ ಟಾರ್ಚ್ ಆನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ ಬಿಟ್ಟಳು.. 

ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಶಿವ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕತೊಡಗಿದ.. .. ಏನೋ  ಚುಚ್ಚಿದ ಹಾಗೆ ಅನಿಸಿತು.. ಚುರ್ ಅಂತು ಅಷ್ಟೇ.. ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಹಾಗೆ ಕುಸಿದ.. ಸುತ್ತಲೂ ಏನೂ ಕಾಣದಾಗಿತ್ತು.. ತನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ಯಾರೋ ತುಳಿದುಕೊಂಡು ಹೋದಂತೆ ಅನಿಸಿತು.. ಕೂಗಲು ಬಾಯಿ ತೆಗೆದ.. ಒಂದು ಕೈ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿತು.. ಕಾಲು ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದರೆ.. ಎರಡು ಕಾಲನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಜೊತೆ ಕೈಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು.. ಕೈಯನ್ನು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ಬೀಸತೊಡಗಿದ.. ಆದರೂ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು ಕಾಣದ ಕೈಗಳು.. 

ಚುಚ್ಚಿದ್ದ ಔಷಧಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡತೊಡಗಿತ್ತು.. ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಂಜಾಗತೊಡಗಿದವು.. ಕೈಕಾಲುಗಳು ಆಡಿಸಲು ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.. ಗಂಟಲಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಇಂಗತೊಡಗಿತ್ತು.. ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಮೆಲ್ಲನೆ ವೇಗ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತ್ತು.. ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಧ್ವನಿ.. ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.. ಗಂಡು ಧ್ವನಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಬೇಟೆಯನ್ನು ನಾ ಬೇರೆ ಶಿಕಾರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೀನಾ.. ನೋ ಚಾನ್ಸ್.. .. ಶಿವನ ದೇಹ ತಣ್ಣಗಾಗತೊಡಗಿತ್ತು.. 


ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು
ಬಿಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
ಕೈಯ ಕೊಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದನು"

ಶಿವ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು.. ಅಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅವನಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ.. ರಂಜಿನಿಯ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಶಿವ.. ಅವಳ ಸಂದೇಹ ಎಂಬ ಗಾಳಿಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ದೀಪವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗದೇ.. ಕೈ ಹಿಡಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೈಕೊಟ್ಟು ಬಾರದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪಯಣಿಸಿದ್ದನು.. 

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು..
ನಮ್ಮ ಶಿವ ಕೈಲಾಸ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟನು
ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿನ ಹಾಡಿನಂತೆ.. ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದ ಶಿವ ಕೈಲಾಸ ಸೇರಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.. 

ಆಶ್ ಟ್ರೇಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಸಿಗರೇಟುಗಳು..ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕಪ್ಪುಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.. ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಮುಗಿಯಿತು ಶಿವನ ತರಹ ಎಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ!

ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ ರಾಜೇಶ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಮೊರೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರ ಬೇಕಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕಂಡವು.. ರಂಗ.. ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿನ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದ.. ಗಣೇಶನ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ದಿಗ್ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಸಂತಸ.. 

"ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ.. ಪೂರ್ತಿ ಸೇರಿಸಿ.. ಆಮೇಲೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಪೂರ್ತಿ ಚಿತ್ರ ಸಿಗುತ್ತೆ.. "

"ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ನೀವೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ನಾ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಇದ್ದ ಅನುಮಾನವೂ ಬಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಕೇಸಿನ ಫೈಲಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಕೇಸನ್ನು ಬಗೆ ಹರಿಸಿದ ರೀತಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಥೆಯ ತರಹ ಸಿಗುತ್ತದೆ.. "

ಸೀನಪ್ಪ ಟೋಪಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆಗೆದು ತಲೆಯನ್ನು ಕೆರೆದುಕೊಂಡು 
೧) ಸೀನಪ್ಪ : ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಮೊದಲಿಗೆ ಶಿವನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಗದದಲ್ಲಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ನಾ ಓದಿದ್ದೆ.. ಆದರೆ ಅದು ಪೂರ್ತಿ ಅರ್ಥ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಅದರಲ್ಲಿದದ್ದು ಏನು?
ರಾಜೇಶ : ಸೀನಪ್ಪ.. ಶಿವನಿಗೆ ರಂಜಿನಿಯ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡು ಅವನು ಬರೆದಿದ್ದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆ ಅದು 
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿತ್ತ ಶಿವ. 
ಆ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟ ಶಿವ 
ಬಯಲಲ್ಲಿ ಸಿಗದ ನ್ಯಾಯ ಶಿವ 
ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದೇ ಶಿವ 
ರಂಜನೆಗೆಂದು ಪ್ರೀತಿಯೇ ಶಿವ 
ಪ್ರೀತಿಗೆಂದು ರಂಜನೆಯ ಶಿವ 
ಅವರಿಗದು ರಂಜನೆಯೇ ಆದರೂ ಶಿವ 
ರಂಜಿನಿ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಸಿಗದೇ ಹೋಯ್ತು ಶಿವ 
ಜೀವ ಉಳಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಸಂಜೀವಿ ಶಿವ 
ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವವನ್ನೇ ಹಿಸುಕಿಬಿಟ್ಟನಲ್ಲ ಶಿವ 
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿಟ್ಟ ಶಿವ 
ನನ್ನ  ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲನ್ನು ಕಟ್ಟಿದೆಯಲ್ಲ ಶಿವ 

ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಶಿವ!!!

ದಿಗ್ಗನೆ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದಂತೆ ಆಯಿತು ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ.. 

೨) ಸೀನಪ್ಪ : ಸರ್ ರಂಗನಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು ಹಾಡನ್ನು ಏತಕ್ಕೆ ಕೇಳಿದ್ದು?
     ರಾಜೇಶ : ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ.. ಸೋಫಾ ಮೇಲೆ ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಎದ್ದಾಗ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು ಚಿತ್ರ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ಈ ಹಾಡು ಬಂದಾಗ... ನನಗೆ ಹೊಳೆದದ್ದು ಶಿವ ಶಿವ ಎನ್ನುವ ಪದ.. ತಕ್ಷಣ ಶಿವನ ಜೇಬಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಪತ್ರ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಸಮೀಕರಿಸಿದೆ.. ಆಗ ಹೊಳೆಯಿತು.. ಈ ಕೇಸಿಗೆ ಒಂದು ಸುಳಿವು 

೩) ಸೀನಪ್ಪ : ಗಣೇಶನನ್ನು ಕರೆತರಲು ಹೇಳಿದ್ದು ಏಕೆ?
     ರಾಜೇಶ : ಸೀನಪ್ಪ.. ಆ ರಾತ್ರಿ.. ಶಿವ ರಂಜಿನಿಯ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ.. ಈ ನಮ್ಮ ಗಣೇಶ.. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಜೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕೂತಿದ್ದನಂತೆ.. ಕತ್ತಲಲ್ಲವೇ.. ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾಗಿ ಶಿವ ಮತ್ತು ರಂಜಿನಿ ಮಾತುಗಳು ಈತನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಾಲ್ಕು ಜನಕ್ಕೆ ಕೇಳುವಂತೆ ಬಯ್ದಿದ್ದ ರಂಜಿನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಕೋಪ ಇತ್ತು... ಸರಿ ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ನೆಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳೋಣ ಅನ್ನುವ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೂತಿದ್ದ.. ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ್ದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ.. ರಂಜಿನಿಯು ಹೋದ ಮೇಲೆ.. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಶಿವನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡೋಣ ಅಂತ ಶಿವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ.. ಆಗ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮುಗಿಬಿದ್ದರು.. ಪ್ರಾಣಭಯದಿಂದ.. ಗಣೇಶ ಶಿವನಿಗೆ ಏನೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಡೆದಿದ್ದ ಘಟನೆಗೆ ಗಣೇಶನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ.. ಆ ಘಟನೆ ನೆಡೆದ ಮಾರನೇ ದಿನ ಗಣೇಶ ಹೇಳಿದ.. ಆದರೆ ಮೊದಲೇ ಸಿನಿಮಾ ಹುಚ್ಚು ಅವನಿಗೆ.. ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತೇ ಹೊರತು .. ಈ ಕೇಸಿಗೆ ಕೊಂಡಿಯಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಯಾರು ಎಂದು ಇವನಿಗೆ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ... ಮತ್ತೆ ಶಿವನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಗುರುತುಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಹೃದಯಘಾತವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದೇ.. ಮೊದಲು ಊಹಿಸಿದ್ದೆ.. ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾರ್ಟಮ್ ಮಾಡಿದ ವೈದ್ಯರೂ ಕೂಡ ನಿಖರವಾಗಿ ಏನೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.. ಈ ಹಾಡು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೇಲೆ.. ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಾಳೆ ಹಾಕಿದೆ.. ಹಾಗಾಗಿ ಗಣೇಶ ಈ ಕೇಸಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ 

೪) ಸೀನಪ್ಪ : ನೀವು ಯಜಮಾನರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾಕೆ.. ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಆ ಹಾಡನ್ನು ಬರೆದದ್ದು ಯಾಕೆ.. ಅವರ ಮಗಳು ನಿರ್ಮಲ ಕಾಗದ ನೋಡಿ ಮೂರ್ಛೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಯಾಕೆ.. ಮತ್ತೆ ನೀವು ಅವರ ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದ್ದು ಯಾಕೆ?
   ರಾಜೇಶ : ಶಿವ ರಂಜಿನಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯ... ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಗಣೇಶನನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದಳು ನಿರ್ಮಲ.. ಒಂದು ಬಾರಿ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಕೂಗಾಡಿದ್ದಾಗ ಗಣೇಶ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದದ್ದು.. ಅವಳಿಗೆ ಗಾಬರಿಗೊಳಿಸಿತ್ತು.. ಗಣೇಶ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಿರಬೇಕು ಅದಕ್ಕೆ ಪೊಲೀಸಿನವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.. ಎಂಬ ಆತಂಕ.. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು ಹಾಡು ಬೋರ್ಡ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು.. ಶಿವ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರೇ ಅವಳಿಗೆ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಪತ್ರ.. ಈ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಅವನೆಷ್ಟು ನೊಂದಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಬೇಸರ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಅನುಮಾನಿಸಿ ನಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ ಎನ್ನುವ ಅಳುಕು ಮತ್ತು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಏನು ಎನ್ನುವ ಭಯ ಆಕೆಯನ್ನು ಮೂರ್ಛೆಗೊಳಿಸಿತು.. ದೊಡ್ಡ ಮನೆ.. ಆ ಮನೆಮಗಳನ್ನು ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಕರೆತರುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ .. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಜೀವ ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯ.. ಶಿವನ ಆ ಕವಿತೆಯಿಂದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ .. ಹಾಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಲಳನ್ನು ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಬರೋಕೆ ಹೇಳಿದರೆ.. ಖಂಡಿತ ಸಂಜೀವ ಮತ್ತು ಆತನ ಸಂಗಡಿಗರು ಬಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರದ ದರ್ಪವನ್ನು ತೋರಿಸಲು.. ಎಂದು ನಾ ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದೆ

೫) ಸೀನಪ್ಪ : ಇದೆಲ್ಲ ಕಥೆ ಆ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
      ರಾಜೇಶ : ಮಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ.. ಅಕ್ಕನ ಮಗನ ಅಧಿಕಾರ ದರ್ಪಕ್ಕೆ ಹೆದರುವ ಮನ.. ಮತ್ತೆ ಯಜಮಾನರ ನಂಬಿಕಸ್ತರು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿಗಳು.. ಶಿವ ರಂಜಿನಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿತ್ತು.. ಏನು ಮಾಡಲಾಗದೆ.. ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಗೊತ್ತಿಲದಷ್ಟೇ ಅಮಾಯಕರ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಶಿವನ ಸಾವಿನ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಅಕ್ಕ ಮತ್ತು ಸಂಜೀವನ ಕೈವಾಡ ಇದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.. ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಅಂತಿಮ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣು ದನಿ ಸಂಜೀವನ ಅಮ್ಮ ಅರ್ಥಾತ್ ಯಜಮಾನರ ಅಕ್ಕನದು. 

೬) ಸೀನಪ್ಪ : ಸಂಜೀವ ಸಿಗುತ್ತಾನಾ .. ಸಂಜೀವನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗುತ್ತಾ... ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ವೈದ್ಯರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗುತ್ತಾ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲಾಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗುತ್ತಾ.. ಆಕೆಯದು ಏನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ.. ?
  ರಾಜೇಶ : ಸಂಜೀವ ಆಗಲೇ ನಮ್ಮ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.. ಊಟಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅಂದಿದ್ದೆ ಆಲ್ವಾ.. ಅವನೇ.. ಅವನ ಊಟದಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾತ್ರೆ ಹಾಕಿಸಿದ್ದೇ.. ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಸ್ಟೇಷನಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.. ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ         ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಅಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ತೀರ್ಮಾನ... !!

ಟೋಪಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಧಪ್ ಅಂತ ಸಲ್ಯೂಟ್ ಹೊಡೆದು.. "ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ನಿಮ್ಮ ಪತ್ತೇದಾರಿ ಮೆದುಳಿಗೆ ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.. !!!"

ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ನೀವು, ರಂಗ, ಗಣೇಶ.. ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ ಈ ಕೇಸನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿದೆ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ರತ್ನ ಚಿ ಉದಯಶಂಕರ್ ಮತ್ತು ಅಣ್ಣಾವ್ರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಒಂದು ಜೈಕಾರ.. !!!

Monday, March 27, 2017

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ .... ಭಾಗ - ೨

ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು - ಭಾಗ ೧

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದ ಅನುಭವ.. ತಕ್ಷಣ ಇನ್ನೊಂದು  ಫೋನ್ ರಂಗನಿಗೆ "ರೀ ರಂಗ.. ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ನನಗೆ ಬೇಕು.. ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹಾಡಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ.. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಇಡೀ ಹಾಡನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ.. "

ರಂಗ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಜೀಪು ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಿರ್ರ್ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿ ನಿಂತಿತು.. !!!

"ಏನೋ ಸೀನಪ್ಪ.. ಸಾಹೇಬ್ರಿಗೆ ಏನಾಗಿದೆ.. ? ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿಲ್ಲ ತಾನೇ.. ? ನಾವು ಕೇಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಆಂದರೆ, ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಹಾಡನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ..ಏನೂ ಮಾಯವೋ.. ಏನು ಮರ್ಮವೋ"

"ಹೌದೇನೋ..ರಂಗ.. ಸಾಹೇಬ್ರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಅಂದರೆ ಏನೋ ಇರುತ್ತೆ.. ಸುಮ್ಮ ಸುಮ್ಮನೆ ಏನೋ ಹೇಳೊಲ್ಲ.. ನನಗೆ ಗಣೇಶನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂದ್ರು.. ಸರಿ ಹಾಡು ಬರೆದಾಯ್ತಾ.. ಕೊಡತ್ಲಾಗೆ.. ಗಣೇಶನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹಂಗೆ ಸಾಹೇಬ್ರ ಮನೆ ಹತ್ರ ಹೋಗ್ತೀನಿ"

"ಇರು ಸೀನಪ್ಪ.. ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಸಾಲುಗಳಿವೆ.. ಈ ಹಾಳಾದ್ದು ಮೊಬೈಲ್ .. ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸೋಲ್ಲ.. ಇಲ್ಲೋ ಒಂದು ಸಂತೆ.. ಗಿಜಿ ಗಿಜಿ ಅಂತಾನೆ ಇರ್ತಾವೆ.. ಥತ್ ತೇರೀಕಿ.. !"

"ಸರಿ ಒಂದು ದಮ್ ಹೊಡೆದು ಬರ್ತೀನಿ.. ಟೀ ಗೀ ಏನಾದರೂ ಬೇಕಾ.. ಗಣೇಶನಿಗೆ ಹೇಳ್ಳಾ.. "

"ಸರಿ ಒಂದು ಕಿಂಗು.. ಒಂದು ಹಾಪ್ ಟೀ ಹೇಳು..  ಐದು ನಿಮಿಷ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡ್ತೀನಿ.. "

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾಲು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಸೀನಪ್ಪ ಗಣೇಶನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬಂದ..

"ಗಣೇಶ.. ಒಂದು ಕಾಫಿ ಒಂದು ಕಿಂಗು.. ಸ್ಟೇಷನಿನಲ್ಲಿ ರಂಗನಿಗೆ ಒಂದು ಕಿಂಗು ಮತ್ತೆ ಮಸಾಲೆ ಟೀ ಕಳಿಸು"

"ಆಯಿತು ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. " ಗಣೇಶ ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ ಕಾಫಿ ಮತ್ತು ಕಿಂಗು ಕೊಟ್ಟು.. ಲೇ ಬಸ್ಯಾ ಹೋಗಿ ರಂಗಣ್ಣನಿಗೆ ಒಂದು ಟೀ ಮತ್ತೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊಟ್ಟು ಬಾರೋ"

"ಗಣೇಶಾ ಮತ್ತೆ .. ಸಾಹೇಬ್ರು ನಿನ್ನ ನೋಡ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೂ ಕಣೋ.. ಬಾ.. ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಗ್ತಾರಂತೆ.. ಹೋಗೋಣ.. ಸಾಹೇಬ್ರ ಜೀಪು ಇಲ್ಲೇ ಇದೆ  .. ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂದ್ರು.. "

ರಾಜೇಶ್ ಸಾಹೇಬ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಗಣೇಶ.. "ಯಾಕೆ ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ನನ್ನ ಕರೀತಾವ್ರೆ.. ಸರಿ ನೀವು ಕಾಫಿ ಮುಗಿಸಿ.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಬರ್ತಾನೆ.. ಅವನಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ ಬಿಟ್ಟು.. ನಾ ಬರ್ತೀನಿ.. "

ಗಣೇಶ ಸಲೀಸಾಗಿ ಒಪ್ಪಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಭಯವಿಲ್ಲದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ವಾಯಿತು .. ರಾಜೇಶ್ ಸಾಹೇಬ್ರು ಮಾತಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನಯವೋ.. ಕೇಸನ್ನು ಬಿಡಿಸುವಾಗ ಅಷ್ಟೇ ರಾಕ್ಷಸರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯ ಪರಿವೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಹೇಬ್ರ ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಕೇಸು ಬಂದಿದೆ ಎಂದರೆ.. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕೇಸೇ ಬೆವರುತ್ತಿತ್ತು..

ಸೀನಪ್ಪ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ.. "ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಏನು ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆಯೇ. .ಏಳಿ ಹೋಗೋಣಾ.. "

ಸೀನಪ್ಪ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬಾಗಿಲಿಂದಲೇ .. ಕೂಗುತ್ತಾ..' ರಂಗಣ್ಣ.. ರಂಗ.. ಎಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದೆ.. ಕೊಡಪ್ಪಾ.. "

ರಂಗ ಓಡುತ್ತಾ ಬಂದು.. ಒಂದು ಚೀಟಿ ಕೊಟ್ಟಾ.. ಅದನ್ನ ಜೇಬಿಗಿಳಿಸಿ...  ಜೀಪನ್ನು ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸೀನಪ್ಪ ಮತ್ತು  ಗಣೇಶ .. ಸಾಹೇಬ್ರ ಮನೆಕಡೆ ಹೊರಟರು..

ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ಹಾದಿ.. ಮತ್ತೆ ಕಿರ್ ಕಿರ್ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಜೀಪು ನಿಂತಿತು..

ಹೊರಗಡೆ.. ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದ ರಾಜೇಶ್.. ಸೀನಪ್ಪನನ್ನು ನೋಡಿ.. "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀನಿ ಬನ್ನಿ.. ಗಣೇಶ.. ಇಲ್ಲಿ ಬಾಪ್ಪಾ.. " ಆ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.. ಸಾಹೇಬ್ರು ಕೇಸನ್ನು ಬೇಗನೆ ಬಗೆಹರಿಸಬಹುದು ಎಂದು!

ಪ್ಲಾಸ್ಕ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಫಿಯನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತಾ.. "ಗಣೇಶ.. ಇಲ್ಲಿ ಬಾರೋ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ.. ಸೀನಪ್ಪ ರಂಗ ಕೊಟ್ಟ ತಾನೇ.. "

ಗಣೇಶನಿಗೆ ಏನು ನೆಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಸುಮ್ಮನೆ ಮಿಕ ಮಿಕ ನೋಡುತ್ತಾ ಸಾಹೇಬರ ಪಕ್ಕ ಕೂತುಕೊಂಡ..
ಸೀನಪ್ಪ ಕೊಟ್ಟ ಚೀಟಿಯನ್ನು ಹರಡಿ.. ಮೆಲ್ಲಗೆ "ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು" ಹಾಡನ್ನು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. ಸೀನಪ್ಪ ನೀವು ಹೊರಡಿ.. ನಾನು ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಗಣೇಶನ ಜೊತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತೀನಿ.. ಊಟಕ್ಕೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ.. ನಾನು ನೀವು ರಂಗ, ಗಣೇಶ ಮತ್ತೆ.. ........  ಹಾ ಸರಿ.......  ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ.. ಏನಪ್ಪಾ ಗಣೇಶ ನಿನ್ನ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಆಗಬಹುದೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಊಟಕ್ಕೆ ಏರ್ಪಾಡು.. "

ಗಣೇಶ ಸುಮ್ಮನೆ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದ.... ಹೋಟೆಲಿನವ ಬಸ್ಯಾ ಅಡಿಗೆ ಸಿದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.. ಹಾಗಾಗಿ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಚಿಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ..ಆದರೆ ಸಾಹೇಬ್ರ ವರ್ತನೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮುಂದೇನೋ ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತಲೇ.. ಸೀನಪ್ಪ ಹೋದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತ..

ಧಪ್ ಒಂದು ಕೈ ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಬೆಚ್ಚಿದ ಗಣೇಶ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ..

"ಏನೋ ಗಣೇಶ.. ಏನೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ.. ಈ ಹಾಡನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದು.. " ಮಡಚಿದ್ದ ಕಾಗದವನ್ನು ಗಣೇಶನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ರಾಜೇಶ್ ಹೇಳಿದ..

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ಚೀಟಿಯನ್ನು ತೆರೆದ ಗಣೇಶನ ಕೈ ನಡುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.... ಹಾಡನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಓದಿದ ಮೇಲೆ .. ಗಣೇಶ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸಾಹೇಬರ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದ... ಆಗ ರಾಜೇಶ "ಗಣೇಶ...  ಕೊಡು ಆ ಚೀಟಿಯನ್ನಾ.. ತಗೋ ಇದನ್ನ.. " ಸತ್ತ ಶಿವನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಗದವನ್ನು ತೆಗೆದು ಅದನ್ನು ಗಣೇಶನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ...

"ಈಗ ಇದನ್ನು ಓದು.. ಆಮೇಲೆ ಮಾತಾಡೋಣ.. ಏನಪ್ಪಾ  ಎರಡು ಕಾಫಿ ಮತ್ತೆ ಸಿಗರೇಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ" ತನ್ನ ಅಡಿಗೆಯವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ .....  ಸಾಹೇಬ್ರು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದ.

ಕಾಫಿ ಸಿಗರೇಟ್ ಬಂತು.. ಕಾಫಿಯನ್ನು ಗಣೇಶನಿಗೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಕೊಟ್ಟು.. ತಾನು ಸಿಗರೇಟ್ ಹಚ್ಚಿದ.. ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೆಮ್ಮದಿ ಇತ್ತು.. ಕೇಸನ್ನು ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಸಬಹುದು ಎನ್ನಿಸುವ ಒಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಕಳೆ.. !

ಗಣೇಶ.. ಮೊದಲ ಕಾಗದ ಓದಿದಾಗ ಕೈ ನಡುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಎರಡನೇ ಕಾಗದ ಓದುವಾಗ  ಕೊಂಚ ಧೈರ್ಯ ಬಂದಿತ್ತು..

ಕಾಫಿಯ ಒಂದು ಗುಟುಕನ್ನು ಕುಡಿದು.. "ಸಾಹೇಬ್ರೆ .. ನೆಡೆಯಿರಿ ಹೋಗೋಣ.. ಇವತ್ತು ಒಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿಯೇ ಬಿಡಲಿ"

"ಹಾಗೆ ಅವಸರ ಮಾಡಬೇಡ ಗಣೇಶ .. ಕಾಫಿ ಕುಡಿ.. ನಾ ಸಿಗರೇಟ್ ಮುಗಿಸುವ ತನಕ.. ಆಮೇಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ಹೋಗೋಣ.. ಸ್ಟೇಷನ್ ಹತ್ತಿರ ಸೀನಪ್ಪ ರಂಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರಾಯಿತು.. " ಉಫ್ ಎಂದು ಸಿಗರೇಟಿನ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟ..

ಜೀಪು ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಆಯಿತು.. ರಾಜೇಶ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ ನೀವು ಮತ್ತೆ ರಂಗ ಸ್ಟೇಷನ್ ಹೊರಗೆ ಇರಿ.. ನಾನು ಗಣೇಶ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗೋಣ"

ಇತ್ತಾ.. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಸೀನಪ್ಪ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಟೋಪಿ..  ಮಳೆಯಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು.. ಆದರೂ ಕರ್ತವ್ಯದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಾಗ ಧರಿಸಲೇ ಬೇಕು ಎಂಬ ಸಾಹೇಬರ ನಿರ್ದೇಶನ ಅಥವಾ ಆದೇಶ ಇದ್ದರಿಂದ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ ಇದ್ದ.. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ತಲೆಯನ್ನು ಪರ ಪರ ಕೆರೆದುಕೊಂಡು.. "ಈ ಸಾಹೇಬ್ರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿದೆ.. ಈ ಬಾರಿ ಮೇಡಂ ಬಂದಾಗ ಹೇಳಬೇಕು.. ಕೊಳ್ಳೇಗಾಲಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮಂತ್ರ ಹಾಕಿಸಿ.... ಹಾಡು ಕೇಳ್ತಾರೆ.. ಗಣೇಶನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂತಾರೆ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗೋಣ ಅಂತಾರೆ.. ಏನಪ್ಪಾ.. ನೆಡಿಯೋ ರಂಗ.. ಹೋಗೋಣ"

ಜೀಪು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಟೋಪಿ ಧರಿಸಿ ಗೇಟಿನ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿದ್ದರು.. ಹೊರಗೆ ಜನ ಜಂಗುಲಿ.. ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಗಣೇಶ ಇದ್ದದ್ದು ನೋಡಿ.. ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಂದಿ ಸೇರಿದ್ದರು.. ಚಿಕ್ಕ ಗ್ರಾಮ.. ಏನೇ ಆದರೂ ಕಿವಿಯಿಂದ ಕಿವಿಗೆ ಹರಡಿ.. ದೊಡ್ಡ ಜನ ಸಾಗರವೇ ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು...

ರಾಜೇಶನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಡ ಕಾರುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಗರೇಟ್.. ಅದರಿಂದ ಹೊಗೆ.. ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಾಡು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಗೈ ರೇಖೆಯಷ್ಟು ಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಜೀಪನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ.. ಆ ಊರಿಗೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಬಂಗಲೆಯ ಮುಂದೆ ಜೀಪು ನಿಂತಿತು.. ಬಾರಿ ಕುಳ ಆ ಮನೆಯ ಜಾಯಮಾನ.. ಪೊಲೀಸರಿರಲಿ... ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಾಯಕರೇ, ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.. ಆ ಪಾಟಿ ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆ ಬಂಗಲೆಯ ಯಜಮಾನ..
ಗೂಗಲೇಶ್ವರ.. !
ಜೀಪು ಆ ಬಂಗಲೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತದ್ದು ನೋಡಿ.. ಸೀನಪ್ಪ.. "ರಂಗ ಮುಗೀತು.. ನಮ್ಮ ಸಾಹೇಬರಿಗೆ ಪೂರ್ತ ತಲೆಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿದೆ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಅಪರಾಧ.. ಅಂತಹದರಲ್ಲಿ ಜೀಪಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗೋದು.. ದೇವರೇ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀನೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.. " ಮೆಲ್ಲಗೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ ರಂಗನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ.. !

ರಂಗ ಉಶ್ ಎಂದು ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಹೇಳಿದನು.. !

ಗೇಟಿನ ಒಳಗೆ ಜೀಪು ನುಗ್ಗಿತು..   ಬೃಹತ್ ಬಂಗಲೆ.. ಅದರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಉದ್ಯಾನವನ.. ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಹಸಿರು ನಲಿಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸುಂದರವಾದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಸಾಲು.. ಮನೆಯ ಹಿಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಕಣಿವೆ.. ಸೂರ್ಯೋದಯ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಸೊಗಸಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು ಈ ಬಂಗಲೆಯ ನಡುವಿನಿಂದ.. ..

"ಓ ರಾಜೇಶಪ್ಪ ಇಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ.. ಇಲ್ಲೇ ಬನ್ನಿ"

ಕೂಗಿದ ದನಿಗೆ ತಿರುಗಿದ ರಾಜೇಶ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ.. ಗಣೇಶ, ರಂಗ, ಸೀನಪ್ಪನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಕೂಗಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ನೆಡೆದ..

ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿ.. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹುಲ್ಲು ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ.. "ನೋಡಿ.. ಇಲ್ಲಿ ನಾ ರಾಜೇಶನಾಗಿ ಅಲ್ಲಾ..  ಒಂದು ಕೇಸಿನ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.. ದಯಮಾಡಿ ಸಹಕರಿಸಬೇಕು.. ಇದು ನನ್ನ ಮನವಿ.. "

"ಆಯಿತು ರಾಜೇಶಪ್ಪ.. ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಆಗಬೇಕು ಹೇಳಿ"

"ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ ಬೇಕು.. ಮತ್ತೆ ಪೆನ್ನು ಪೇಪರ್ ಬೇಕು.. ಬೋರ್ಡ್ ಮಾರ್ಕರ್ ಇದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಅನುಕೂಲ.. "

ಸೀನಪ್ಪ.. ಟೋಪಿಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಒದರುತ್ತಾ ಹಾಳಾದ್ದು ಧೂಳು.. ನಿನ್ನೆ ಒದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು.. ಅದಕ್ಕೆ ಧೂಳು ಹೆಚ್ಚು ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಅವನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ. ರಂಗನಿಗೆ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರೆ.. ರಾಜೇಶ ಒಳಗೊಳಗೇ ನಗುತ್ತಿದ್ದ.. ಆ ಬಂಗಲೆಯ  ಮಾಲೀಕ.. ಯಥಾವತ್ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ.. ಗಣೇಶ ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮೂಕ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ... !

ಬೋರ್ಡ್ ಬಂತು...ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ..
"ರಂಗ.. ಆ ಹಾಡನ್ನು  ಹಾಗೆ ಬರೆಯಿರಿ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ.. "

ರಂಗ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸೀನಪ್ಪನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ.. ಫಳ್ ಅಂತ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ನಕ್ಕ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಧೂಳು ತುಂಬಿದ ತಲೆಗೂದಲು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬೆರಳುಗಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಿತು.. !!!

"ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು.." ರಂಗ ಬರೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ..

"ರಂಗ.. ತಗೊಳ್ಳಿ ಈ ಕಾಗದ.. ನೀವೇ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು.. ಆದರೆ ಈ ಹಾಡನ್ನು ನಾ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಬರೆಯಿರಿ.. "

ಹೆಣ್ಣಿಗೆಂದು ಅಂದ ಕೊಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಗಂಡಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಇಟ್ಟನು

ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಮರದಲಿಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಕುಂಬಳಕಾಯಿ ಬಳ್ಳಿಲಿಟ್ಟನು

ಆಕಾಶ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಪಾತಾಳಾ ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟನು

ಹೂವು ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು
ಜಗಳವಾಡೋ ಬುದ್ದಿ ಕೊಟ್ಟು

ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಸೇರಿಕೊಂಡು
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ 

ನಡುವೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು 
ದೋಣಿ ಅಂತೇ ತೇಲಿ ಬಿಟ್ಟು

ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಾಗಿ ತಲೆಯ
ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿರೆಂದು ಹೇಳಿ

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟನು 

ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು
ಬಿಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
ಕೈಯ ಕೊಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದನು"

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು..
ನಮ್ಮ ಶಿವ ಕೈಲಾಸ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟನು

"ಹಾ ಸರ್ ಬರೆದಾಯಿತು.". ರಂಗ ಕೂಗಿದ...  ಮರದ ಹಿಂದೆ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ ರಾಜೇಶ.. ಅರ್ಧ ಸೇದಿದ ಸಿಗರೇಟನ್ನು ಬಿಸಾಕಿ.. ಮತ್ತೆ ಯಜಮಾನರು ಕೂತಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಬಂದ.. !

ಆ ಬಂಗಲೆಯ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಪೋಲೀಸು.. ಏನು ಮಾಡೋದು.. ಏರಿದ್ದ ಹುಬ್ಬನ್ನು ರಾಜೇಶನಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು.. ಏನು ಎನ್ನುವಂತೆ ನೋಡಿದ..

"ಯಜಮಾನರೇ.. ನಿಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ ಒಮ್ಮೆ.. .. "

ಯಜಮಾನರ ಗಂಟಲು ಒಣಗಿತು.. "ಯಾಕೆ ರಾಜೇಶಪ್ಪ.. ನನ್ನ ಮಗಳು.. ಯಾಕೆ.. ಏನಾಯಿತು.. ಯಾವಾಗ.. ಯಾಕಪ್ಪ.. ಛೆ.. " ಅರ್ಧ ಪೂರ್ತಿಯಾಗದ ತೊದಲು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ.. ಗಣೇಶನ ಮೊಗ ಊರಗಲವಾಯಿತು.. !

ಸೀನಪ್ಪನ ತುಟಿ ತುಸು ವಕ್ರವಾಗಿ ನಗೆಯ ಹಾಯಿ ದೋಣಿಯ ಒಂದು ಝಲಕ್ ಕಾಣಿಸಿತು.. !

ಹಾಡನ್ನು ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದ ರಂಗ.. ಒಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸಹಾಯ ಒದಗಿದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ನಗು ಕಂಡಿತು.. !

ರಾಜೇಶ.. ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು.. "ಯಜಮಾನರೇ.. ನೀವೇ ಕರೆಯುತ್ತೀರೋ ಅಥವಾ ರಂಗನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲೋ.. "

"ಮಗಳೇ.. ನಿರ್ಮಲ ಬಾರಮ್ಮ ಇಲ್ಲಿ.. ಲೋ ಕರಿಯ.. ಅಮ್ಮಾವರನ್ನು ಕರೆದು ತಾರೋ.. "

ಅಳುಕುತಾ.. ಮೆಲ್ಲಗೆ.. ನಿರ್ಮಲ ನೆಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಳು.. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಅದುರುತ್ತಿತ್ತು.. ಕಣ್ಣಿನ ಹುಬ್ಬಿನ ಮೇಲೆ ಮೇರುಗಿರಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಮೋಡಗಳ ಹಾಗೆ.. ದಟ್ಟ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳು ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು..

"ಅಪ್ಪಾ.. ಏನಪ್ಪಾ.. ?" ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪೋಲೀಸಿನವರನ್ನು ನೋಡಿ ಇನ್ನಷ್ಟು  ಗಾಬರಿಯಾಗಿತ್ತು ಅವಳಿಗೆ.. ಆದರೂ ಪ್ರಭಾವಿ ಅಪ್ಪ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದದ್ದು ನೋಡಿ.. ಒಂದು ತುಸು ಧೈರ್ಯ ಬಂದಿತು.. ಆದರೂ..

ರಾಜೇಶ.. ತನ್ನ ತಲೆಗೂದಲ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ..

ನೋಡಮ್ಮ.. ಈ ಚೀಟಿಯನ್ನು ನೋಡು.. ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು ಚಿತ್ರದ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು ಹಾಡಿದೆ.. ಈ ಚೀಟಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪತ್ರವಿದೆ.. ಆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿ ಬರಿಯಿರಿ.. ಅದು ಅಷ್ಟೇ.. ಸಾಕು ನಾವು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ..

ಆದರೆ ಅದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸುಲಭ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಇನ್ನೊಂದು ಪತ್ರವನ್ನು ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ.. ದೊಪ್ ಎಂದು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಳು ನಿರ್ಮಲ.. ..

ರಾಜೇಶ ನಗುತ್ತಾ.. ಯಜಮಾನರೇ.. ನೋಟೀಸ್ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಉತ್ತರಿಸಿ.. ಹಾಗೆ ಮಗಳು ಎದ್ದ ಮೇಲೆ.. ನೀವೇ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಮಾತಾಡೋದಿದೆ..

ದಿಕ್ಕು ಕಾಣದ ಕುರಿಯ ತರಹ.. ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು...

ರಂಗ.. ಜೀಪು ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದ.. ಗಣೇಶನ ಖುಷಿಯಿಂದ ಶಿಳ್ಳೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ.. ಸೀನಪ್ಪನ ತಲೆ ಕೆರೆತ ಇನ್ನೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ...

ರಾಜೇಶ ಸೀನಪ್ಪನ ಅವಸ್ಥೆ ಕಂಡು.. "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊಡಲೇನು"

ಸಾಹೇಬರ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ.. ಹಾ ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಏನೂ ಮಾತಾಡ್ತ  ಇದ್ದೀರಿ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಬೇಡ.. ಈ ಶಿವನ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಹೇಳಿಬಿಡಿ..  ಸಾಕು.. "

ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ.. ರಂಗ.. ಸೀದಾ ಜೀಪನ್ನು ಗಣೇಶನ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ..

ಜೀಪು ಸರ್ರ್ ಅಂತ ರಾಜೇಶನ ಮನೆಯ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು.. !

(ಅಂತಿಮ ಭಾಗ ಸಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ!!!)

Tuesday, February 28, 2017

ಹಳ್ಳಿಯಾತನ ಅಮರವಾಣಿ...

ಬದುಕು ತೋರುವ  ಮಾರ್ಗ...  ಅಚಾನಕ್ ಕೊಡುವ ತಿರುವುಗಳು .. ಮನುಜನನ್ನು ಅಂತರ್ಮುಖಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು ಸಹಜ.

ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೇಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು, ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸುವುದು....  ಒಂದು ಚಿದಂಬರ ರಹಸ್ಯವಾಗೇ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ..

ಸುಮಾರು ಮೂರುವರೆ ಘಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು..ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ..

ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ.. ಯಾರೋ ಕರೆದ ಹಾಗೆ..

ದ ರಾ ಬೇಂದ್ರೆಯವರ ಯುಗ ಯುಗಾದಿ ಕಳೆದರೂ.. ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬರುವಂತೆ.. "ನಿದ್ದೆಗೊಮ್ಮೆ ನಿತ್ಯ ಮರಣ ಎದ್ದ ಸಲ ನವೀನ ಜನನ" ತರಹ ಗಾಢವಾದ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಆಸಾಮಿ ನಾ.. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಂತೆ ಮೈಮೇಲೆ ಆನೆ ಹೋದರೂ ಎಚ್ಚರವಾಗದಂತಹ ವರವನ್ನು ಆ ಭಗವಂತ ನೀಡಿದ್ದಾನೆ..

ನಾ ಪೂರ್ತಿ ಗಾಢವಾದ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದೆ.. ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕರೆದ ಹಾಗೆ.. ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟೆ ಗವ್ ಗತ್ತಲೆ.. ಏನೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ..

"ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ.. "
ಐದಾರು ಬಾರಿ ಮೈಯನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿದಾಗ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು ಮತ್ತೆ  ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ನನ್ನ ಮಡದಿ..

"ಏನಪ್ಪಾ"

"ಶ್ರೀ ... ಅಪ್ಪ ಕನಸಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ರು.. ನೋಡು ಸವಿ ನಿನ್ನ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಬಂದದ್ದು ಫೆಬ್ರುವರಿ ೨೪ .. ನಾ ಇವಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಜುಲೈ ೨೪.. ನನ್ನ ಬಾಳಸಂಗಾತಿ ನನ್ನ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟಿದ್ದು ಫೆಬ್ರುವರಿ ೨೪..
ಈ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ದಿನಾಂಕ ನಮ್ಮ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿದೆ.. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು ಶ್ರೀ.. "

ನಾ ನನ್ನ ಮಡದಿಯ ತಲೆ ಸವರಿ "ನೋಡು ಟಿ.. ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಆಗುವುದು ಸಹಜ.. ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನೋವಿನ ಅರಿವು ನನಗಿದೆ.. ನಾವು ಸುಖವಾಗಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಇದ್ದದರಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿ ಪಡುತ್ತಾ ನಲಿವಿನಿಂದ ಬಾಳ್ವೆ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ನಾವು ಅಗಲಿದ ಜೀವಕ್ಕೆ ತೋರುವ ಗೌರವ.. "

ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರಿತ್ತು.. "ಹೌದು ಶ್ರೀ.. ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಸರಿ" ಎಂದಳು..

ಇವಳು ಭಾವುಕಳಾಗುವುದು ತುಂಬಾ ವಿರಳ.. ನಾ ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಈ ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ... ಇವಳ ಈ ಮಾತು ಮತ್ತು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಮಾತುಕತೆ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂದಿನ ದಿನಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದಿತು.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನನ್ನ ನಿತ್ಯ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟಾಗ ಸುಮಾರು ಏಳು ಘಂಟೆ.. ಅಂದು ಜಗತ್ತೇ ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಭಕ್ತರ ಭಕ್ತ ಪರಶಿವನ ದಿನ ಅಂದರೆ ಮಹಾಶಿವರಾತ್ರಿ... ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಸಂಭ್ರಮ. ಫೇಸ್ಬುಕ್ ವಾಟ್ಸಾಪ್              ಇ -ಮೇಲ್ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆಯೂ ಶಿವಮಯ...  ಸರ್ವಂ ಶಿವಮಯಂ.. !

ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಕರೆಬಂತು.. "ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಬೇಗ ಬನ್ನಿ .. ಅಮ್ಮನನ್ನು (ನನ್ನ ಅತ್ತೆಯನ್ನು) ತುರ್ತು ನಿಗಾ ಘಟಕಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.. ರಕ್ತದ ಒತ್ತಡ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ, ಹೀಮೋಗ್ಲೋಬಿನ್ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ.. ವೈದ್ಯರು ಉಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.. " ಮಡದಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹ ಉಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು.. ಹಾಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ.. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂತೆವು..

ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಬರುವತನಕ ಇವಳಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಲ್ಲ... ದಡ ದಡನೆ ಮೂರನೇ ಮಹಡಿಗೆ ಬಂದೆವು.. ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಡದಿಯ ಅಣ್ಣ.. ಅಮ್ಮ ಉಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಬಿಕ್ಕಳಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದರು.. ಇವಳು ಹೃದಯ ಒಡೆಯುವಂತೆ ಅಳಲು ಶುರುಮಾಡಿದಳು.. ಇಬ್ಬರನ್ನು ಸಮಾಧಾನ ಪಡಿಸಿ.. ನಾ ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ವಿಷಯ ಮುಟ್ಟಿಸಲು ಕೆಳಗೆ ಬಂದೆ.. ಅನಂತರ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದಿತ್ತು..

ನಂತರದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಬಗ್ಗೆ ರೂಪುರೇಷೆಗಳು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು..

ಹಿರಿಯ ಸಂಬಂಧಿಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ.. ಅರಸೀಕೆರೆಯ ಬಳಿಯ ಕಲ್ಯಾಡಿ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು.. ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಆರಂಭವಾದವು..

ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಂಜಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ ನೀರವತೆಯ ಪ್ರವಾಹದ ಆಣೆಕಟ್ಟು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಒಡೆದು ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.. ತದೇಕ ಚಿತ್ತದಿಂದ ಆ ಅಂತಿಮ ನಮನದ  ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದೆ.

ಕೆಲವು ಘಂಟೆಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಿದ್ದ ಜೀವ.. ಇಂದು ನಾ ಮಾತಾಡಲಾರೆ ಎಂದು ಬಾಯಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಬಿಗಿದುಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದರು.. ಕಣ್ಣುಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.. ಜೀವದ ವಾಯು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಉಸಿರಾಡುವ ಶ್ವಾಸಕೋಶ ಬರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಅಂಗಡಿಯಂತೆ ಇತ್ತು.. ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ಮಾತ್ರೆಗಳು ಟಾನಿಕ್, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಿಂದ ಬಳಲಿ ಕೃಷವಾಗಿದ್ದ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸತ್ವದ ಅಂಶವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆರೋಗ್ಯ ಭಾಗ್ಯ.. ಅದಿಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ ಏನೇ ಇದ್ದರೂ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ ಅನ್ನಿಸುವ ಉದಾಹರಣೆ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿತ್ತು..

ನನ್ನ ಗಮನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಮಾತುಗಳು, ಅದರ ಹಿಂದಿನ ತಕರಾರುಗಳು, ಬೇಕಾಗಿದ್ದ, ಬೇಡವಾಗಿದ್ದ ಯಾವ ಮಾತುಗಳ ಕಡೆಯೂ ಲಕ್ಷ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ..ಒಂದು ರೀತಿಯ ವೇದಾಂತ ಜೀವಿಯ ಉತ್ತುಂಗದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಅನುಭವ.. ಮನುಜನ ಜನ್ಮ ಇಷ್ಟೆಯೇ.. ಹುಟ್ಟುವುದು ಒಂದು ಕಡೆ.. ಬೆಳೆಯುವುದು ಒಂದು ಕಡೆ.. "ಕಡೆ" ಒಂದು ಕಡೆ.. ಅಯ್ಯೋ ಇಷ್ಟರ ನಡುವೆ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ ಹಿರಿಯ ಜೀವದ ಜೀವ,  ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನ ಪಾದದಡಿಗೆ ತೆರಳಿದ್ದು.. ಏಕೆ ಹೀಗೆ.. ಹೀಗಾದರೆ ಹೇಗೆ.. ಈ ರೀತಿಯ  ನೂರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕಲ್ಲು ಒಗೆದ ಜೇನುಗೂಡಿನಿಂದ ಹಾರಿಬರುವ ಜೇನು ನೊಣಗಳಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದವು..

ಗೋವಿಂದ ಗೋವಿಂದ ಎನ್ನುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರೂ ಆ ಹಿರಿಯಜೀವದ ಕಳೇಬರವನ್ನು ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟು ನೆಡೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆವು.. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೆಗಲು ಕೊಡಲು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡಿ.. ಇದು ಎಲ್ಲರ ಮಾತಾಗಿತ್ತು... ಒಂದು ೩೦೦ ಮೀಟರ್ ನೆಡೆದು ಹೊರಟೆವು.. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು... ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಹ.. ಮೌನದಿಂದಾಚೆಗಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.. ಯಾರಿಗೂ ಮಾತಾಡಲು ಅವಕಾಶವಿರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅದು... ಮೌನವೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಆಭರಣ ಎನ್ನಿಸಿದ ಹೊತ್ತು.

ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ರಾಶಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆ... ಬಣ್ಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಅದು ತನ್ನ ಅಂತಿಮ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಿತು. ತೆಂಗಿನ ಕಾಯಿ ಸಿಪ್ಪೆ.. ತನ್ನ ಒಡಲಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮೃತಧಾರೆಯನ್ನು ಧಾರೆಯೆರೆದು, ತನ್ನ ಪುಣ್ಯದ ಫಲ ಆಗಲೇ ಯಾವುದೇ ಅಡಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿದ್ದು.. ಈಗ ಬರಿ ತನ್ನ ದೇಹದ ಸಿಪ್ಪೆ ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮ ಅನುಕೂಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವಂತೆ ತೋರಿತು.. ತಾನು ಹಸಿರಾಗಿದ್ದಾಗ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ನೆರಳು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಣ್ಣ ಹೋದ ಮೇಲೆ.. ಅಗ್ನಿದೇವನಿಗೆ ರಂಗು ತರಲು ನಾ ಆಹುತಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದಿತ್ತು ತೆಂಗಿನ ಗರಿ...... !

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ನೆಡಯುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ನನಗೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವಂತೆ ಹಿರಿಯ ಜೀವ ಮಲಗಿತ್ತು.. ಸಂಸ್ಕಾರದ ಅಂತಿಮ ಹಂತ ತಲುಪಿತ್ತು.. ಕಡೆಯ ಬಾರಿ ಮುಖ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರು.. ನಂತರ ಆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಭವ ಬಂಧನದ ಯಾವುದೇ ಬಂಧವಿರಬಾರದು ಎಂದು.. ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಹಗ್ಗ, ಬೆಸೆದಿದ್ದ ಅಂತಿಮ ಯಾತ್ರೆಯ ಚಟ್ಟ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತನ್ನ ಮೊದಲಿನ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಭಿನ್ನತೆ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು.. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪುರೋಹಿತರು... ಆ ದೇಹ ತೊಟ್ಟಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಹರಿಯಿರಿ ಎಂದಾಗ... ಪೂರ್ತಿ ಹರಿಯಬೇಕೆ.. ಅಥವಾ ತುಸುವೇ ಹರಿಯಬೇಕೆ ಎನ್ನುವ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು.. ಆಗ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿರಿಯರು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರು. .. ಬೇಡ ಬೇಡ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಹರಿಯಿರಿ ಸಾಕು "ಬೆತ್ತಲೆ ಮಾಡಬಾರದು" ಎಂದರು..

ನನ್ನ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿ ಮತ್ತೆ ಕಡಲಿನ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು.. ಭಕ್ತ ಕುಂಬಾರ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಾವ್ರು ಹಾಡು "ಬರುವಾಗ ಬೆತ್ತಲೆ.. ಹೋಗುವಾಗ ಬೆತ್ತಲೆ.. ಬಂದು ಹೋಗುವ ನಡುವೆ ಕತ್ತಲೆ"   ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಮೌನವಾಗಿ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ಹನಿಹನಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣೀರು ಇಂಗತೊಡಗಿತ್ತು..

ದೇಹದಲ್ಲಿ ಜಿಡ್ಡಿನ ಅಂಶ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಒಬ್ಬರು ಹೇಳಿದರು.. ಅದಕ್ಕೆ ಸಮವಾಗಿ.. ನನ್ನ ದೇಹವೂ ಒಣಗಿದ ವಾಟೆಗರಿಯಂತಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಹಲ್ಲು ತೋರಿಸಿತು..  ಬ್ರಹ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕಟ್ಟಿಗೆ.. ಬ್ರಹ್ಮ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಈ ದೇಹವೆಂಬ ಕಟ್ಟಿಗೆ .. ಪೈಪೋಟಿ ಬಿದ್ದಂತೆ ಅಗ್ನಿದೇವನನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿಕೊಂಡು ಅಗ್ನಿಯ ಜಳಕ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದವು... ಹಾಕಿದ್ದು ಕೆಲವೇ ಗ್ರಾಂ ತುಪ್ಪಾ.. ಕಾರಣ ತುಪ್ಪವೇ ಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ.. ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೆದ್ದಿದ್ದ ಕಾಯ, ಸೂರ್ಯನ ತಾಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಿನ ಜಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಆವಿಯಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕಟ್ಟಿಗೆ.. ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಕಾಯಿಸದೆ ಅಗ್ನಿದೇವ ತನ್ನ ಕೆನ್ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹಬ್ಬಿಸಿಕೊಂಡು ಭಕ್ಷಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ್ದ..

ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ - ಅಂತರ್ಜಾಲ 

ಸುಮಾರು ೪೫ ನಿಮಿಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ನಾ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತ ಶಿವನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದೆ..

ಸ್ಮಶಾನವಾಸಿ ಪರಮಶಿವ.. ಅವನ ಧ್ಯಾನ ರುಧ್ರಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ.. ದಿನ ಶಿವರಾತ್ರಿಯ ಸುಮೂಹೂರ್ತ.. ಎಲ್ಲವೂ ಕನಸಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯಿತ್ತಿದೆಯೇನೋ ಎನ್ನುವಂಥ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು..

ಇನ್ನೇನೂ ಹೊರಗೆ ಹೊರಡಬೇಕು . ಆ ಊರಿನ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿ.. "ಬೆತ್ತಲೆ ಮಾಡದೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬಾರದು.. "

ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದ ಉತ್ತರ.. "ಬೆತ್ತಲೆ ದಹನ ಮಾಡಬಾರದು..."

ಹಳ್ಳಿಯಾವ ನೋಡಿದರೆ ಅಕ್ಷರಸ್ಥ ಅನ್ನಿಸುವ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಆತ  "ಹೆಣಕ್ಕೇನೂ ಗೊತ್ತು ಬೆತ್ತಲೆ"

ನಾ ಸರ್ರನೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದೆ.. ನಿರ್ಮಲ ಮುಖ ಆತನದು.. ಆದರೆ ಆತ ಹೇಳಿದ ಆ ಮೂರು ಪದಗಳು.. ಅಬ್ಬಾ

ಆ ಮನುಷ್ಯ ಹೇಳಿದ್ದು ಮೂರೇ ಮೂರು ಪದಗಳು.. ಅರ್ಥ ಇಡೀ ಸಂಸಾರದ ಸಾರವೇ ಈ ಮೂರು ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದದ್ದು.. ಮೊದಲೇ ಮೊಸರು ಗಡಿಗೆಯಾಗಿದ್ದ ನನ್ನ ತಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕದಡಿ ಹೋಗಲು ಶುರುಮಾಡಿತು..

ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೂ ನನಗೆ ಆ ಸಾಲುಗಳೇ ಕಾಡತೊಡಗಿತು..!!!

Monday, February 13, 2017

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ .... ಭಾಗ - ೧

ಹಚ್ಚಿದ್ದ ಕಿಂಗ್ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆಗಲೇ ಆಶ್ ಟ್ರೇ ತುಂಬಾ ಕಿಂಗ್ ತುಂಡುಗಳು ತುಂಬಿತ್ತು. ಕೂತಿದ್ದ ಆಫೀಸಿನ ಕೊಠಡಿ ದಟ್ಟವಾದ ಧೂಮದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.. ಗಡಿಯಾರ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ  ಮೂರು ಎಂದು ಸಾರಿ ಸಾರಿ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಕುಡಿದು ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದ ಟೀ, ಕಾಫಿ ಕಪ್ಪುಗಳು ನಿದ್ದೆಯನ್ನು ದೂರ ದೂರ ತಳ್ಳಿದ್ದು ನಾವೇ ಎಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಕೆದರಿದ ತಲೆಕೂದಲು, ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು.. ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ಥವಾಗಿದ್ದ ಸಮವಸ್ತ್ರ.. ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಹರಡಿದ್ದ ಫೈಲಿನ ಕಾಗದಗಳು, ಫೋಟೋಗಳು.. ಬೇರೆ ಏನನ್ನೋ ಹೇಳೋಕೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೊರಗೆ ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆ... ತಾ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೇಸಿನ ತನಿಖೆ ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರೆಸೋದು ಅನ್ನೋದು ಗೋಜಲಾಗಿತ್ತು.

"ಸಾರ್. .. ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಫಿ ತರಲೆ.. "

ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ  ರಾಜೇಶನನ್ನ ಮತ್ತೆ ಧರೆಗೆ ತಂದಿತು ಆ ಧ್ವನಿ..

"ಬೇಡ್ರಿ ಸೀನಪ್ಪ.. ಆಗಲೇ ಎಷ್ಟೊಂದು ಕಾಫಿ ಆಗಿದೆ..  ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಗಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಬರ್ತೀನಿ.. "

"ಸರಿ ಸಾಹೇಬ್ರೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿ.. ಹಾಳಾದ್ದು ಸುಮ್ನೆ ನಮ್ಮ ತಲೆ ತಿನ್ನೋಕೆ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಮಾಡ್ತಾರೆ.. " ಗೊಣಗಾಡುತ್ತಾ ಸೀನಪ್ಪ ತಮ್ಮ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು..

ಮಳೆ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿ, ಗಾಳಿ ತರುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆ.. ಮೈಯನ್ನು ನಡುಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಥರ್ಮಾಸ್ ಫ್ಲಾಸ್ಕ್ ಗಳಲ್ಲಿ  ಕಾಫೀ, ಟೀ ತಳ ಕಂಡಿತ್ತು.. ಸ್ಟೇಷನ್ ಎದುರು ಇದ್ದ ಟೀ ಅಂಗಡಿಯವ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಮಿರ್ಚಿ ಮೆಣಸಿನಕಾಯಿ, ಮಿರ್ಚಿ ಬೋಂಡಾ ಆಗಲೇ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಅಸ್ತಂಗತವಾಗಿದ್ದವು.. ಮಳೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವನಿಗೂ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟು ಮಧ್ಯರಾತ್ರೀ ಸುಮಾರು ಎರಡಕ್ಕೆ ಬಾಗಿಲು ಎಳೆದುಹೋಗಿದ್ದ.

ಅದು ಕಾಡಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ಟೇಷನ್.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ರಾಜ್ಯಗಳ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದದ್ದು..ತಪಾಸಣೆ, ಆರಕ್ಷಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿ .. ಇದೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಮತ್ತು ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು ಆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಗಿಜಿ ಗಿಜಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.

ಪ್ರಯಾಣಿಕರು, ಊರಿಂದ ಊರಿಗೆ ಓಡಾಡುವವರು, ಕಾಡಿನ ಮೂಲಕ ಹೋಗುವವರು ಎಲ್ಲಾರೂ ಒಂದು ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಮಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ತಾಣವಾದದ್ದರಿಂದ ಬೋಂಡದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಾಪಾರವಾಗುತ್ತಿತು.. ಆದರೆ ಯಾಕೋ ಆ ಘಟನೆ ನೆಡೆದ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ನಿಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಓಡಾಡಲೇ ಬೇಕಿದ್ದ ಅನಿರ್ವಾರ್ಯತೆ ಇದ್ದದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ.. ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆ ತೆರೆದೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಬೋಂಡದ ಅಂಗಡಿಗೆ ಗಿರಾಕಿಗಳು ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೂ, ತಡರಾತ್ರಿ ತನಕ ಹಾಗೂ ಹೀಗೂ ತನ್ನ ಸರಕನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಂಗಡಿ ಮಾಲೀಕ ಗಣೇಶ.

ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗವ್ವ್ ಎನ್ನುವ ಕತ್ತಲೆ, ಈ ಮಳೆಯ ಕಾಟ.. ಚಳಿ.. ರಾಜೇಶನಿಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆದರೆ ಸಾಕು ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು..

"ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ಹಾಗೆ ಮಲಗಿರ್ತೀನಿ ಕಣ್ರೀ.. ಫೋನ್ ಏನಾದರೂ ಬಂದರೆ ನೀವೇ ಅಟೆಂಡ್ ಮಾಡಿ.. "

"ಸರಿ ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ನೀವು ತುಂಬಾ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದೀರಾ.. ನಡೀರಿ ಸಾಹೇಬ್ರೆ ನಾನೇ ಮನೆಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬರುತ್ತೇನೆ"

"ಬೇಡ ಸೀನಪ್ಪ.. ನೀವು ನನ್ನ ಜೊತೆ ತಿರುಗಿ ತಿರುಗಿ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದೀರಾ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಇನ್ನೇನೂ ಬೆಳಗಾಗುತ್ತೆ.. ನಾ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ ಬರುತ್ತೇನೆ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ರಂಗ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನೀವು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಆಮೇಲೆ ಬನ್ನಿ"

"ಸರಿ ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಮಾತಾಡಿ ಆಯಾಸವು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.. ನೀವು ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿ ನಾ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ"

"ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಕಣ್ರೀ.. ಸೀನ...... " ಇನ್ನೂ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆಗಲೇ ಕಣ್ಣು ಭಾರವಾಗಿತ್ತು.. ಹಾಗೆ ಕುರ್ಚಿಗೆ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದ್ದ..

"ಪಾಪ ಸಾಹೇಬ್ರು.. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಅನ್ನದೆ ಡ್ಯೂಟಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ.. ಪಾಪ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. ಸ್ಟೇಷನ್ ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲು ಎಲ್ಲಾ ಮುಚ್ಚಿ.. ಹೊರಗಿನ ಒಂದೇ ದೀಪ ಬಿಟ್ಟು ಮಿಕ್ಕ ದೀಪಗಳನ್ನು ಆಫ್ ಮಾಡಿದ..

ಸೀನಪ್ಪನ ಮನಸ್ಸು ಒಮ್ಮೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಜಾರಿತು.. ಕಾಡಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಹತ್ತಿರದ ಒಂದು ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೂತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಚೆಕ್ ಪೋಸ್ಟ್ ನವರು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಕಾಡಲ್ಲವೇ ಸುಮ್ಮನೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿಗೆಂದು ಕೂರುವವರು ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಷ್ಟೊಂದು ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಗಿಜಿ ಗಿಜಿ ಜನಜಂಗುಳಿ, ಕಡತಗಳು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಗಮನ ಹರಿಸಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಸಂಜೆಯಾದರೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಏಳದೆ ಇದ್ದದ್ದು ನೋಡಿ.. ಯಾಕೋ ಅನುಮಾನ ಬಂದು.. ಜನ ಸೇರಿದರು.. ಆಗ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು.. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೃದಯ ಬಡಿತ ನಿಂತು ಹೋಗಿತ್ತು.. ಎಂದು..

ಶವ ತಪಾಸಣೆ ಎಂದು..ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೇಬನ್ನೆಲ್ಲ ಹುಡುಕಿದಾಗ.. ಸಿಕ್ಕ ಒಂದು ಪತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜೇಶ ಅಕ್ಷರಶಃ ಒಮ್ಮೆ ಬೆವತಿದ್ದ..

"ಏನ್ರಿ ಸೀನಪ್ಪ ಇದು? ಹೀಗೆಲ್ಲಾ.... ?"

"ಸೀನಪ್ಪ .. ಸೀನಪ್ಪ.. ನೀನು ಸರಿ ಇದ್ದೀಯ.. ನೀನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ.. " ರಂಗ ಬಂದು ಅಲುಗಾಡಿಸಿದಾಗ.. ಎಚ್ಚರ.. ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ.. ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅದು ಯಾವಾಗ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದ್ದನೋ ಅರಿವಿಲ್ಲ..

"ಸರಿ ಸರಿ ಸೀನಪ್ಪ.. ನೀ ಹೊರಡು.. ಹಾಗೆ ಸಾಹೇಬ್ರ ಜೀಪನ್ನು ನೀನೆ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗು.. "

"ಆಅಹ್!.. ಸಾಹೇಬ್ರ ಜೀಪಾ?.. ಅವರೆಲ್ಲಿ ಹೋದ್ರು..? "

"ನೀ ಮಲಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ನಿನಗೆ ಒಂದು ಹೊದ್ದಿಕೆ ಹೊದ್ದಿಸಿ.. ಗಣೇಶನ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಟೀ ಕುಡಿದು.. ರಂಗ ನಾ ಹೀಗೆ ನೆಡೆದು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.. ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ ಜೀಪು ತಗೊಂಡು ಹೋಗೋಕೆ ಹೇಳು.. ಬರುವಾಗ ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬರಲಿ.. ನಾ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ"

"ಅಯ್ಯೋ ಎಂಥಹ ಕೆಲಸ ಆಯಿತು.. ಪಾಪ ಸಾಹೇಬ್ರು.. .. ಸರಿ ನಾ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ.. "

ಮನೆಗೆ ಹೊರಟ ಸೀನಪ್ಪನ ತಲೆ ಮೊಸರು ಗಡಿಗೆಯಾಗಿತ್ತು..

ಇತ್ತ ರಾಜೇಶ ಕಿಂಗ್ ಹಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಆರಾಮಾಗಿ ಆ ಬೆಳಗಿನ ಮಂಜಿನ ಹನಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಕಾಲುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ನೆಡೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗಿದ..

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದಿನಪತ್ರಿಕೆ ಹಂಚುವವ, ಹಾಲು ಮಾರುವವ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗುತಿದ್ದರು.. ಮನೆ ತಲುಪಿ.. ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದ .. ಮನೆಯ ಹಾಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ದೀವಾನ್ ಮೇಲೆ ಹಾಗೆ ವಿರಮಿಸಿದ.. ಕಣ್ಣುಗಳು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ನಿದ್ರಾದೇವಿಯನ್ನು ಆಲಂಗಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು..

ಗಡಿಯಾರ ಹನ್ನೊಂದು ಘಂಟೆ ಎಂದು ಹೊಡೆದಾಗಲೇ ರಾಜೇಶನಿಗೆ ಎಚ್ಚರ..   ಟ್ರಾನ್ಸ್ಫರ್ ಕೆಲಸವಾದ್ದರಿಂದ ಮಡದಿ ಮತ್ತು ಮಗ ಊರಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರು.. ಇವನು ಮಾತ್ರ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದ.. ಆದರೆ ಈ ಕೇಸು ಹಿಡಿದಾಗಿಂದ.. ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿರಲೇ ಇಲ್ಲ..

ಕೆಲಸದವ ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಬಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಪೇಪರ್ ಓದುತ್ತಾ.. ಟಿವಿ ಆನ್ ಮಾಡಿದ..

"ಏನೋ ಕಪ್ಪಗಿದ್ದಾಳೆ ಅಂದಿದ್ದೆ.. ಒಳ್ಳೆ ಆಪಲ್ ಇದ್ದಾಗೆ ಇದ್ದಾಳಲ್ಲೋ.. "
ಅಯ್ಯೋ ಫೂಲ್ ನೀ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಡಿದೆಯೋ" ಹೀಗೆ ತನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಿತ್ರ "ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು" ಚಿತ್ರ ಉದಯ ಮೂವೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ಹಾಗೆ ಮೈ ಮರೆತು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ..

ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ "ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ ನಮ್ಮ ಶಿವ ಕೈಲಾಸ ಸೇರಿಕೊಂಡನೋ.. ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು.. ಬಿಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೈಯ ಕೊಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದನೋ" ಲೋಹಿತ್ ಹಾಡಿ ಅಣ್ಣಾವ್ರು-ಅಂಬಿಕಾ ಕುಣಿದಿದ್ದ ಹಾಡು ಬರುತ್ತಿತ್ತು..

ಅರೆ.. ಆ ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೆಸರು ಶಿವ.. ಅವನು ಕೂಡ ಕೈಲಾಸವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ....

"ಕತ್ತಲ್ಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿಟ್ಟನೋ ನಮ್ಮ ಶಿವ"

ಹುರ್ರೆ.. ಹುರ್ರೇ..

ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ನೀವು ಸೀದಾ ಸ್ಟೇಷನ್ನಿಗೆ ಹೋಗಿ.. ಎದುರು ಬೋಂಡಾ ಅಂಗಡಿಯ ಗಣಪನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬನ್ನಿ"

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದ ಅನುಭವ.. ತಕ್ಷಣ ಇನ್ನೊಂದು  ಫೋನ್ ರಂಗನಿಗೆ "ರೀ ರಂಗ.. ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ನನಗೆ ಬೇಕು.. ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಆ ಹಾಡಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ.. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಇಡೀ ಹಾಡನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ.. "

ರಂಗ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಜೀಪು ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಿರ್ರ್ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿ ನಿಂತಿತು.. !!! 

Wednesday, February 1, 2017

To be, or not to be - A Experience!!!

"To be, or not to be" a famous punching line from William Shakespeare's Hamlet.. 

My situation was also on the same lamp post, neither here nor there. As a practice from so many years, morning as soon I woke up, I closed my eyes, and sat for a while.  A strange decision I took, and decided to walk-in to the invitation!!!

A decision sounded a like a london's big ben clock alarm. Without blinking for the second time, I was in the campus of the school!

The next two hours was a mesmerizing experience.  I had experience this kind of scene on the tracks of Dudsagar railway tracks in one of my adventurous trips/treks.  The goods carriage train was zooming past in-front of us with more than 50 plus bogies making rhythmic symphony.  

In the same way, students performance was one after another it was an awesome experience.  The students performed batch after batch. What was appreciable point was there was no lack of co-ordination. Two kids used to walk up to the stage, applauds the previous performance, and few words on the environment, mother earth..by the time they finish two or three lines, the other kids would take their position to ignite a stellar performance.  

I found some of the kids doing a small jig on the stage itself... waah!

Teachers, encouraging each and every minute of the program, students were on high with energy, jumping with joy, there was no limit for their enthusiasm.. such was the energy in the auditorium.  I honestly felt, there was no single second of boredom.  If there was any equipment to measure the enthusiasm level in the auditorium, probably, the equipment would have failed to show the maximum score, coz, sky was only the limit.  

Honestly this is not an exaggerated words, but it is just shot from the heart unfiltered.  

It all started with a back to school experience.  The rhythmic bands, the inspiring guard of honor, wow...and as soon as entered the auditorium, thunderous welcome by clapping students and parents..words fail to express :-)

The guests from various phases in the society, The Commander, The Doctor, The Political activist, The IT engineer, The Journalist, The Teacher and The Automotive Industry representative..a rare and wonderful combination.  

Every kid out there was a special one.  Their performance on the stage was wonderful, so their performance in the academics, cultural programs and sports.  The talent evenly distributed across all the segments of student carrier.  Play while Playing, Learn while Learning the mantra for success.  

I could not blink my eyes twice in the whole event, coz, if i blinked, i would have missed a step or two of these energy filled kids.  

When the prize was distributed to the talented kids, I felt, I was stuck by their enthusiasm.  While coming back home, My soul was fully energised, when i looked at the mirror, my soul said....Sri...thats it..If you had missed this, you would have missed something from your life...How true it turned out to be!!!!

Pics may not tell the complete story, but few pictures really do a difference in people life.  



One such picture would be the great entrance of the school, and of course the seven samurai who were part of this gala event!!!



My few words to the school channel was ",The doctor describes there are many blood groups..A+, B+, O+, A-, B- and so on....but irrespective of any blood group.. the B+ (Be positive) attitude .. keep that attitude, the attitude takes care of everything!!!



I should thank Mr. Prakash Jingade, who helped me to rewind my years, and travel back to three decades!  

When I walked out of the auditorium, I had a formatted soul as seen in the picture below :-)

I should thank and applaud the wonderful team efforts of the  kids, the parents, the teachers, the volunteers and the management of Ryan International School!

A Royal salute from my side to Ryan Ryan and Ryan!!!

Monday, January 30, 2017

ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಿದ ಗಡಿಯಾರ ಸರಿ ಹೋಯಿತು!!!

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದೆ..ಗೋಡೆಗೆ ನೇತು ಹಾಕಿದ್ದ ಗಡಿಯಾರ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು.. ಬ್ಯಾಟರಿ ಶಕ್ತಿ ಹೀನವಾಗಿದೆ ಎನ್ನಿಸಿ ಬದಲಿಸಿದೆ.. ಊಹುಂ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು.. ಸರಿ ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹೊತ್ತಾಗಿತ್ತು... ಸಂಜೆ ನೋಡೋಣ ಅಂತ.. ಆಫೀಸಿಗೆ ಹೊರಟೆ..

ಆದರೆ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಳ ಹೊಕ್ಕಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.. ಇಂದು ಗಡಿಯಾರ ಏತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತಿದೆ... ? ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಬಾರದು.. ಉತ್ತರ ತಾನಾಗೇ ಬರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಸಿದ್ಧಾಂತ.. ಅಪ್ಪನಿಂದ ಕಲಿತದ್ದು.. ಸುಮ್ಮನಾದೆ.. ಆಫೀಸಿನ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾದೆ.. !

ಕೈಗಡಿಯಾರ.. ೧೧.೩೦ ಎಂದು ತೋರಿಸಿತು.. ಸರಿ ಆಫೀಸ್ ಬಾಸ್ ಗೆ ಹೇಳಿ.. ಹೊರಟೆ.. ಮಾರ್ಗ ಗೊತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ಗೊಂದಲವಿರಲಿಲ್ಲ.. .. !

"ಸರ್.. ಮೇನ್ ಗೇಟ್ ಹೈ.. ಉದರ್ ಪಾರ್ಕ್ ಕೀಜಿಯೇ" ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿ  ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಆ ಕಡೆ ಹೋಗಿ ಇನ್ನೂ ಕಾರನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.. "ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಸರ್ ನಮಸ್ಕಾರ.. ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ".. ಚಿರಪರಿಚಿತ ಎನ್ನಿಸುವಂಥ ಧ್ವನಿ.. ! ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದೆ.. ಪ್ರಕಾಶ್ ಸರ್ ನಗುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದರು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು.. !

"ಸರ್ ವಿಳಾಸ ಹುಡುಕೋಕೆ ಏನೂ ಕಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ.. ಬನ್ನಿ ಹೀಗೆ ಬನ್ನಿ.. "

ಒಂದು ಹದಿನೈದು ಹೆಜ್ಜೆ ನೆಡೆದೆವು...

ಶಿಸ್ತಾಗಿ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ ಶಾಲೆಯ ಬ್ಯಾಂಡ್ ಪಡೆ ನಿಂತಿತ್ತು.. ನಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ನಗೆ ಕೊಟ್ಟು ಪ್ರಕಾಶ್ ಸರ್ ಜೊತೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟೆ.. !

"ಸರ್ ಹೀಗೆ ಬನ್ನಿ ನಮ್ಮ "ಗಾರ್ಡ್ ಆಫ್ ಹಾನರ್" ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.. " ಧ್ವನಿ ಬಂದತ್ತ ತಿರುಗಿದೆ.. ದೈಹಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಅಧ್ಯಾಪಕರು ನಿಂತಿದ್ದರು ಹಸ್ತ ಲಾಘವ ನೀಡಿದರು.. ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದು ಗಾರ್ಡ್ ಆಫ್ ಹಾನರ್ ಹೇಗಿರುತ್ತೆ ಅಂತ..:-)

ಬ್ಯಾಂಡ್ ಪಡೆ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿ ನುಡಿಸಿದರು.. ಸಲ್ಯೂಟ್ ಹೊಡೆದರು.. ಒಮ್ಮೆ ಮೈ ಜುಮ್ ಎಂದಿತು.. ಶಾಲಾದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದು.. !.. ಖುಷಿಯಾಯಿತು.. ಗೌರವ ರಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ.. ಮುಂದೆ ನೆಡೆದೆ.. ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ನನ್ನ ಮಧ್ಯೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಲಯಬದ್ಧವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತ .. ನನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ರಕ್ಷಾಕವಚ ರಕ್ಷೆ ನೀಡಿದರು.. ಅಯ್ಯೋ ಮನಸ್ಸು ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು.. ಎದೆ ಢವ ಢವ ಎನ್ನುತ್ತಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಶಾಲಾದಿನಗಳ ಗುರುಗಳಿಗೆ ನಮಿಸುತ್ತಾ.. ಗುರುಗಳೇ ಈ ಗೌರವ ನಿಮ್ಮ ಚರಣಕಮಲಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿತಾ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಶಾಲೆಯ ಆವರಣದೊಳಗೆ ಬಂದೆ..

"ಗುಡ್ ಆಫ್ಟರ್ ನೂನ್ ಸರ್.. ವೆಲ್ಕಮ್ ಟು ಅವರ್ ಸ್ಕೂಲ್.. ಕ್ಯಾನ್ ಐ ಟ್ಯಾಗ್ ದಿ ಬ್ಯಾಡ್ಜ್"
"ಥ್ಯಾಂಕ್ ಯು.. " ಅಂತ ಹೇಳಿ ಬ್ಯಾಡ್ಜ್ ಲಗತ್ತಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ..

ಒಂದು ಸಂದರ್ಶಕರ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ ಕೂರಿಸಿದರು.. ಕುಡಿಯಲು ನೀರು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾಫಿ ಬಂತು..
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇನ್ನಿಬ್ಬರು ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದರು.. ಶ್ರೀ ಅರುಣ್ ಮತ್ತು ಡಾ. ವೀಣಾ ಬಂದರು ಮತ್ತು ಅವರ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳತೀ ಬಂದರು .. ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಒಬ್ಬರು ಹಿರಿಯರು ಶ್ರೀ ಪ್ರಕಾಶ್ ಅಂಬೆರ್ಕರ್ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಗಂಗಾಧರ್ ಕಂಬಿಮಠ್ ಬಂದರು.. ಅವರ ಹಿಂದೆಯೇ ಕಮಾಂಡರ್ ಸಿಂಗ್ ಬಂದರು.. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಸೇರಿ ಏಳು ಮಂದಿ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು.

ಅವರವರ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನುರಿತ ಪರಿಣಿತರ ಜೊತೆ ನಾ ಇದ್ದೆ ಅನ್ನೋದು ಹೆಮ್ಮೆ ಎನ್ನಿಸಿತು.. ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಯ ಸಭಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು.. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಅತಿಥಿಗೂ ಗೌರವ ರಕ್ಷೆ ನೀಡುತ್ತಲೇ.. ಶಾಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತುಸು ಪುಟ್ಟ ವಿವರ ನೀಡಿದರು.. ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಯವಿನಯ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.. ಅಧ್ಯಾಪಕ ವೃಂದ, ಕಾರ್ಯಕಾರಿಣಿ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು...

ಅತಿಥಿಗಳ ಪುಟ್ಟ ಪರಿಚಯ.. ಕರತಾಡನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಭಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಬಂದು ಕುಳಿತೆವು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಸಂತಸದ ಭಾವ  ತಮ್ಮ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿದ್ದು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಶುರುವಾಯಿತು.. ಮುಂದಿನ ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳು ಹೇಗೆ ಕಳೆದೆವು ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಪುಟಾಣಿಗಳಿಂದ ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.. ಭೂತಾಯಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶ  ಹೊತ್ತ ನೃತ್ಯಗಳು, ಹಾಡುಗಳು ಮನಸ್ಸೆಳೆದವು.. ಪ್ರತಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮೂರರಿಂದ - ಐದು ನಿಮಿಷಗಳ ಒಳಗೆ ಇದ್ದರೂ.. ಅದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆ ಹಲವು ವಾರಗಳದ್ದು ಎಂದು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಎಲ್ಲಿಯೂ ಲಯತಪ್ಪದ ನಿರೂಪಣೆ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ರಂಗು ರಂಗಿನ ಪೋಷಾಕುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು, ಪುಟಿಯುವ ಉತ್ಸಾಹ.. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೂರೆಗೊಂಡಿತ್ತು.

ಹಲವಾರು ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ವಿತರಣೆ ಅತಿಥಿಗಳ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ವಿತರಿಸಿದರು. ಸ್ಪೂರ್ತಿಯ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು, ಖುಶಿಯ ಗೌರೀಶಂಕರದಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಮಕ್ಕಳ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರು.. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಂಡು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಾವಾಗೇ ಬಂದಿಲ್ಲ.. ಬದಲಿಗೆ ಆ ದೇವನು ನಮ್ಮ ಶಾಲಾದಿನಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದ ಉಪಾಯ ಎಂದು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.




ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತನಿಗೆ ಗೌರವ ಶ್ರದ್ಧಾಂಜಲಿ, ಶಾಲೆಯ ಗೀತೆ.. ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ.. ಇದರಿಂದ ಈ ಸುಂದರ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ತೆರೆ ಎಳೆದರು.. ಭಾರತದ ಹಲವಾರು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಗತ ಕೋರಿದ್ದು ಮತ್ತು ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದು ವಿಶೇಷ ಎನಿಸಿತ್ತು.

ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಲಘು ಉಪಹಾರ.. ನಂತರ..  ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ನನ್ನ ಆಸೆಗೆ ಪ್ರಕಾಶ್ ಸರ್ ಅವರು ನೆರವಾದರು. ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರು.. ನಂತರ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ನೆನಪಿನ ಕಾಣಿಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ಸ್ವಾಗತಕಾರಿಣಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ.. ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತು..

ಶಾಲಾ ಕಾರ್ಯಕಾರಿಣಿ ತಂಡ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಕೆಲವು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರು.. ಅದನ್ನು ಚಿತ್ರೀಕರಿಸಿಕೊಂಡರು ಕೂಡ..
ಸಂತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಮೂರು ಘಂಟೆಗಳನ್ನು ಕಳೆದ ಸಾರ್ಥಕತೆ ನಮ್ಮದಾದರೆ.. ನಮ್ಮನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ತಮ್ಮ ಶಾಲಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಂದು ರಂಗು ತಂದಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವ ಖುಷಿ ಶಾಲೆಯವರಿಗೆ.. ಹೂವಿಂದ ನಾರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿತೋ ಅಥವಾ ನಾರಿನಿಂದ ಹೂವಿಗೆ ಸಾರ್ಥಕ ಭಾವ ಸಿಕ್ಕಿತೋ.. ಆದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಖುಷಿ ತಂದದ್ದು ಈ ಸಮಾರಂಭದ ವಿಶೇಷವಾಗಿತ್ತು ಎಂದರೆ.. ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯಲ್ಲ.. !!!!

ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ.. ಕಾರು ಹತ್ತಿದೆ.. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವಾಗ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗೋಡೆ ಗಡಿಯಾರ ಏತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಫಳ್ ಅಂತ ಹೊಳೆಯಿತು.. ಸರಿ ಕಾರನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಬದಿಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದೆ.. ಹಾಗೆ ಆರಾಮಾಗಿ ಕೂತೆ.. ಮನಸ್ಸು ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾಗೆ ಆಗಿತ್ತು..  ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಇದ್ದ ಗೊಂದಲ ಪರಿಹಾರವಾಗಿತ್ತು.. !

ಶಿಸ್ತು ಬದ್ಧ ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಈ ಶಾಲೆಗಳು ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಥವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ
ಮಕ್ಕಳ ಸ್ಫೂರ್ತಿ, ಚಿಮ್ಮುವ ಉತ್ಸಾಹ.. ಅದರ ಹಿಂದೆ ಇದ್ದ ಅಧ್ಯಾಪಕರ ಪರಿಶ್ರಮ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು
ಎಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಬೋರ್ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ
ಒಂದಾದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಬರುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು..
ಸ್ವಯಂ ಸೇವಕರಾಗಿ ಪರಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಹಕಾರ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಕಿರಿಯ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಕೂಡ ಸಭಾಕಂಪನವಿಲ್ಲದೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ ವಾಹ್ ಎನ್ನಿಸಿತು..
ಕಡೆಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕಂಡ ಶಿಸ್ತು ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.. ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು, ಅಧ್ಯಾಪಕರು, ಬಂದಿದ್ದ ಪೋಷಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಕ್ಕೊರಲಿನಿಂದ ದನಿಗೂಡಿಸಿದ್ದು ರೋಮಾಂಚನದ ಅನುಭವ.. !

ಶಾಲಾ ದಿನಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ರೂಪ, ಆಕಾರ ನೀಡುವ ಕುಂಬಾರನ ಚಕ್ರ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ.. ನಾವು ಕೂಡ ಪುಟ್ಟ ಪುಟಾಣಿಗಳಾಗಿದ್ದು ವಿಶೇಷ. ನಮಗೆ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಶಾಲಾದಿನಗಳಿಗೆ ಮರಳಿ ಹೋದಂತ ಅನುಭವ.. ಪಥ ಸಂಚಲನ, ಶಾಲಾ ಗೀತೆ, ನೃತ್ಯಗಳು, ರಾಷ್ಟ್ರಗೀತೆ, ಬಹುಮಾನ ವಿತರಣೆ ಮಾಡುವಾಗ ತಮ್ಮ ಸಹಪಾಠಿಗಳಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾಗ ಪಡುವ ಸಂತಸ.. ಎಲ್ಲವೂ ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣು ಮುಂದೆ ಬಂದಿತು..

ಇಂತಹ ಅದ್ಭುತ ರೀ-ವೈಂಡಿಂಗ್ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುವಂತಹ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ ಶ್ರೀ ಪ್ರಕಾಶ್ ಜಿಂಗಾಡೆ ಅವರಿಗೂ ಮತ್ತು ರಿಯಾನ್ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಶಾಲೆಯ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ ಅವರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಧನ್ಯವಾದಗಳು!!!

ಅಬ್ಬಾ.. ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದ ಭೂತ ಹಾರಿ ಹೋದಂತ ಅನುಭವ..ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದಲೂ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ  ಸವಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂಬ ಭೂತ "ಗಡಿಯಾರ ಏತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು" ಬಂದೂಕಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಗುಂಡಿನಂತೆ ನೇರ ಉತ್ತರಸಿಕ್ಕಿದ್ದೆ ತಡ.. ನಾ ಹೋಗ್ತೀನಪ್ಪ ಅಂತ ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು.. ಮನಸ್ಸು ಮಕ್ಕಳ ಹೆಜ್ಜೆನಾದಕ್ಕೆ ಕುಣಿಯತೊಡಗಿತ್ತು.. ಮತ್ತು ಈ ಬರಹ ಬರೆಸಿತು..

ಈ ಬರಹ ರಿಯಾನ್ ಶಾಲೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾಪಕರಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾಯಿತು!!!